NEDERLAND - UIT VOORRAAD LEVERBAAR
Donderdag 23 februari in Linnaeus Boekhandel:
Lezing fotograaf Hans van der Meer
Op 23 februari geeft Hans van der Meer een lezing naar aanleiding van zijn nieuwste boek Nederland - uit voorraad leverbaar. Hij vertelt over zijn manier van kijken en werken, waarbij het niet alleen over de inrichting van ons land en dit nieuwe boek gaat, maar ook over eerder verschenen boeken als Hollandse velden en Europese velden. Behalve foto's toont hij ook hilarische fragmenten uit zijn voetbalfilms, waarin vooral het theatrale gedrag van mannen op een voetbalveld centraal staat.
Aanvang 20.00 uur. Reserveren via Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots, u heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. , telefoon (020-4687192) of in de winkel.
Donderdag 23 februari in Linnaeus Boekhandel:
Lezing fotograaf Hans van der Meer
Op 23 februari geeft Hans van der Meer een lezing naar aanleiding van zijn nieuwste boek Nederland - uit voorraad leverbaar. Hij vertelt over zijn manier van kijken en werken, waarbij het niet alleen over de inrichting van ons land en dit nieuwe boek gaat, maar ook over eerder verschenen boeken als Hollandse velden en Europese velden. Behalve foto's toont hij ook hilarische fragmenten uit zijn voetbalfilms, waarin vooral het theatrale gedrag van mannen op een voetbalveld centraal staat.
Aanvang 20.00 uur. Reserveren via Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots, u heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. , telefoon (020-4687192) of in de winkel.
BIBLIOTHEEKLEZING
Dinsdag 28 februari in Bibliotheek Oosterpark:
Nomad een multimediapresentatie door fotograaf Jeroen Toirkens
Locatie: Bibliotheek Oosterpark, Eerste Oosterparkstraat 236, 1091 HM Amsterdam.
Aanvang 20.00 uur. Toegang € 10,- / met OBA-pas of Stadspas € 5,-.
Reserveren per
Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots, u heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
of telefoon (020-6940773).
De lezing is een samenwerking tussen de Openbare Bibliotheek Amsterdam en Linnaeus Boekhandel.
LINNAEUS LEEST
Wat lezen de medewerkers van Linnaeus Boekhandel op dit moment?
Klik hier om te lezen wat Linnaeus leest
PAS VERSCHENEN
Wij zijn maar wij zijn niet geschift - Tim Krabbé |  |
| How to be a woman - Caitlin Moran "Waarom vond je het tijd om een boek over feminisme te schrijven?" "Omdat het uit is. En dat is raar, want het hele idee ervan is dat vrouwen even vrij zouden moeten zijn als mannen, net zo goed betaald zouden moeten krijgen, en dat ze net zo'n leuk leven moeten kunnen leiden, zonder dat ze de hele tijd met een jeukende doos rondlopen van het waxen. Hoe kan dat nou uit zijn? Ik dacht: ik moet een boek schrijven dat niet drammerig is, maar grappig, om het feminisme weer cool te maken. Zodat jonge vrouwen als ze het uit hebben, denken fucking hell, feministe zijn is niet zo leuk al Guns N'Roses achterna reizen, of je haar blonderen, of dronken worden. De wereld wordt al honderd-duizenden jaren gedomineerd door mannen, het is tijd om te kijken wat er gebeurt als vrouwen 'm gaan inrichten zoals zíj dat willen." - Caitin Moran in gesprek met Evelien van Veen in de Volkskrant. |  |
| De laatste nachten van Parijs - Philippe Soupault 'Soupaults roman Les dernières nuits de Paris (1928) heeft nu dankzij vertaalster Mirjam de Veth en uitgeverij Coppens & Frenks, gespecialiseerd in het opgraven van vergeten meesterwerkjes, een mooie Nederlandse versie gekregen: De laatste nachten van Parijs. [...] Soupault blijft trouw aan het surrealistische avontuur, maar tegelijkertijd demonstreert hij met verrassende luciditeit hoe wankel de basis kan zijn waarop dit berust.' - Arnold Heumakers in NRC Handelsblad. |  |
