In de media

Onder asfalt - Maarten van der Graaff

'Al deze verhaallijnen vormen een kluwen rond de ‘veranderingen’, die grote snelwegverdwijning op een zomeravond in 1999.
Het doet je duizelen, maar intrigeert genoeg om je bij de les te houden, omdat Van der Graaff erin slaagt al zijn personages reliëf te geven, met eigenzinnige details, verrassende beelden – tekenen van menselijke levendigheid.
[...] Onder asfalt is complex en ongrijpbaar, en daarmee niet een boek waar je onmiddellijk van gaat houden, wél is het een waanzinnig rijke roman die je al tijdens het lezen doet verlangen naar herlezing: opnieuw aan de slag, je verheugend op de nieuwe verbindingen die een volgende onderdompeling zal brengen.
[...] Zo blijkt Onder asfalt als ideeënroman én als psychologische roman te gaan over wat virtueel is en wat echt, over het onderbewuste, over een onderstroom die je dwars kan zitten, onrust die uit onvrede voortkomt, en over de queeste die je onderneemt om daar iets aan te doen – en heel veel meer. Het is beklemmend specifiek, over Nederland anno 1999 (aan de afgrond van de zelfgenoegzaamheid), en tegelijk fascinerend algemeen: over de opdracht die je hebt als mens. Ik ben er nog niet klaar mee.' - Thomas de Veen in NRC

Neoliberalisme - een Nederlandse geschiedenis - Bram Mellink en Merijn Oudenampsen

'Neoliberalisme beschrijft geen complot, het gaat niet over een groep die de macht heeft gegrepen. Wat het boek wel laat zien, is hoe een complex van ideeën mensen met verschillende belangen kan verenigen en kan leiden tot grote veranderingen. Hoe een radicale ideologie kon doordringen tot de macht: ‘Niet langer waren het socialisten die de wereld wilden veranderen, een bonte coalitie van economen, zakenlieden en politici wilde breken met de status quo’, stellen Mellink en Oudenampsen.
Voor dit boek is veel onderzoek gedaan om netwerken in kaart te brengen, ook door andere onderzoekers, en zijn bovendien betrokkenen geïnterviewd. Een mustread voor Mark Rutte – en voor iedereen die meer wil begrijpen van de huidige politiek.' - Ronald van Raak in de Volkskrant

Patroon - Marco Kunst

'Marco Kunst zoekt hier letterlijk en figuurlijk de rand op van wat een puberbrein aankan. Maar hij doet dit overtuigend: zijn tintelende taal zit Mylo als gegoten waardoor de jongen, die uiteindelijk beseft dat pech en geluk twee kanten van dezelfde medaille zijn, je lezershart verovert.' - Mirjam Noorduijn in NRC

Boos meisje - Marja Pruis

"Schrijven is je verschuilen. Ik verschuil me achter mijn schrijvende ik. Ik doe het, plat gezegd, omdat het me op een andere manier niet lukt me goed uit te drukken. Daarom is schrijven voor mij ook schaamtevol, een zwaktebod. Ik ben zó lang stil geweest, je hebt geen idee. Voor de puberteit was ik niet verlegen, ik voerde stukjes op voor de klas. Rond mijn 13de stortte het hele bouwwerk in. Ik werd ineens een meisje, en ik verstarde in die rol.
[...] Ik zou het eng vinden als mijn kinderen zouden lezen wat ik schrijf. En ik zou het ook doodeng vinden als ze ooit zelf zouden gaan schrijven. Allereerst kan ik me dat gewoon niet voorstellen, en als ik ga nadenken waarom niet, dan kom ik tot de conclusie dat ik schrijven een zwaktebod vind, en dat ik mijn zoon en dochter er eigenlijk te goed voor vind. Alleen als je het op een andere manier niet redt in deze wereld, ga je schrijven. Als je schrijft zit je eigenlijk de hele tijd in de bosjes. Dat hebben zij niet nodig, want zij treden de wereld met open vizier tegemoet." - Marja Pruis in gesprek met Sara Berkeljon in de Volkskrant.

