Onze vakantietips 2014

schitterende ruines  liedjesalmanak lente en zomer  Birk Omslag 10.04.2014•def.indd  horizon city  reis fakir  al wat schittert   dieven van vuur  kamer

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst
Onlangs bracht ik samen met een andere moeder dozen vol nieuwe boeken naar de basisschool van onze kinderen, gekocht van sponsorgeld dat de leerlingen zelf bij elkaar hadden geschaatst. We werden overspoeld door een golf van leeshonger – het was hartverwarmend. Ik weet heus wel dat die kinderen opgroeien in een digitale wereld, maar je maakt ze dus ook nog echt blij met een papieren boek, merkten we toen de boeken bijna uit onze handen werden gegrist.
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst, dacht ik toen ik naar huis liep. Zelfs al blijft maar de helft van deze kinderen lezen zoals ze nu lezen, dan zou het boekenvak echt gered zijn, daar was ik ineens van overtuigd. Het boek is niet dood, het boek leeft!
En ineens zag ik die hyperige hang naar de eeuwige jeugd in een ander licht. Het lijkt wel of iedereen tegenwoordig jong wil blijven. Kraaienpootjes worden ingespoten (bepaalde mensen doen dat preventief, konden we in een bepaald boek lezen, interessant, interessant!), rimpels opgevuld, grijze haren weggeverfd, wangen glad getrokken. En ook vanbinnen gebeurt er van alles: de schrijver van de Voedselzandloper belooft ons een lang en jeugdig leven als we maar veel groente eten, en bordjes havermout.
Lange tijd vond ik dat overdreven, op het belachelijke af – accepteer nu maar dat je ouder wordt, je laat toch niet in je snijden! en al dat superfood, eet toch gewoon een radijsje – maar ineens dacht ik: die mensen willen misschien wel meer dan alleen maar jong en knap blijven. Ze willen misschien wel zo lang mogelijk leven, om zo veel mogelijk te kunnen lezen. En dat zou ik ook wel willen. Ik weet niet hoe het bij u is, maar de stapels naast/op/in mijn nachtkastje, plus de boeken die ik echt nog een keer wil lezen, staan ongeveer gelijk aan tien jaar vrije tijd. Als ik die op een of andere manier mijn leven in zou kunnen smokkelen – desnoods aan het eind – zou ik daarvoor tekenen.
Goed, ik ga een bordje havermout voor mijn kinderen koken, dan kunt u intussen kijken wat u gaat lezen deze zomer.

Edith


Welke boeken tippen wij voor uw vakantie?

Anja:
De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea-kast – Romain Puértolas
reis fakirDit is een heerlijk vakantieboek! We lezen de avonturen van Ajatashatru Lavash Patel, een fakir uit India, maar eigenlijk een oplichter. Met het geld dat hij zijn dorpsbewoners heeft afgetroggeld vliegt hij van India naar Parijs om daar bij Ikea een nieuw spijkerbed te kopen. Omdat hij geen geld heeft voor een hotel besluit hij om de nacht in Ikea door te brengen. Hij verstopt zich in een van de kasten en uitgerekend die kast wordt ingepakt om met de vrachtwagen naar Engeland gebracht te worden. Hiermee begint de wonderbaarlijke reis van de fakir.
Het bijzondere aan dit boek is dat het vlot en met veel humor is geschreven. Als lezer schiet je regelmatig in de lach. Maar er worden ook serieuze onderwerpen aangesneden die je als lezer aan het denken zetten. Deze mix maakt De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea-kast tot een perfect boek voor deze zomer.

