Onze vakantietips 2017

Boekgeroep

Sinds enige tijd heb ik het gevoel dat mijn ongelezen boeken tegen me praten. Misschien bent u bekend met het fenomeen, ik hoop het, anders lijd ik aan een zeldzame kwaal. Eigenlijk heb ik het gevoel dat ze me dingen verwijten. Het ergst zijn de dikke boeken, die, gezien mijn aanschafwoede, in groten getale door mijn huis verspreid liggen. Dat is dan ook het probleem: ik ben nergens meer veilig.

In de keuken kom ik al een tijdje niet zo graag, want daar ligt Yotam Ottolenghi. ‘Polentaburgers met sumak, aardperen met manouri, zo moeilijk is het niet, je bent gewoon lui! Hoor je me?’ Het leek zo gezellig, een Israëlisch-Britse kok in huis nemen. Slapen doe ik trouwens ook al niet meer. Bij het voeteneind ligt Jonathan Littells De welwillenden, een duizend pagina’s tellend verslag van een SS’er aan het oostfront. Wat Littell allemaal tegen me brult zal ik maar niet herhalen, het komt er in elk geval op neer dat ik een schrijnend gebrek aan discipline heb. Verder heb ik De tolk van Java van Alfred Birney op mijn nachtkastje. Ben ik enthousiast in begonnen, maar heb ik nu even opzijgelegd voor Marjolijn van Heemstra’s En we noemen hem. Daar is Birney niet blij mee. ‘Zeg, ik heb de Libris gewonnen! Ken je prioriteiten!’ Zelfs in het kleinste kamertje van het huis kom ik niet tot rust. Peter van Straaten mag het ogenblik dan wel hebben ingewisseld voor het eeuwige, als het om de scheurkalender gaat is hij springlevend. ‘Je ligt al twaalf dagen achter, hoe denk je dat dat voor mij is?!’

U heeft ze vast ook in de kast: die interessante bundel hermetische gedichten waar u ooit nog uitgebreid voor gaat zitten, de vijfduizend bladzijden van Het Bureau van Voskuil die geduldig op uw pensioen staan te wachten. Als het op boeken aankomt, hamsteren we een mooie voorraad bij elkaar. Lezen kan altijd nog. En toch begint het gewicht van die berg ongelezen titels na verloop van tijd steeds zwaarder te drukken. Hoe hoger het papieren gebergte, hoe meer tijd er moet worden ingeruimd voor de inhaalslag. ‘Buying books would be a good thing if one could also buy the time to read them,’ zei Arthur Schopenhauer ooit. Fijn om te weten dat hij er ook last van had. Maar ook: kwestie van tijd máken, Arthur!

Moet ik eens tegen mezelf zeggen. Laptop het raam uit, telefoon in de kliko, en dan met kloosterlijke toewijding en een leessnelheid van 60 bladzijden per uur die berg te lijf gaan. Tja. Liever koop ik er nog wat boeken bij. Misschien is het wel zoals Arnon Grunberg laatst in een interview zei: ‘Lezers willen gered worden.’ Iedereen blijft op zoek naar dat allesomvattende boek dat voor hem of haar geschreven lijkt te zijn. Het boek dat redding biedt. Redding van ‘het leven’ en ‘de betekenisloosheid’ – aldus Grunberg, de meest gelezen psychiater van Nederland.

Aanschafwoede is dus een edele zoektocht, en dat vind ik als lezer wel een mooie conclusie. Als boekhandelaar ook trouwens: welke boekhandelaar zou u nou adviseren minder boeken te kopen? U heeft de ware gewoon nog niet gevonden! Geen nood, want ook dit jaar hebben mijn collega’s en ik ons best gedaan om u in contact te brengen met de mooiste, spannendste, en interessantste exemplaren uit onze winkel. We wensen u een mooie zomer!

Melle

Welke boeken tippen wij voor uw vakantie?

Onze vakantietips 2017.