| Hartstochtjes - Kees van Kooten 'Kees van Kooten is een onderschatte schrijver. Ik denk te begrijpen waarom dat zo is. Zijn toon is licht, zijn taal is speels, zijn kijk op het leven is liefdevol en hij schrijft volkomen begrijpelijk. Dat zijn allemaal dingen die je niet moet doen als je tot de literatuur gerekend wilt worden. [...] Hij had beter een andere titel kunnen kiezen. Hartstochtjes klinkt te bescheiden. kijk mij, Kees, niet hoog van de toren blazen; het is te snoezig en een beetje flauw. Hartstochten zou natuurlijk niet passen in de wereld van Van Kooten, maar dat verkleinwoord doet hij zichzelf tekort.' - Jos Bloemkolk in Het Parool. |  |
| Het misdadige brein -over het kwaad in onszelf - Antoine de Kom (ook verkrijgbaar als e-book) 'Dat het voor forensische psychiaters lastig is om vast te stellen wat een dader precies tot zijn gruweldaden drijft, maakt het boek van De Kom zonder meer duidelijk. Psychiatrie is geen vak van zekerheden en bovendien zijn daders zelden tekstboekgevallen waarop een eenduidige diagnose van toepassing is. Je kunt je dan ook afvragen of het rechtsgevoel van de samenleving niet beter gediend zou zijn als daders uitsluitend ontoerekeningsvatbaar verklaard worden wanneer op zijn minst psychiaters onderling het daar volstrekt over eens zijn.' - Hans Hovius in de Volkskrant. |  |
| Het kookboek - Yotam Ottolenghi & Sami Tamimi 'Ottolenghi en de zijnen slagen er steeds weer in gezond te combineren met culinaire schittering. [...] In dit kookboek zijn liefde en aandacht en vooral smaak, kleur en geur de instru-menten waar al dit moois mee bereikt is. En dat is voor ons allen weggelegd, als we willen.' - Johannes van Dam in Het Parool. |  |
| Gestolen leven - Adam Johnson 'Johnson voelt feilloos aan dat juist daar waar het humane, het intermenselijke, het intieme onder druk staan, ze aan betekenis winnen. Wanneer het leven geen waarde lijkt te hebben, wordt de waarde ervan duidelijk. We hebben allemaal weleens gelachen om de gekkigheid van Kim Jong-il en zijn geknechte natie. We lagen dubbel om de foto's op de hitsite kim jong-il looking at things.com, waar een steevast met zonnebril getooid mannetje keek naar de meest uiteenlopende dingen: een tractor, een kom soep, hooi, arbeiders, een miniatuurschip. Wie Gestolen leven uit heeft weet dat lachen niet op zijn plaats is.' - Auke Hulst in NRC Handelsblad. |  |
| Bloedrood is de nacht - Urban Waite (ook verkrijgbaar als e-book) 'Schitterende, filmische achtervolgingen en afrekeningen, afgewisseld met verstarde ogenblikken vol bespiegelingen. Urban Waite heeft zijn Cormac McCarthy goed gelezen, maar is toch geen icoon. Bloedrood is de nacht is een spannende, heel goed geschreven misdaadroman, die meer dan benieuwd maakt naar Waites tweede.' - Maarten Moll in Het Parool. |  |
| Ons kamp - Marja Vuijsje 'Een fenomenaal boek dat veel meer vertegenwoordigt dan een familiekroniek. Het is ook een cultuur- en ideeëngeschiedenis, een sociologie van de joodse emancipatie, het verhaal van de jodenvervolging en een psychologisch portret van de overlevenden. Doordat Marja Vuijsje gesprekken heeft gevoerd met alle nazaten van haar vermoorde grootouders, inclusief de jongste generatie Israëlische neefjes en nichtjes, krijgen we een uitwaaierend beeld van de sporen die hun 'min of meer joodse geschiedenis' heeft getrokken.' - Elsbeth Etty in NRC Handelsblad. |  |