Het leek stiller dan het was – Eva Kelder
het leek stiller dan het wasVoor mij was het boek van Eva Kelder echt een literaire ontdekking. Ze schrijft rake zinnen die soms zo mooi zijn dat je even stopt met lezen om ervan te genieten.
Het leek stiller dan het was gaat over het meisje Seije dat op Vlieland bij haar alleenstaande moeder opgroeit. Ze voelt zich een buitenstaander op het eiland, maar ze kan wel rekenen op haar beste vriend Teun. Ook hij is een buitenbeentje. Samen struinen ze urenlang door de duinen. Ze beleven ook de roes van te veel drank als ze feesten tot het ochtendgloren. Seije verlaat het eiland voor een studie in Edinburgh, en haar nieuwe liefde brengt haar daarna naar New York. Maar de hele tijd blijft het gevoel aan haar knagen dat ze niet goed genoeg is en niet voldoet.
Het leek stiller dan het was heeft mij zeer geraakt. Eva Kelder is erin geslaagd het gevoel van buitenstaander zijn en je nooit goed genoeg voelen op een prachtige manier op papier te zetten, zonder dat het een droevig of hopeloos verhaal wordt. Integendeel. Het einde is prachtig. Voor de liefhebbers van boeken van Maartje Wortel of Hanneke Hendrix.

Ripper – Isabel Allende
ripperVoor mij was Ripper een van de lekkerste boeken van dit voorjaar. Wat schrijft Allende toch goed. Ripper is spannend tot de laatste pagina, zit erg goed in elkaar, er zit humor in en haar personages zijn tot in de puntjes uitgewerkt.
Het boek gaat over Indiana Jackson, alleenstaande moeder die met haar dochter Amanda in het hippe San Francisco woont. Indiana verdient haar kost met alternatieve geneeswijzen en ze houdt van twee mannen: Alan Keller, een rijke kunstliefhebber en Ryan Miller, een ex-marinier. Amanda houdt meer van de duistere kant van het leven en speelt (als gamemaster) met een aantal mensen op internet het ‘Ripper-spel’. In dit spel proberen ze moorden uit de negentiende eeuw op te lossen. Maar als de groep haar aandacht verlegt naar een aantal recente bizarre moorden in San Francisco, begint een dodelijk spel…


Casper:
De gewichtlozen – Valeria Luiselli

gewichtlozenVorige zomer las u Valse papieren, het sprankelende en inspirerende debuut van Valeria Luiselli. Haar Nederlandse uitgever moet aan ons hebben gedacht, want vlak voor de zomer ligt er weer een nieuwe Luiselli in de winkel, De gewichtlozen. Een jonge redactrice bij een kleine uitgeverij gaat op zoek naar vergeten schrijvers en stuit op een Mexicaanse dichter die in de jaren twintig van de vorige eeuw in het jazzy New York verbleef. De redactrice raakt meer en meer geobsedeerd door het spook van deze dichter. Hij lijkt zelfs haar verhaal over te nemen. Een tikkeltje bizar, maar De gewichtlozen is dan ook een literaire spookroman, dus schrik niet. Zie het boek als een zandloper: lees, draai om en begin opnieuw.

Verdwenen grenzen – Stefan Popa
verdwenen grenzenHet Nederlandse boek waar ik dit jaar – naast IJstijd van Maartje Wortel – het meest enthousiast over ben is Verdwenen grenzen van Stefan Popa. Een meeslepend verhaal over een jong stel dat het communistische Roemenië van de jaren tachtig probeert te ontvluchten. Hun liefde is verboden, toekomst is er niet, dus op naar het Vrije Westen. Dat Vrije Westen is voor immigranten echter net zo goed een slangenkuil. Remus en Florica worden danig op de proef gesteld door deze jonge debutant en dat is maar goed ook. Stefan Popa bewijst met Verdwenen grenzen dat hij een geboren verteller is. Zijn verhaal vermaakt, ontroert en vliegt hier en daar prettig uit de bocht. Daar gaan we nog meer van horen.