De vakantietips van Edith:

Max, Mischa & het Tet-offensief – Johan Harstad

Vakantie is niet mijn sterke punt. Lekker niksen, graag, af en toe, vooral als het eigenlijk niet kan, maar verplicht ontspannen of nog erger: op avontuur – ik ben er niet goed in. Wat ik wel leuk vind is heel veel lezen. Bijna net zo leuk als verzinnen wat andere mensen gaan lezen. Want vakantie of niet: lezen zullen we. Bij voorgaande zomernieuwsbriefedities kreeg ik regelmatig te horen: ‘Leuk hoor, al die tips, maar het zijn er zo veel!’ Daar heb ik dit jaar wat op gevonden. Of eigenlijk heeft Johan Harstad daar iets op gevonden: Max, Mischa & het Tet-offensief. 1232 pagina’s, 1,5 kilo – al zou je nog iets anders willen lezen, het past gewoon niet meer in de koffer. Klaar. Niet meer over nadenken. Gelukkig schreef Harstad zo’n geweldig hartveroverend allesomvattend overdonderend fantastisch briljant boek, dat je ook niks anders meer wílt lezen. Hij schuwt de grote onderwerpen niet: emigratie, scheiding, dood, liefde, de Vietnamoorlog, 9/11, alles zit erin, grotendeels bezien vanuit het veilige bastion dat Max, zijn vriendin Mischa en zijn oom Owen opgetrokken hebben in het Apthorp-appartementencomplex in New York. Ik wil ín die hoofden, ik wil alle theatervoorstellingen van regisseur Max zien en doorgronden, ik wil naar een expositie van de schilderijen van Mischa, ik wil oom Owen horen pianospelen. Het is dan wel dik, maar je vliegt erdoorheen. Je loopt dus het risico aan het einde van het boek nog een stuk vakantie over te houden, maar daar weet ik ook nog wel iets op: gewoon opnieuw beginnen. Sterker nog: als ik de rest van het jaar niks anders meer zou mogen lezen, zou ik tevreden zijn. Harstad schrijft zo warmbloedig en met zoveel compassie dat hij het voor elkaar krijgt dat ik me eenzamer én gelukkiger voel. Mocht het dus zover komen dat ik verbannen word naar een onbewoond eiland en maar één boek mag meenemen, dan weet ik het wel. Ik sta al bij de deur met mijn jas aan en dit boek onder mijn arm. Zonder morren.

(Las ik dan echt verder niks? Jawel, maar voor mijn overige tips moet u op flapjesexpeditie door de winkel. Want u weet: het ware avontuur begint bij de boekhandel om de hoek.)

Max, Mischa & het Tet-offensief

Verkozen tot het ultieme boek van de maand door DWDD-boekenpanel! Max, Mischa & het Tet-offensief is het verhaal van toneelregisseur Max Hansen, die als puber naar Amerika emigreert. Hij heeft moeite om zijn jeugd in Stavanger, waar hij als kind van communistische ouders het Tet-offensief naspeelde, achter zich te laten. Maar in New York ontdekt hij dat eigenlijk iedereen daar ontheemd is. In kunstenares Mischa en Vietnam-veteraan Owen treft hij dierbare lotgenoten. Het magnum opus van Johan Harstad is een hypnotiserende vertelling die vele decennia en continenten omspant: van de oorlog in Vietnam en Apocalypse Now tot jazzmuziek, van Mark Rothko en Burning Man tot de aanslag op de Twin Towers. Maar bovenal draait deze volstrekt verslavende roman om de vraag: hoe lang moet je weg van huis zijn voordat het laat is om terug te keren?

Max, Mischa & het Tet-offensief

Verkozen tot het ultieme boek van de maand door DWDD-boekenpanel! Max, Mischa & het Tet-offensief is het verhaal van toneelregisseur Max Hansen, die als puber naar Amerika emigreert. Hij heeft moeite om zijn jeugd in Stavanger, waar hij als kind van communistische ouders het Tet-offensief naspeelde, achter zich te laten. Maar in New York ontdekt hij dat eigenlijk iedereen daar ontheemd is. In kunstenares Mischa en Vietnam-veteraan Owen treft hij dierbare lotgenoten. Het magnum opus van Johan Harstad is een hypnotiserende vertelling die vele decennia en continenten omspant: van de oorlog in Vietnam en Apocalypse Now tot jazzmuziek, van Mark Rothko en Burning Man tot de aanslag op de Twin Towers. Maar bovenal draait deze volstrekt verslavende roman om de vraag: hoe lang moet je weg van huis zijn voordat het laat is om terug te keren? ‘Ik kan maar één ding zeggen: respect!’ ****** Aftenposten

De vakantietips van Selma:

Karkas – Femke Schavemaker
Karkas is voor de bipolaire stoornis wat De glazen stolp van Sylvia Plath is voor de depressie. Een gewaagde vergelijking, die ik maak om mensen die niet per se ‘iets’ met deze psychische stoornis hebben, over de streep te trekken. Want Karkas is een prachtig boek. Ja, inderdaad, geschreven om te vertellen over hoe een bipolaire stoornis zich openbaart en hoe een jonge vrouw die lijdt aan deze stoornis haar leven vormgeeft. Maar het gaat ook gewoon over een jonge vrouw die een weg vindt, probeert te vinden in het leven, met alle hindernissen die daarbij horen. En dat is schrijnend, soms hartverscheurend. En ze heeft trouwens een verdraaid goede muzieksmaak.