| Mischa's spel en de ondergang van de familie Hillesum - Jan Willem Regenhardt 'Wat De ondergang van de familie Hillesum vooral tot een uniek en waardevol document maakt, zijn niet alleen de talrijke tijdgenoten, die aan het woord komen over het geniale pianospel van de jonge Mischa en de gedetailleerde beschrijvingen van de overige gezinsleden. De emotionele lading en de historische waarde van het boek zit vooral in de getuigenissen van mensen die de kampen hebben overleefd en de leden van het gezin Hillesum tot hun verschrikkelijke einde hebben kunnen volgen.' - Elsbeth Etty in NRC Handelsblad. |  |
| De fotodetective - Hans Aarsman "Waarom zie jij wat anderen niet zien?" "Ik was als kind al een speurneusje. Kijken hoe dingen in elkaar zitten. Een knutselaar. Autootjes uit elkaar schroeven, elektro-motoren ontleden. Ik ben bovendien zelf persfotograaf geweest, dus ik kan me makkelijk verplaatsen in diens positie. Je weet dat 90 procent van wat wij als nieuws beschouwen, gewoon van tevoren is bedacht op kantoor. Van demonstraties tot EU-toppen. Ik ken de wetmatigheden. En ik stop er gewoon heel veel tijd in. Ik zit uren met zo'n foto te jongleren. Een hele dag, vaak." - Hans Aarsman in gesprek met Rob Gollin in de Volkskrant. |  |
| Ademhalen onder de maan - Ingmar Heytze 'Het is even wennen, die volwassen en meer ingetogen Heytze. Maar het maakt de bundel er niet slechter op. Heytze zegt zelf al: schrik niet: het went vanzelf.' - Dieuwertje Mertens in Het Parool. |  |
Ik, Zlatan - Zlatan Ibrahimović (ook verkrijgbaar als e-book) |  |
| Liefde heeft geen hersens - Mensje van Keulen "Ik merk vaak dat mensen ervan overtuigd zijn dat een realistische roman wel autobiografisch móet zijn, of dat je op zijn minst het verhaal ergens zal hebben gehóórd, maar zo is het niet. Als je ouder wordt zie je meer, weet je meer en heb je meer ervaring. Maar ook dan blijft de verbeelding voorop staan. Het feit dat je zo lang aan een boek werkt voordat je het je eigen maakt, en voordat je personages sterk voor je gaan leven, dat hoort bij de kracht van fictie. Je krijgt meer scherpte dan wanneer je een non-fictief verslag zou maken over een paar mensen en een gebeurtenis. Ik begrijp niet dat sommige schrijvers beweren dat ieder boek autobiografisch is. Zo is het niet. Je personages en hun verhaal worden een deel van je leven, maar dat is niet autobiografisch." - Mensje van Keulen in gesprek met Toef Jager in NRC Handelsblad. |  |
| Het meisje met de mooiste heupen - Ad Fransen 'Twee vragen resten wanneer Fransen dit avontuur soepel naar het einde heeft gebracht en zijn alter ego op het punt staat alles in de fik te steken: Waarom schreef hij niet eerder? Voor iemand die al zo lang en zo makkelijk schrijft, moet een volgende roman een fluitje van een cent zijn. Fransen zou de eerste niet zijn die zou schrijven tegen de vergankelijkheid. De dood houd je er niet mee op afstand, wel levert het mooie verhalen op.' - Daniëlle Serdijn in de Volkskrant. |  |
| Mijn meneer - Ted van Lieshout Slachtoffer heeft Van Lieshout zich nooit echt gevoeld. "Als ik het zou kunnen wegwissen uit mijn leven, zou ik dat niet doen. Het maakt onderdeel uit van wie ik ben. Invloed heeft het natuurlijk wel op me gehad, maar ik weet niet precies wat erop terug te voeren is en wat niet. Ik wist destijds bijvoorbeeld al lang dat ik homo was. Andere jongens vonden auto’s en voetballen leuk, ik knipte de haren van de poppen. Mijn vader zei toen ik drie was al: 'Dat wordt een homofieltje.'" - Ted van Lieshout in gesprek met Dirk-Jan Arensman in de VPRO-gids. |  |
| Ik heb geen vijanden, ik ken geen haat - Liu Xiaobo 'Wie zich eind 2010 afvroeg waarom de Chinese regering zich toch zo opwond over de toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede aan de gevangen Chinese dissident Liu Xiaobo, krijgt daarvoor met terugwerkende kracht enig begrip. Uit dit boek komt Liu naar voren als een man die scherper en overtuigender dan wie ook het morele bankroet van het Chinese politieke systeem aantoont. En daarvan is het totalitaire bewind met zijn grote internationale ambities niet gediend.' - Floris van Straaten in NRC Handelsblad. |  |