Jan:
Horizon City – Jaap Scholten

horizon cityEen geschiedenisboek en familiealbum ineen. Jaap Scholten beschrijft de geschiedenis van zijn vaders kant, de Twentse textielfamilie Scholten, en van zijn moeders kant, de familie Stork, die de machine-industrie groot maakte. Hij boft dat hij beschikt over veel uniek bronnenmateriaal. Zo krijgt hij een koffertje met familiedocumenten van onschatbare waarde aangereikt. Hij boft nog meer omdat er in zijn familie veel kleurrijke types waren. Wat waren ze rijk en wat maakten ze veel mee! En de lezer boft omdat Jaap Scholten het allemaal erg fijn heeft opgeschreven. Het verloop van de familiegeschiedenis is niet altijd klontjes. Scholten moet meermalen de gebeurtenissen interpreteren omdat er niet genoeg feitenmateriaal is. Dat doet hij met zwier. Mooi is bijvoorbeeld het verhaal dat zijn betovergrootouders op huwelijksreis met hun boot strandden en op een tropisch eiland bij Indonesië terecht kwamen (‘dat feit bevalt mij natuurlijk al bovenmatig,’ aldus Scholten). Hij veronderstelt echter (‘nog mooier en zeer waarschijnlijk’) dat zij daar met zijn tweeën verbleven en dat hun dochter aldaar is verwekt (‘in het rulle zand, onder de blote hemel en met één oog van Jan Willem op de bosrand of er niet een baviaan of zwarte panter te voorschijn kwam’).
Horizon City is de naam van een zeer onbeduidend klein plaatsje in Texas, waar Chuck, een broer van Jaaps grootvader, zelfbenoemd burgemeester was. Eens was hij succesvol en bezat hij tientallen ondernemingen, maar hij eindigde in armoede. Hij was een uitzondering. Alle Scholtens, Storken, Blijdensteins, Van Heeks en andere grote namen uit zijn familie eindigden bemiddeld en voornaam en gaven die rijkdom weer door aan de volgende generatie.
Een boeiende en vermakelijke geschiedenis.

Oorlog en terpentijn – Stefan Hertmans
Opmaak 1Net als Jaap Scholtens boek is dit een familiegeschiedenis. Of, iets nauwkeuriger: een beschrijving van het leven van Stefan Hertmans’ grootvader Urbain, aan de hand van het dagboek dat hij van hem kreeg.
Het verschil tussen de voorouders van Jaap Scholten en die van Stefan Hertmans is enorm. Urbain groeit op in een armoedige buurt van Gent en moet als kind al smerig werk doen in de ijzergieterij. Rijkdom is onbereikbaar voor deze familie en onvoorstelbaar noodlot is hun deel, zoals vroeg verlies van familieleden en de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog.
In mooi verfijnd proza brengt Hertmans het leven van Urbain en de geschiedenis van België in de eerste helft van de vorige eeuw tot leven. Een verhaal dat niet louter droevig stemt. Ik vond met name de delen over de schilderkunst bijzonder mooi om te lezen: hoe Urbain als jochie met zijn vader, fresco-restaurateur, meegaat om de hele dag in de kerk te verblijven, en hoe hij in zichzelf de creativiteit voelt opwellen en aan de slag gaat als kunstenaar.

Soigneur
soigneurBehalve De Groene Amsterdammer treft u bij Linnaeus Boekhandel geen tijdschriften in het assortiment  – uitgezonderd literaire periodieken (Das Magazin bijvoorbeeld) en een enkel bijzonder tijdschrift (ZOAB, De Poezenkrant). Op de sportafdeling zijn al jaren Hard gras (voor de voetbalfan) en De Muur (voor de wielersportliefhebber) te vinden. Dit zijn veeleer boeken met korte verhalen dan tijdschriften.
Sinds enkele maanden is de sportafdeling verrijkt met een nieuwe parel, de Soigneur – ondertitel: met liefde voor het racefietsen. Volgens de makers is het een magazine dat sport, stijl en passie verbindt. Daar is geen woord te veel mee gezegd. Eerder te weinig. Ik zou nog literatuur en grafische vormgeving willen toevoegen. Goed geschreven boeiende verhalen, interviews en columns, gemaakt door bekende en minder bekende schrijvers/journalisten. Soigneur is oogstrelend vormgegeven en de foto’s zijn zo mooi dat je daar steeds weer naar kunt kijken.
In het laatste nummer onder andere een interview met Thomas Dekker (hij leest veertig, vijftig boeken per jaar!), Morten Okbo over Cycling Denmark en een mooie fotoreportage over de verering van ‘il pirata’ Marco Pantani.