Swing Time – Zadie Smith
Wat mij betreft is dit het ultieme vakantieboek. Het was jammer dat ik ook nog moest werken, eten en slapen; ik legde het maar met moeite weg. Twee vriendinnen met een passie voor dans groeien op in een arme buurt in Londen. Beiden hebben een witte en een zwarte ouder. Het verhaal is een zoektocht naar identiteit en afkomst, en voert ons langs dans en muziek, West-Afrika, popcultuur en sterrendom. Lees dit prachtige boek!

De argonauten – Maggie Nelson
De argonauten heb ik in één ruk uitgelezen, verslonden zelfs! Het is zo’n navelstaardersroman die je een wijdere blik op de wereld geeft. Ik noem het maar een essayistische filosofische genderbending becoming-a-mum liefdesroman. Volgt u het nog? In de kantlijn staan de denkers die Maggie Nelson aanhaalt, wat ik lief en handig vind. Het is een inspirerend boek en als je het uit hebt ligt er dankzij haar zó weer een stapel boeken naast je bed.

Lampje – Annet Schaap (vanaf 9 jaar)
Ach ach, wat een fantastisch kinderboek is dit. Dit moet door alle kinderen én hun ouders gelezen worden. Ik weet uit de wandelgangen al dat veel van mijn collega’s het met mij eens zijn. Doe uzelf en uw kind een plezier en lees het (voor). Jullie zullen een heerlijke tijd hebben met Lampje.
En mocht u een puber in huis hebben (of zijn), neem dan ook dit boek mee op vakantie: Er is geen vorm waarin ik pas – Erna Sassen. Een troostrijk boek over een intens onzeker, perfectionistisch en creatief pubermeisje dat probeert te begrijpen waarom haar leraar Nederlands de relatie met haar heeft verbroken.

De wilde tuin der verbeelding – Kris Pint
Op de achterflap staat: ‘In het werk van kunstenaars en denkers vindt hij elementen van een levenskunst voor iedereen die zichzelf en anderen niet langer wil begrijpen in termen van concurrentie en consumptie.’ Het sprak mij aan en Kris Pint maakt het waar. Een bescheiden boek in formaat, maar inhoudelijk groots.

Karkas

Nora van Middelaar weet dat ze een profeet is maar ze weet ook dat ze dat beter voor zich kan houden. Ze verkeert in een psychische staat waarmee je nog net kunt functioneren. In Karkas volgen we haar in helverlichte en diepdonkere periodes. Wanneer ze de diagnose ‘manisch-depressief’ krijgt, horen daar medicijnen bij die alles platslaan. Het middel lijkt erger dan de kwaal. Nora besluit te stoppen met alle medicijnen en therapie, en tuigt een nauwkeurig systeem van regels en regelmaat op waarmee ze een schijnbaar succesvol leven leidt. Maar als je eenmaal de wereld hebt gezien in vacuüm, het koude karkas van de werkelijkheid, kun je er nooit meer helemaal deel van uitmaken. Karkas heeft de kracht van een bijl. Het duikt zo diep in de ups en downs van de bipolaire Nora dat je de waanzin zelf kunt proeven. Het is een verhaal over wat we niet weten. En over hoe mensen, die voor hun omgeving geen direct probleem vormen, op zichzelf aangewezen zijn. Het is aan mij. Ik zal achter niets en niemand schuilen. Ik neem de controle over deze vis die zonder duidelijke regels meedeint op de golven van de chaos, soms hoog wordt opge¬tild en wordt neergesmeten op de kade. En als je eenmaal de kille keien tegen je botten hebt gevoeld, als dat je zachte lan¬ding bleek te zijn, dan is het water nooit meer wat het was. Als je eenmaal een echte buitenstaander bent geweest, het raster van de stad, van je leven, van je lichaam van buiten hebt gezien als een nauw vertakt systeem, dan weet je dat alles gemaakt is om een enkel doel te dienen: doordenderen.

