Max, Mischa & het Tet-offensief

Max, Mischa

‘Aan de hand van vier personages vertelt Harstad een breed uitwaaierend, vijftig jaar omspannend, soms tot op de krankzinnigste details inzoomend verhaal dat de lezer nu eens meesleurt, dan weer doet zwoegen en bij vlagen ontredderd dan wel geïmponeerd achterlaat. […]
“Mijn redacteur zei: ‘De lengte is het probleem niet. Maar hoe langer je boek wordt, hoe meer elke paragraaf zijn eigen bestaan moet rechtvaardigen.’ Met dat uitgangspunt heb ik een hoop tekst weggegooid. Niettemin: als je boek de 1000 pagina’s overschrijdt, verlies je een bepaalde vorm van controle. Je moet dan accepteren dat je niet altijd het hele gebouw kunt zien. Nu eens bevind je je op de tweede verdieping, dan weer ben je aan het werk op het dak, maar het geheel kun je niet overzien.
Het voordeel daarvan is dat zowel de schrijver als de lezer geheel opgeslokt kan worden door het boek. Dat is het idee dat ik van Mark Rothko heb gestolen, die ook in het boek wordt genoemd. Hij zei dat hij zijn schilderijen zo groot maakte omdat hij wilde dat je er geheel door werd omgeven. Rothko wilde dat je zijn werk van een afstand van 40 of 50 centimeter bekeek. Dan wordt kunst iets fysieks, een plek.”
Een boek om in te wonen.’ – Hans Bouman in gesprek met Johan Harstad in de Volkskrant.

Buys

Buys

‘De waarde van dit testosteronproza ligt dan ook niet in het portret van een onuitstaanbare ruziezoeker, maar eerder in het oproepen van een verdwenen wereld. Terwijl in Europa de Franse Revolutie haar verwoestende sporen trok, was de Kaapkolonie het strijdtoneel van de Engelsen en de Nederlanders, met de oorspronkelijke bevolking als nu eens meevechtende, dan weer weerloze slachtoffers.’ – Peter Swanborn in de Volkskrant.

Geschiedenis van de Joden in Nederland

geschiedenis van de joden

Geschiedenis van de Joden in Nederland is een standaardwerk dat en prima inzicht biedt in de manier waarop de relatie tussen Nederland en zijn Joden zich heeft ontwikkeld. Het is degelijk en meestal goed leesbaar.’ – Anet Bleich in de Volkskrant.

De saga van Egil, de zoon van Kale Grim

Saga van Egil

‘Met Saga van Egil rondt Marcel Otten zijn vertaalproject van alle grote sagen uit het Oudijslands af. In 2012 kreeg hij al de Filter Vertaalprijs voor zijn vertaling van de Proza Edda, eveneens van Snorri Sturluson. Het wordt tijd dat zijn naam wordt genoemd voor de Martinus Nijhoff Vertaalprijs.’ – Peter Swanborn in de Volkskrant.

Zijn bloedige plan

zijn bloedige plan

‘En dat is wel de grootste prestatie van de schrijver: hij houdt je van het begin tot het einde in zijn greep, ondanks het feit dat we steeds opnieuw moeten beginnen in het verhaal, met weer een ander perspectief, een ander “gevonden” document, een andere blik op de moordzaak. Na afloop blijf je verbluft achter, wil je het liefst verder lezen, meer weten. Je dacht Roderick Macrae te kennen, van binnen en van buiten. Maar je vergiste je. Of toch niet? Er zijn feiten, maar geen zekerheden. Dat is wat Graeme Macrae Burnet blootlegt in deze spannende, buitengewoon originele roman.’ – Gerwin van der Werf in Trouw.