Edith:
Nederlandse literatuur:
Dieven van vuur – Ivo Victoria

dieven van vuurDit boek moest Ivo Victoria schrijven, dat voel je aan alles.
Het neemt je mee terug naar de jaren negentig, Antwerpen, de opkomst van de Belgische popscene, en verder terug, naar de jaren tachtig, Radio Annick. Een boek over jongensvriendschap, muziek, meisjes en het mijmerende terugblikken op wat was en wat had kunnen zijn. Een boek dat je omhult als een nevel, ongrijpbaar maar aanwezig, zeer prettig om lang in te vertoeven en zelf weer plaatjes te gaan draaien. Ik had het nog niet uit of ik had al heimwee. Naar het boek en naar toen.

De nacht – Merijn de Boer
nachtMarcel en Lidia zijn tien jaar samen en dat willen ze vieren op een warm vakantie-eiland. Bij aankomst gaat het eigenlijk meteen al mis: Marcel rijdt een deuk in een andere huurauto en aangekomen in het hotel worden ze vrijwel meteen verzwolgen door een ander Nederlands echtpaar dat het dolgezellig zou vinden om samen met hun landgenoten op te trekken. Wat volgt is een bij vlagen zeer komische opeenvolging van gebeurtenissen, hier en daar getemperd door flashbacks. Een slim, vermakelijk en onderhoudend debuut.

Birk – Jaap Robben
Birk Omslag 10.04.2014•def.inddDit boek valt helemaal in mijn favoriete genre: eenzame jongemannen, die niet goed weten wat met het leven aan te moeten, op een welhaast onbewoond eiland ergens boven Schotland. Dit boek past mooi naast Buzz Aldrin, waar ben je gebleven van Johan Harstad en Luchtvissers van Gerwin van der Werf. Een beeldschoon debuut over een gezin dat ontwricht raakt als de vader verdrinkt. Lees het ook vooral om de stijl: je kunt zien dat Jaap Robben dichter is. De taal is niet poëtisch in lyrische zin, maar in zijn woordkeus. Robben slaagt erin met vijf, zes woorden volzinnen te produceren. Bijzonder knap.

Vertaalde literatuur:
Ambulance – Johan Harstad
ambulanceIk hou van het korte verhaal. Ik hou van Johan Harstad. Met Ambulance heb ik het beste van twee werelden. Harstad schreef deze verhalen al in 2001, hij was toen 23. Er zit een zeker verband tussen de verhalen, ze schampen elkaar, komen soms frontaal met elkaar in botsing, en allemaal zijn ze geschreven in de roes die Harstad destijds overviel bij het horen van de vele ambulances in nachtelijk, warm Trondheim. In plaats van er onheil in te horen, hoorde hij troost: je bent niet alleen, je moet alleen volhouden. Redding is onderweg.
        
Naar de haaien – Erich Kästner
naar de haaienUitgeverij Lebowski heeft weer iets aan de vergetelheid ontrukt en daar ben ik ze zeer dankbaar voor. Naar de haaien (wellicht beter bekend onder de titel Fabian) is al in 1931 geschreven, maar van het tijdloze soort.
Hoofdpersoon Jonathan Fabian is een dwarsligger, een onruststoker, een meester in oneliners, maar wel een met een klein hartje. Decor is Berlijn van de jaren dertig, maar met de dreigende crisis en werkloosheid is het nog steeds akelig actueel. Ik zou het boek de hele dag bij me willen hebben, om er lukraak uit te kunnen citeren. Vilein maar urgent.

De macht van begeerte – Uwe Timm
macht van begeerte‘Onspectaculair proza’, werd het in een recensie genoemd. Juist om dat onspectaculaire houd ik van Uwe Timm. In rustige zinnen ontleedt hij de warboel van twee gelukkige stellen, waarvan de man van het ene stel verliefd wordt op de vrouw van het andere. Ze hadden er allebei geen enkele reden voor, en toch gebeurde het. Zonder een moreel oordeel te vellen laat Timm de worstelende mens zien die probeert antwoord te krijgen op de vraag: was het liefde of begeerte?
Een boek om helemaal in weg te zinken.