Karkas

Nora van Middelaar weet dat ze een profeet is maar ze weet ook dat ze dat beter voor zich kan houden. Ze verkeert in een psychische staat waarmee je nog net kunt functioneren. In Karkas volgen we haar in helverlichte en diepdonkere periodes. Wanneer ze de diagnose ‘manisch-depressief’ krijgt, horen daar medicijnen bij die alles platslaan. Het middel lijkt erger dan de kwaal. Nora besluit te stoppen met alle medicijnen en therapie, en tuigt een nauwkeurig systeem van regels en regelmaat op waarmee ze een schijnbaar succesvol leven leidt. Maar als je eenmaal de wereld hebt gezien in vacuüm, het koude karkas van de werkelijkheid, kun je er nooit meer helemaal deel van uitmaken. Karkas heeft de kracht van een bijl. Het duikt zo diep in de ups en downs van de bipolaire Nora dat je de waanzin zelf kunt proeven. Het is een verhaal over wat we niet weten. En over hoe mensen, die voor hun omgeving geen direct probleem vormen, op zichzelf aangewezen zijn. Het is aan mij. Ik zal achter niets en niemand schuilen. Ik neem de controle over deze vis die zonder duidelijke regels meedeint op de golven van de chaos, soms hoog wordt opge¬tild en wordt neergesmeten op de kade. En als je eenmaal de kille keien tegen je botten hebt gevoeld, als dat je zachte lan¬ding bleek te zijn, dan is het water nooit meer wat het was. Als je eenmaal een echte buitenstaander bent geweest, het raster van de stad, van je leven, van je lichaam van buiten hebt gezien als een nauw vertakt systeem, dan weet je dat alles gemaakt is om een enkel doel te dienen: doordenderen.

Swing Time

De argonauten

In De Argonauten komt cultuurcritica Maggie Nelson met frisse, krachtige en hoognodige overpeinzingen over seksualiteit, verlangen, het gezin en over de beperkingen en mogelijkheden van zowel de liefde als de taal. Een liefdesgeschiedenis staat centraal: de relatie van de auteur met de kunstenaar Harry Dodge. Maggie laat ons van binnenuit zien hoe het is om verliefd te worden op Dodge, die genderfluïde is. Ze neemt ons mee op de lange weg van haar zwangerschap en toont ons de ingewikkelde en de mooie kanten van een gezin dat afwijkt van de norm. Maggie Nelson houdt een pleidooi voor fundamentele individuele vrijheid en voor een erkenning van de waarde van liefde en zorg – je zou het de strijdkreet kunnen noemen van dit oorspronkelijke, scherpzinnige boek dat geen onderwerp schuwt en geen concessies doet. De Argonauten stond op de ‘Beste boeken van 2015’-lijsten van onder andere de Chicago Tribune, The New York Times, The New Yorker, San Francisco Chronicle, Flavorwire, The Irish Times, Kirkus, Los Angeles Times, NPR, Publishers Weekly en The Guardian. Het boek is genomineerd voor de National Book Critics Circle Award in Criticism 2016.

Lampje

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat. Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.

De vakantietips van Martin:

Zo begin je een revolutie – Nadja Tolokonnikova
‘Boekhandel Linnaeus, met voor iedereen een favoriete verkoper die je boeken aanbeveelt die je ook echt goed vindt,’ schreef Jan Rothuizen in zijn Zachte Atlas. Hoewel we nog steeds een beetje moeten blozen van die opmerking, wil ik graag aansporen het niet zo zwart-wit te zien. Wij boekverkopers zijn namelijk vooral ook heel geïnteresseerd in úw aanbevelingen. Een tijdje geleden kwam een vrouw aan de kassa met een stuk of drie exemplaren van Zo begin je een revolutie van Nadja Tolokonnikova. De mevrouw overhandigde me de boeken en begon er vol passie over te vertellen. Er vielen me twee dingen op. Ten eerste sprak ze de naam Tolokonnikova vlekkeloos uit en ten tweede was haar enthousiasme over het boek zo aanstekelijk, dat ik zin had om direct aan het boek te beginnen. En inderdaad, wat een verhaal. Activiste en Pussy Riot-lid Tolokonnikova schrijft in korte alinea’s over haar liefde voor Rusland en haar haat voor Poetin. Zo begin je een revolutie is een wervelend betoog over haar verzet tegen seksisme, corruptie en de orthodoxe kerk.