| Nederland - uit voorraad leverbaar - Hans van der Meer 'Dit nieuwe project verraadt wederom de fascinatie van Hans van der Meer voor het alledaagse Nederland. Het is zijn kracht het gewone en het onenerverende zo te regisseren dat het theaterstukjes worden. Bijna dat je ze kunt lezen als een kort verhaal. Van der Meer klimt op een keukentrapje in Meppel, Raalte of Winterswijk, wacht tot hij het juiste tafereel voor zijn lens heeft - twee pratende vrouwen, een passerende fietser, veel klinkers en net nog in de hoek van het beeld dat lullige horecabord: 'Ons broodje van de maand' - en drukt af. [...] Het is goed dat dit foto-overzicht in het Nederlands Architectuur Instituut staat. Meer over fotografie zegt het wat over de vormgeving van de twintigste eeuw. De eeuw waarin de mens als individu uit kosten-overwegingen uit het productieproces is geschrapt. Met het verdwijnen van handwerk, zijn ook alle authenticiteit en differentiatie weg. Iedereen kiest dezelfde, in serie gemaakte, producten uit dezelfde straatmeubelcatalogus.' - Rob Witman in de Volkskrant. |  |
| Beste vriend - Robert Vuijsje (ook verkrijgbaar als e-book en luisterboek) "Precies een jaar geleden ben ik begonnen met schrijven. Ik wilde in een jaar dit boek afronden. Wel was ik in de prettige omstan-digheid dat ik me het financieel kon veroorloven om een jaar niets anders te doen. Ik heb meer zelfvertrouwen, weet beter hoe ik dingen op papier moet krijgen. Het verschil tussen wat ik in mijn hoofd heb en hoe het op papier komt, wordt kleiner. Door het ambacht dat schrijven is te vervolmaken, word je beter. Al is het geen garantie voor succes." - Robert Vuijsje in gesprek met Maarten Moll in Het Parool. |  |
| Moederkerk - de ondergang van rooms Nederland - Jos Palm "De reden dat ik Moederkerk heb geschreven is dat de modernisering van de katholieke kerk in de jaren zestig altijd is beschreven door historici die er welwillend tegenover stonden. Maar er waren ook mensen, zoals mijn ouders, die hun wereld zagen instorten. Zij waren de verliezers van de modernisering. Hun verhaal wilde ik vertellen: de mooiste geschiedenis is die van de verliezers." - Jos Palm in gesprek met Bernard Hulsman in NRC Handelsblad. |  |
| Oscar - Jan Siebelink 'Verzenuwd vertellen, daar is Jan Siebelink een meester in. Kortademig kan hij een alinea afwerken, er gebeurt zo veel, hoe moet hij alles meedelen, en dan zijn er ook duizend halve gedachten en verwarrende gevoelens, alles loopt door elkaar, rustig maar, eerst zin voor zin op adem komen. Net alsof hij de situatie niet in de hand heeft. Wat dat betreft is Oscar, een historische novelle die als roman wordt gepresenteerd maar net aan honderd paginaatjes telt, volkomen geslaagd.' - Arjan Peters in de Volkskrant. |  |
| Bijna compleet - Joost Swarte Na Hergé is Joost Swarte de misschien wel bekendste vertegen-woordiger van de Klare Lijn, de tekenstijl waarbij elke figuur en elk voorwerp een even dikke contourlijn heeft. De term Klare Lijn bedacht Swarte trouwens zelf, toen hij in 1997 medeorganisator was van een Rotterdamse tentoonstelling over Hergé. "Het is een stijl waar ik heel veel van mezelf in kwijt kan, mijn liefde voor architectuur en design bijvoorbeeld. Ik houd ook van het precieze ervan. Voor een illustratie bij een verhaal in de Franse krant Libération moest ik laatst een schaartje tekenen. Zo'n tekening moet dan helemaal kloppen, vind ik. Ik vind het heerlijk om uit te zoeken hoe een schaar precies werkt en hoe je dat als tekenaar zo helder mogelijk verbeeldt." - Joost Swarte in gesprek met Peter van Brummelen in Het Parool. |  |