Gelukkig de gelukkigen – Yasmina Reza
gelukkig de gelukkigenLachen om niet te huilen, dat is wat Reza bij mij teweegbracht. Vraag me niet waarom er ‘roman’ op het omslag staat – voor mij is het een verhalenbundel. De verhalen hebben een onderlinge samenhang, dat wel. Alle soorten relaties komen aan bod: moeder-zoon, man-minnares, man-vrouw; Reza fileert ze allemaal. Vlijmscherp en vermakelijk.         


Selma:
Japanse romans – Amélie Nothomb

japanse romansWanneer een schrijfster haar boek begint met hoe zij geboren werd als god, dan moet dat boek natuurlijk gelezen worden. Amélie Nothomb heeft een heerlijk ironische manier om over haar leven te schrijven. En nu zijn haar drie boeken die zich afspelen in Japan gebundeld. Dat is feest in drievoud!

Honderd uur nacht – Anna Woltz
honderd uur nachtHonderd uur nacht van Anna Woltz is een prachtige young adultroman. De veertienjarige Emilia vliegt stiekem naar New York om haar leven in Nederland te ontvluchten. Haar vader heeft iets vreselijks gedaan en sindsdien worden zij en haar ouders bestookt met dreigmails. Eenmaal in New York blijkt ze een kamer te hebben gehuurd  van een oplichter en komt de verwoestende orkaan Sandy op de stad af. Ingrediënten voor een tergend spannend verhaal, maar dat pad heeft Anna Woltz (gelukkig) niet bewandeld. Honderd uur nacht is vooral een ontroerend verhaal geworden, over een timide meisje met smetvrees dat eenmaal los van haar ouders veel van haar angsten overwint en een zelfstandig persoon wordt.

Moeilijk te geloven dat ik echt besta – Martijn Meijer
moeilijk te geloven dat ik echt besta‘Het bestaan van anderen lijkt zo vanzelfsprekend. (…) Ik heb het gevoel dat mijn bestaan niet vanzelfsprekend is en ik aan de rand van de wereld sta. Dat is een vorm van afzondering – niet een die me bedrukt, maar die me ertoe aanzet om met verwondering naar mezelf te kijken.’ Aldus Martijn Meijer in Moeilijk te geloven dat ik echt besta. Het boek bestaat uit toegankelijk geschreven filosofische essays waarin de schrijver zichzelf als uitgangspunt neemt, maar waarin hij je desalniettemin meeneemt langs je eigen ‘zelf’.


Jeanine:
kamerDe kamer – Jonas Karlsson
De hoofdpersoon heeft net een nieuwe baan en probeert op geheel eigen wijze zijn draai te vinden in deze nieuwe omgeving. Je zou hem kunnen bestempelen als sociaal onhandig. Eigenlijk is er maar één plek waar hij helemaal zichzelf kan zijn: de kamer. Geheimzinnig, ongemakkelijk en toch ook gelardeerd met, zij het wrange, humor.
        
De weg naar zee – Elke Geurts
Elke GeurtsOp een hete zomerdag sleept Tessa haar zevenjarige dochter in een bolderkar door een zwartgeblakerd duingebied. Een schroeiendhete tocht, waarin ze de zeven jaren met Summer overdenkt. De hitte is verzengend – de moederliefde ook.


Mieke:
Mensen in de zon – Marijke Schermer

mensen in de zonHet is altijd fijn om met iemand die je goed kent een rondje door de winkel te lopen en elkaar te wijzen op mooie boeken. Zo pakte een vriendin een boek van de plank en zei: ‘Dit is een boek voor jou.’ Het was Mensen in de zon van toneelschrijfster Marijke Schermer. En ze had gelijk.
Het type verhaal is niet nieuw: een groep vrienden heeft samen een ongeluk meegemaakt en na deze gebeurtenis gaan ze elk hun eigen weg. Twintig jaar later probeert een van de vrienden een weekend te organiseren waar ze elkaar weer zullen ontmoeten. Dat herinneringen gekleurd zijn in de loop der tijd en ieder een andere kijk heeft op het ongeluk spreekt voor zich. De filosofische vraag in dit verhaal is: hoe verandert kennis als de oorspronkelijke aannames gewijzigd worden? Op bladzijde 63 staat een prachtige zin: ‘Je herinneren is de geschiedenis kapot maken, terwijl je de geschiedenis niet kunt bewaren zonder het je te herinneren.’ De schaduwzijde van het leven is voor deze ‘mensen in de zon’ onbarmhartig. Met elk van hen leef je van harte mee, zo goed zijn de karakters uitgewerkt.