Exit West – Mohsin Hamid
De indrukwekkendste roman die ik dit jaar las is Exit West. Mohsin Hamid beschrijft op prachtige wijze het leven in een naamloze stad in het Midden-Oosten. Heel even, na een pagina of twintig, lijkt zich een traditioneel (saai!) liefdesverhaal te ontspinnen. Man (Saïd) en vrouw (Nadia) leren elkaar kennen, het klikt, ze kijken samen naar de sterren op een dakterras, bla bla. Maar dan breekt er een burgeroorlog uit in de stad. Saïd en Nadia besluiten te vluchten, al hebben ze geen idee waarheen. Wat volgt is een magisch verhaal over liefde in tijden van onheil.

Een jihad van liefde – Mohamed El Bachiri
Ik geloof dat alles over dit boekje inmiddels wel gezegd is, maar mocht het u zijn ontgaan: in Een jihad van liefde vertelt de Molenbeekse metrobestuurder Mohamed El Bachiri hoe hij zijn vrouw verloor bij de aanslag in Brussel. In plaats van zich over te geven aan woede of wraakgevoelens, roept hij op tot menselijkheid en begrip. Hartverscheurend en -verwarmend tegelijk.

Zo begin je een revolutie

Toen ze tien was, werd Nadja Tolokonnikova feministe, op haar zestiende ging ze filosofie studeren en op haar eenentwintigste was ze medeoprichter van Pussy Riot, de band die leven in de ultraconservatieve Russische brouwerij probeert te brengen. Na een optreden waarbij ze Poetin en de Kerk bespotten, worden ze bij een schijnproces tot twee jaar strafkamp veroordeeld. Nadja zit die twee jaar bijna helemaal uit en ziet kans dit boek te schrijven. In een toegankelijke, aforistische en vrolijke stijl vertelt ze over de groep, haar jeugd en het strafkamp. Ze laat zien dat er nog een 'ander Rusland' bestaat, bevolkt met creatieve mensen die een andere samenleving nastreven. Tolokonnikova kwam er zelfverzekerder dan ooit uit, vastberaden om de macht nog effectiever te tarten. Haar boek is een wonder van kunst en rebellie.

Zo begin je een revolutie

Toen ze tien was, werd Nadja Tolokonnikova feministe, op haar zestiende ging ze filosofie studeren en op haar eenentwintigste was ze medeoprichter van Pussy Riot, de band die leven in de ultraconservatieve Russische brouwerij probeert te brengen. Na een optreden waarbij ze Poetin en de Kerk bespotten, worden ze bij een schijnproces tot twee jaar strafkamp veroordeeld. Nadja zit die twee jaar bijna helemaal uit en ziet kans dit boek te schrijven. In een toegankelijke, aforistische en vrolijke stijl vertelt ze over de groep, haar jeugd en het strafkamp. Ze laat zien dat er nog een ‘ander Rusland’ bestaat, bevolkt met creatieve mensen die een andere samenleving nastreven. Tolokonnikova kwam er zelfverzekerder dan ooit uit, vastberaden om de macht nog effectiever te tarten. Haar boek is een wonder van kunst en rebellie.

Exit West

Twee jonge mensen ontmoeten elkaar in een stad aan de vooravond van een burgeroorlog. De moderne Nadia wordt verliefd op de aardige en bescheiden Saïd, terwijl de situatie in het land steeds explosiever wordt. Dan horen ze over deuren die je, tegen betaling, naar een veiligere plaats in het Westen leiden. Als Saeed en Nadia geen andere mogelijkheid meer zien, besluiten ze over de drempel te stappen, richting een onbekende wereld. Exit west is een liefdesverhaal in tijden van migratie. Mohsin Hamid vat in deze intieme roman de dagelijkse realiteit samen van het tegemoet treden van een onzekere toekomst en het achterlaten van hetgeen je liefhebt.

Een jihad van liefde

‘Ik ben een jihadist van de liefde. Vraag me niet om te haten, nog liever zou ik sterven!’ Mohamed El Bachiri is een Marokkaanse Belg, moslim en Molenbekenaar. Hij is ook de man van Loubna Lafquiri, zijn grote liefde en moeder van zijn kinderen, die op 22 maart 2016 bij de aanslagen in Brussel om het leven is gekomen. Zijn liefdevolle speech in het tv-programma De Afspraak eind december beroerde miljoenen en werd het meest bekeken filmpje ooit op de Vlaamse televisie. In Een jihad van liefde – opgetekend door David Van Reybrouck – praat Mohamed over zijn jeugd in Molenbeek, de liefde voor zijn vrouw en zijn leven na de aanslagen. Als eerbetoon aan zijn vrouw buigt Mohamed het leed dat hem is aangedaan op moedige en veerkrachtige wijze om in een boodschap van liefde en medemenselijkheid, waarbij hij westerse moslims oproept tot een meer humanistische benadering van de islam. Het resultaat is een sobere tekst van een ongelooflijke wijsheid. David Van Reybrouck (1971) is cultuurhistoricus, archeoloog en schrijver van non-fictie, theater en poëzie. Voor Congo ontving hij de Libris Geschiedenisprijs, de AKO Literatuurprijs, de J. Greshoff-prijs en de Prix Médicis 2012. In 2014 ontving hij de Gouden Ganzenveer. In datzelfde jaar werd Tegen verkiezingen bekroond met de Henriëtte Roland Holst-prijs.