| Slopers - Stijn van der Loo (ook verkrijgbaar als e-book) 'Door de destructieve krachten zo ruimhartig in zijn boek toe te laten slaagt Van der Loo er goed in de vroege en midden jaren vijftig van de vorige eeuw in pakkende beelden te vangen. [...] Knap aan deze roman is ook - afgezien van de vrijwel voortdurend kolkende stijl - dat één van de twee broers de toekomst werkelijk in het vizier lijkt te krijgen. Natuurlijk kun je niet aan het verleden onsnappen, wordt met dit boek uiteindelijk beweerd, maar je kunt er wel degelijk iets nieuws op bouwen. En dat is exact wat er gebeurt.' - Arie Storm in Het Parool. |  |
| De kunst van het veldspel - Chad Harbach (ook verkrijgbaar als e-book) 'Dit is een roman over grote dromen en over vriendschappen en liefdes tussen mannen: het honkbalveld biedt de ideale locatie voor de verkenning van die thema's. Harbach weet de maniakale, haast mystieke doelgerichtheid van topsporters erg goed te vatten: "Hij wilde dat zijn lichaam aanvoelde als een hol vat." De kunst van het veldspel is ook een prachtige vader-dochterroman en een aangrijpend verhaal over een late, alles verterende liefde. Qua structuur doet dit traag vertelde, verslavende boek bijna ouderwets aan. Harbach neemt zijn tijd en zet zijn pionnen met veel zelfvertrouwen op het veld. Uit zijn debuut spreekt een gevoel voor epische grandeur die heel veel moois belooft voor de toekomst van de schrijver. Wie graag in een roman 'woont', zal dit boek aan het hart drukken. Je leert de personages goed kennen – van de kleur van hun bedsprei tot hun innerlijke roerselen. Harbach neemt zijn personages serieus, verkent ze met veel gevoel voor empathie. Zijn debuut doet denken aan Vrijheid van de hedendaagse, onironische Franzen, hoewel Harbachs roman iets lichtvoetiger is. De kunst van het veldspel herinnert ook aan Richard Russo, al zit die dan weer dichter in de buurt van het sentiment.' - Kathy Mathys in De Standaard. |  |
| Blindgangers - Joke Hermsen "Wellicht kunnen we beter proberen de klassieke mythe van het huwelijk opzij te zetten en vervolgens een nieuw verhaal over de liefde te schrijven. Waarin die verliefde vriendschap centraal staat, zonder bezitsdrang, zonder verwachting. En zonder de valse belofte die een huwelijk per definitie is. Als meer dan de helft van de mensen uit elkaar gaat, hoe kun je elkaar dan nog met droge ogen eeuwige trouw beloven voor het altaar? Dit soort christelijke dogmatiek - want dat is het, uiteindelijk - mag je elkaar toch niet aandoen? Zie de liefde als iets moois, ga niet wrokken als het voorbij is, wees blij met wat je hebt gehad. We zijn een verwende mensensoort geworden die meent dat we overal recht op hebben, dat we non-stop en altijd gelukkig moeten zijn. Maar voor de liefde kun je geen polis afsluiten. Stel je verwachtingen bij. Dat maakt het leven aangenamer." - Joke Hermsen in gesprek met Wilma de Rek in de Volkskrant. |  |
| Verrassing - Etgar Keret 'Sinds zijn debuut in 1992 is Etgar Keret (1967) langzaam maar zeker de held van de jonge generatie Israëliërs geworden. Zijn verhalen zijn een mix van de harde realiteit en de spiritualiteit die het dagelijks leven in het land kenmerken. Met zijn moderne, grappige sprookjes biedt hij een uitweg, zonder dat hij zijn lezers toestaat om zich helemaal van de wereld af te wenden. Zijn hoofdpersonen zijn heel gewone mannen, vrouwen, dieren of kinderen, met gewone levens en gewone problemen. De absurde gebeurtenissen die hun overkomen, veranderen hier niets aan, waardoor ook die wendingen heel gewoon lijken. Zo stimuleert Keret onze fantasie zonder zijn toevlucht te zoeken tot laffe leugens of pretentieuze magie.' - Rutger Lemm in NRC Handelsblad. |  |