Romeinse koorts – Edith Wharton
romeinse koortsIn twaalf verhalen beschrijft Edith Wharton het leven van rijke Amerikaanse vrouwen die vaak tijd en geld te veel hebben. Hoewel ze veel reizen en moderne opvattingen hebben over relaties en zichzelf, lijken ze gevangen in een kooi van schone schijn. De verhalen zijn tussen 1911 en 1937 geschreven, maar tijdloos vanwege de herkenbaarheid en de spiegel die Wharton je voorhoudt – met humor en haarscherp psychologisch inzicht. Je zou denken dat er wel iets veranderd is sinds die tijd, maar nee, jaloezie, wantrouwen, onzekerheid maar ook verlangen naar schoonheid en geluk: het  blijft van alle tijden.
Romeinse koorts is heel goed vertaald door Lisette Graswinckel.

Donderdagskinderen – Nicci French
donderdagskinderenHet nadeel van de Frieda Klein-serie is dat je met Blauwe maandag moet beginnen om de verhaallijn te kunnen volgen. Zo ben je zeven jaar bezig (elk jaar verschijnt er een nieuwe dag van de week) met één verhaal. Eigenlijk had ik dan ook na Wachten op woensdag willen stoppen, maar nadat ik op de achterflap had gelezen dat Frieda in dit deel teruggaat naar het dorp van haar jeugd om de oplossing van een nieuwe moord met een verjaarde misdaad te vergelijken, kon ik het toch niet laten en heb Donderdagkinderen ademloos uitgelezen.

Honderd uur nacht – Anna Woltz
honderd uur nachtDe veertienjarige Emilia wordt geconfronteerd met de meedogenloze kant van Facebook en Twitter als haar vader iets heeft gedaan wat niet deugt. Ze ziet maar één uitweg: weg uit Nederland naar de stad waarvan ze al jaren droomt, New York. Als ze daar aankomt en nieuwe mensen leert kennen, wordt New York getroffen door orkaan Sandy. Ineens moeten ze leven in het donker en in de kou, zonder internet, maar met elkaar. Als het licht weer aangaat pakt Emilia haar leven op bewonderenswaardige wijze weer op.
Anna Woltz was in New York toen de orkaan de stad trof en zwierf dagenlang door Manhattan op zoek naar stopcontacten, warmte en eten. Dat ze goed kan schrijven liet ze al zien in eerdere boeken en met dit boek hoort ze zeker thuis op onze zomertiplijst.        


Marijke:
autonauten van de kosmosnelwegDe autonauten van de kosmosnelweg – Julio Cortázar & Carol Dunlop

In de zomer van 1982 reisden de Argentijnse/Franse schrijver Julio Cortázar en zijn Canadese vrouw Carol Dunlop in hun rode Volkswagenbus over de autoroute Parijs-Marseille. Niet zomaar, ze gingen van parkeerplaats naar parkeerplaats. Hun reisverslag is dit fantastische boek: De autonauten van de kosmosnelweg.
Zoals de titel doet vermoeden is het een ongewone benadering van een reis. Het is een ontdekkingstocht gezien als een wetenschappelijk experiment. Cortázar en Dunlop, in het boek respectievelijk Wolf en Beertje, noemen zich verkenners en het derde personage, de Volkswagenbus heet Fafner of de draak. De ontdekkingsreizigers hebben allerlei voorwaarden aan hun reis gesteld, bijvoorbeeld: twee parkeerplaatsen per dag aandoen, geen enkele keer de snelweg verlaten en elke parkeerplaats minutieus onderzoeken. Hun waarnemingen zijn vol fantasie: prullenbakken zijn spionnen, in bosjes huist dreiging, oranje pionnen zijn heksenhoeden. En tegelijkertijd beschrijven ze de natuur die ze aantreffen in poëtische bewoordingen en zijn er filosofische verhandelingen over het leven. Het boek staat vol tekeningetjes van de zoon van Dunlop, die hij op afstand maakte.
Elke dag wordt er een chronologisch reisjournaal getypt, en daarnaast een verslag met waarnemingen, beschrijvingen en filosofische bespiegelingen.
Kortom, een heerlijk ‘langzaam’ boek, ongewoon en beslist uniek.