De Menseneter - Tom Hofland

'De gothic novel geloofwaardig imiteren, zoals Hofland doet, is knap, maar het blijft een kunstje. Zoals het geinig is als iemand een accent heel goed kan nadoen. Maar Hofland voegt iets extra's toe, iets eigens wat ook zijn andere werk kenmerkt: een mix van ironie, absurdisme en suspense. Zaken die moeilijk te doseren zijn; het wordt al snel flauw, onbegrijpelijk of te willekeurig, zoals bij Hoflands vorige roman Vele vreemde vormen het geval was. Maar in De menseneter is het goed gegaan. De dialogen werken vervreemdend, de grimmige sfeer is weliswaar vet maar toch overtuigend neergezet en hoewel je meteen weet dat Lombard het kwaad zelve is, blijf je benieuwd hoever hij zal gaan. En alles, ook de gruwelijkste zaken, wordt droogjes opgediend.' - Bo van Houwelingen in de Volkskrant

Wormmaan - Mariken Heitman

"Het is niet zo dat ik uit de achterhoede kom met mijn ideeën. Hoe meer perspectieven hoe beter. Schrijvers als Marieke Lucas Rijneveld, Tobi Lakmaker en Valentijn Hoogenkamp doen ook allemaal een duit in het zakje. En zij vertellen allemaal een ander verhaal dan ik. 
Dat hebben we nodig, want mijn verhaal over identiteit en gender is niet hét verhaal. Het is mijn perspectief erop, het is in die zin vrij persoonlijk, al heb ik het groter willen maken. Maar als je er als lezer echt iets over wilt weten, dan moet je al die boeken lezen. Dan kom je tot een genuanceerd beeld. Ik heb niet de ambitie om ieders ideeën over gender te veranderen." - Mariken Heitman in gesprek met Laura de Jong in de Volkskrant

Waarom vogels - Edzard Mik

'Edzard Mik wijst je op al die vreemde vogels, als een goochelaar die je zijn rechterhand toont – let op! – waardoor je vergeet te kijken naar zijn linker, de hand waarmee hij stiekem de kaarten uit zijn mouw trekt. En terwijl je gebiologeerd toekijkt, gebeurt het, de magie tussen de regels, waarvan je plots opkijkt en denkt: wat heb ik nou eigenlijk gelezen? De schrijver tovert je zo een raadsel voor dat je als lezer dringend wilt oplossen.' - Bo van Houwelingen in de Volkskrant

Vaderskind - de oorlog van Renate Rubinstein - Hans Goedkoop

'Vlak voor de meidagen is nu plotseling het eerste deel van de biografie van Renate Rubinstein verschenen: Vaderskind – de oorlog van Renate Rubinstein. Het boekje, 160 bladzijden, bewijst dat de biograaf over schitterend en hartverscheurend materiaal beschikt. Hans Goedkoop wikt en weegt, trekt lijnen tussen ‘stippen op de kaart’ – en dat is ongekend spannend. Je leeft met hem mee. En met Renate, natuurlijk.
[...] Ik kan niet wachten om te lezen hoe ze in de rest van haar leven met dat inzicht de wereld te lijf zal gaan. Maar wachten zal ik. Dat is de ironie van het lot. De biografie van Renate Rubinstein komt op ons af zoals haar werk toen ze nog leefde: in losse stukjes. Maar wat voor stukjes.' - Onno Blom in de Volkskrant

Passagiers/achterblijvers - Thomas Heerma van Voss

'Heerma van Voss excelleert in deze nieuwe bundel, net als in eerder werk zoals de roman Condities (2020), in het doordenken van de consequenties van de vertelperspectieven die hij kiest. Hij laat het beeld dat iemand van zichzelf (of van iets wat hem overkwam) heeft en geeft, kantelen, zonder dat zijn vertellers het zelf doorhebben. Hun woorden zaaien twijfel bij de lezer, niet zozeer bij henzelf. Vloeiend en helder is hierbij zijn stijl, soepel het tempo. Er staat altijd meer dan er staat. Tot in de puntjes doordacht verstrekt hij informatie, je wordt meegevoerd in een visie haast zonder dat je er erg in hebt, met lichte verstoringen onderweg, door de hoofdpersonen zelf dus niet of nauwelijks opgemerkt. 
[...]
Dit zijn geen willekeurige, dan wel al te zeer ingevulde inkijkjes in levens, zoals veel korte verhalen, dit zijn vernuftige uitsneden die een maximum aan effect bereiken' - Judith Eiselin in NRC