| Niemand in de stad - Philip Huff (ook verkrijgbaar als e-book) 'Huffs jongens zijn de erfgenamen van Nescio's vriendenclubje uit De uitvreter (1911). Lees je de een, dan hoor je hoe de ander in 2012 had kunnen klinken. Daarmee is niet alles gezegd. Minstens zo opvallend is Huffs aanstekelijke verteldrift als het gaat om zottigheid uit het studentenleven. [...] En dat alles geschreven in een frisse popmuzikale jongensstijl vol verwijzingen naar bandjes uit het heden en verleden, zoals de titel, een nummer van De Dijk.' - Daniëlle Serdijn in de Volkskrant. |  |
Leegte lacht - Tonnus Oosterhoff |  |
| Haar bloed - Kristien Hemmerechts 'We vangen een glimp op van de essayist die Hemmerechts ook is, en dat is bepaald een feest. Gretig heeft ze om zich heen gekeken, wat uitmondt in originele observaties. [...] Van de ongegeneerd beschouwende Hemmerechts wil je terstond meer. [...] Het ziekenhuisjargon - zo zakelijk, zo feitelijk, vol angstaanjagende betekenissen - geeft deze roman een dosis raadselachtigheid en grimmigheid, die inhoudelijk goed past in het werk van Hemmerechts. Er ontstaat een spannende ongerijmdheid door dat vreemde, klinische ziekenhuisingrediënt.' - Daniëlle Serdijn in de Volkskrant. |  |
Het verdriet van de engelen - Jón Kalman Stefánsson (ook verkrijgbaar als e-book) '...En dit alles in de mooist denkbare taal. [...] Onder de soms droeve bovenlaag van het verhaal weet Stefánsson lagen van subtiele humor te leggen.' ***** Theo Hakkert in Het Parool. |  |
| De leeuwenjager en Manet - Oliver Rolin 'Een meesterlijke avonturenroman, een grandioze, persoonlijke schets van een van Frankrijks beroemdste schilders, een amusant zelfportret van een erudiete, rond de wereld reizende grumpy old man, een levendige geschiedenisles en een schitterende reflectie op wat literatuur vermag – de recentste roman van Olivier Rolin is het allemaal. De jury’s van Frankrijks literaire prijzen hebben in 2008, toen het boek verscheen, collectief zitten slapen: het steekt met kop en schouders boven alle bekroonde romans van dat jaar uit. De roman is bovendien uitstekend in het Nederlands vertaald, een prestatie van formaat van Katelijne De Vuyst, want Rolins stijl is knap lastig, zijn zinnen lang en kronkelig en zijn taalgebruik kent vele registers.' - Margot Dijkgraaf in NRC Handelsblad. |  |
| De gelukkige krijgers - Halldór Laxness (ook verkrijgbaar als e-book) 'De mooiste hoofdstukken spelen zich af in IJsland en op Groenland. Zodra de krijgers naar Engeland en Frankrijk afreizen om Canterbury en Chartres plat te branden, komt het verhaal dicht in de buurt van een spannend jongensboek. Gelukkig zorgen Laxness' bijtende humor en vlijmscherpe kritiek op machthebbers en oorlogsvoering ervoor dat geen enkel hoofdstuk verveelt.' - Peter Swamborn in de Volkskrant. |  |
| Neushoorns eten geen pannenkoeken - Anna Kemp en Sara Ogilvie 'Illustrator Ogilvie liet in het zeer geslaagde Honden doen niet aan ballet (2010) al zien dat ze een hond serieus kan laten dansen. Ook haar kolossale, moddervette neushoorn weet je aan het lachen te krijgen, zonder dat het beest (of het verhaal) aan gratie en geloofwaardigheid verliest. Als de neushoorn Maartje om haar te troosten voorzichtig kietelt met haar hoorn, dan gelóóf je het. Dat is groots. Kemp en Ogilvie hebben begrepen dat het niet de kunst is om meer te bieden dan een alledaags verhaaltje, maar om je daarbij te beheersen. Leg dit boek naast een doorsnee poging van Nederlands auteurs om origineel te doen, en je ziet meteen hoe vergezocht en geforceerd het er dán aan toe gaat.' - Pjotr van Lenteren in de Volkskrant. |  |