Al wat schittert – Eleanor Catton
al wat schittertOp 27 januari 1866 komt Walter Moody, een jonge Schotse jurist, de rookkamer binnen van het Crown Hotel in Hokitika, een goudzoekersstadje in Nieuw Zeeland. Hij is net aangekomen uit Europa en heeft een enerverende zeereis achter de rug. Moody treft een gezelschap van twaalf mannen aan, die bijeen zijn voor een geheim overleg. Er zijn zaken voorgevallen die om opheldering vragen: de verdwijning van Emery Staines, de rijkste man van het stadje; de onduidelijke zelfmoordpoging van de hoer Anna Wetherell met een overdosis opium; de dood van de kluizenaar Crosbie Wells (waarschijnlijk moord), en de vondst van een grote hoeveelheid goud in diens hut. Om deze gebeurtenissen heen spelen zich allerlei intriges af en alle twaalf aanwezigen hebben een eigen geheim belang.
De roman is op een bijzondere manier opgebouwd: het eerste hoofdstuk is het langst, de daaropvolgende worden steeds korter, zoals de standen van de maan, te beginnen met volle maan. En er zijn allerlei verwijzingen naar de dierenriem. Enige kennis van de astrologie geeft een extra dimensie aan het verhaal, maar is niet noodzakelijk.
Het verhaal is boeiend, spannend en prachtig opgeschreven. Je bent werkelijk in een andere wereld. Wel is het raadzaam er wat tijd voor uit te trekken: het boek is 832 pagina’s dik! Ik heb het dan ook nog niet uit.


Marianne:
De cirkel – Dave Eggers

cirkelEggers’ schrijfstijl is vlot, maar vooral functioneel; hij is niet iemand van de mooie woorden. Ik worstel altijd even met de afstandelijkheid in zijn boeken,  maar dan grijpt het verhaal me toch weer. Ook in De cirkel lukt het hem weer om een meeslepend verhaal te schrijven over een maatschappelijk thema. In dit boek kaart hij de macht en invloed van sociale mediabedrijven aan. Geheimen zijn leugens, delen is geven en privacy is diefstal zijn de motto’s van het bedrijf waarin de  hoofdpersoon Mae een grote rol speelt. Je volgt haar in haar leven op de Campus dat steeds openbaarder wordt. Privacy bestaat niet meer, alles is publiek geworden. Eggers weet het voor mij geloofwaardig neer te zetten in een verhaal waar ik soms naar van werd. Een belangrijk boek!

Nachtbus naar Andalusië – Eugen Ruge
nachtbus naar andalucieEen totaal ander boek. Dit boek lees je op gevoel, je zit meteen in een melancholieke, rustige sfeer. Eugen Ruge schrijft prachtig, het verhaal loopt vloeiend. Het gaat over een man die alles achter zich laat en op reis gaat. Een filosofisch verhaal over hoop en de invulling van het leven.  


Géraldine:
Schitterende ruïnes – Jess Walter

schitterende ruinesHet is 1962. In een dorpje aan de Italiaanse kust arriveert een Amerikaanse actrice. De jonge hoteleigenaar wordt prompt verliefd op haar. Hij heeft geen kans, want zij heeft al een verhouding met de hoofdrolspeler (Richard Burton) van de film die er wordt opgenomen. Het is het begin van een liefdesverhaal dat vijftig jaar beslaat en de lezer tot in Hollywood brengt. Het gaat niet alleen over filmmakers, het boek leest ook als een film.

Landgoed Longbourn – Jo Baker
landgoed longbournEen prachtige roman over de bediendes van de familie Bennet op het landgoed Longbourn, die we nog kennen van Trots en vooroordeel van Jane Austen. Zij moeten sloven en zullen nooit opklimmen in de onveranderbare klassenmaatschappij van toen. Indringend en confronterend.


Winkelzoon Aaron (12 jaar):
Boy 7 – Mirjam Mous

boy 7Een jongen wordt wakker op een kale grasvlakte. Hij weet niks meer over zichzelf. Hij weet niet hoe hij heet en wie hij is. Zo begint het verhaal. Hij gaat op zoek naar wat er met hem gebeurd is, het is heel spannend omdat je net zoals Boy 7 helemaal niet weet wat er gebeurd is.    


Winkeldochter Dina (9 jaar):
Mr Stink – David Walliams

Icv_mr.stink.inddk vind het boek heel leuk omdat het grappig en spannend is maar ook om veel andere redenen. Mr Stink, waar het boek over gaat, is best wel ingewikkeld maar je moet weten dat het goed afloopt. Het gaat over een meisje die een hele gemene moeder heeft en ze heeft nog een zus en een vader, ze zijn allemaal niet erg lief voor haar. Ze loopt over straat en ziet een zwerver (die heel erg stinkt), ze probeerde met hem te praten en het lukte. Ze maakte een band met hem en ging vaak naar hem toe om te praten. Op een dag kwam er iets in haar op; waarom slaapt de zwerver niet in onze schuur? Daar ontdekt ze dingen over hem, maar wat er verder gebeurt moeten jullie zelf maar lezen in het boek.


Winkelzoon Cyriel (12 jaar):
Robinson Crusoe – Daniel Defoe

robinson crusoeAvontuurlijk, leuk en spannend. Al lezend voelt het alsof ik het avontuur zelf meemaak.


Winkeldochter Veerle (9 jaar):
De waanzinnige boomhut – Andy Griffiths
waanzinnige boomhutIk heb deel 1 (Boomhut van 13 verdiepingen) en deel 2 (Boomhut van 26 verdiepingen) gelezen.
Ik vind het leuke boeken vol avonturen en fantasie. Ze staan vol leuke plaatjes. Ik moet ook vaak lachen om de grapjes.
Gelukkig verschijnt in het najaar het volgende deel. Hoeveel verdiepingen zullen het ditmaal worden??????


Cyriel en Veerle:
Het Kidsweek moppenboek
Cover moppenboek def.inddWe waren in mei op vakantie en hebben elkaar elke avond moppen voorgelezen.
Dolle pret!


Winkeldochter Ida (10 jaar):
wreck this journalWreck this journal – Keri Smith
Wreck this journal is een leuk boek omdat er heel veel leuke opdrachten in staan zoals: veeg op deze bladzijde je voeten af en kauw op deze bladzijde. Het zijn allemaal gekke opdrachten en daarom vind ik het een leuk boek. Nog een leuke opdracht is: plak hier de postzegels van al je brieven en post. Bijna al mijn vriendinnen uit mijn klas vinden dit boek te gek.


Winkelzoon Job (7 jaar):
De superdikke meester Jaap – Jacques Vriens
superdikke meester jaapZe zeggen dat meester Jaap  de leukste meester van het land is. Hij is wel heel leuk, maar mees Kees is eigenlijk nóg leuker. Ik luister elke avond naar een verhaal van meester Jaap, voorgelezen door mama, papa, of… Jacques Vriens.


Winkeldochter Marthe (6 jaar):
Sjakie en de chocoladefabriek – Roald Dahl
sjakie en de chocoladefabriekEr komen allemaal kinderen die een rondleiding krijgen door de chocoladefabriek van meneer Wonka en er verdwijnen steeds meer kinderen omdat ze domme of stoute dingen doen. Alleen Sjakie blijft over en dan krijgt hij de fabriek. Ik vond het heel grappig en spannend, ik kon niet ophouden met lezen.


Winkeldochter Betty (5 jaar):
Liedjesalmanak lente en zomer – Koos Meinderts, Annette Fienieg en Thijs Borsten
liedjesalmanak lente en zomerEen heel mooi boek en heel leuke liedjes. We luisteren vaak in de auto, dan mogen mijn zus en ik omstebeurt in het boek kijken. Ik hoop altijd dat ik ‘Hebban olla vogala’ mag. Dat vind ik het mooiste liedje.