Een jihad van liefde

'Ik ben een jihadist van de liefde. Vraag me niet om te haten, nog liever zou ik sterven!' Mohamed El Bachiri is een Marokkaanse Belg, moslim en Molenbekenaar. Hij is ook de man van Loubna Lafquiri, zijn grote liefde en moeder van zijn kinderen, die op 22 maart 2016 bij de aanslagen in Brussel om het leven is gekomen. Zijn liefdevolle speech in het tv-programma De Afspraak eind december beroerde miljoenen en werd het meest bekeken filmpje ooit op de Vlaamse televisie. In Een jihad van liefde - opgetekend door David Van Reybrouck - praat Mohamed over zijn jeugd in Molenbeek, de liefde voor zijn vrouw en zijn leven na de aanslagen. Als eerbetoon aan zijn vrouw buigt Mohamed het leed dat hem is aangedaan op moedige en veerkrachtige wijze om in een boodschap van liefde en medemenselijkheid, waarbij hij westerse moslims oproept tot een meer humanistische benadering van de islam. Het resultaat is een sobere tekst van een ongelooflijke wijsheid. David Van Reybrouck (1971) is cultuurhistoricus, archeoloog en schrijver van non-fictie, theater en poëzie. Voor Congo ontving hij de Libris Geschiedenisprijs, de AKO Literatuurprijs, de J. Greshoff-prijs en de Prix Médicis 2012. In 2014 ontving hij de Gouden Ganzenveer. In datzelfde jaar werd Tegen verkiezingen bekroond met de Henriëtte Roland Holst-prijs.

De vakantietips van Anja:

Recepten voor liefde & moord – Sally Andrew
Tannie Maria woont na de dood van haar man alleen op haar boerderij. Zij is dol op koken en eten en op haar vijf kippen. Ze heeft een rubriek in de plaatselijke krant waarin ze mensen antwoord geeft op levensvragen, veelal gecombineerd met recepten. Dan wordt er een vrouw vermoord, die haar kort daarvoor nog om hulp heeft gesmeekt omdat haar man zo gewelddadig is. Tannie Maria raakt verstrikt in haar eerste moordonderzoek…
Dit is een heerlijk feelgoodboek uit Zuid-Afrika, met een vleugje detective dat me deed denken aan Agatha Christie en Alexander McCall Smith, een scheutje geschiedenis van het land, een snufje feminisme en een hoofdpersonage bij wie je aan tafel wilt aanschuiven omdat ze zo lekker kookt. Een kleine waarschuwing: je krijgt geheid trek tijdens het lezen! Extra leuk: achterin het boek staan de favoriete recepten van Tannie Maria.

Ragdoll – Daniel Cole
Deze geweldige thriller is voor fans van gruwelijk vindingrijke seriemoordenaars en heerlijk verknipte rechercheurs. Er wordt een lijk gevonden dat uit lichaamsdelen van zes slachtoffers bestaat, door de pers ook snel ‘de lappenpop’ genoemd. De omstreden rechercheur William Fawkes, bijnaam de Wolf, moet samen met zijn collega’s Baxter en Edmund deze bizarre zaak oplossen. Dan duikt er een lijst op met zes namen en data waarop de ‘Lappenpopmoordenaar’ opnieuw zal toeslaan…Ragdoll is een heerlijke pageturner voor de vakantie. Niet voor niets noemt Vrij Nederland dit boek in de Thrillergids ‘Lijk van het jaar’.

Meisje zoekt meisje – Timo van Barneveld en Arnout Janmaat
Of u nu op reis gaat of lekker thuis blijft: Meisje zoekt meisje neemt u mee naar verre landen en andere tijden. Het boek gaat over de muzikale wereldreis van Jos en Robby, twee Amsterdamse vrouwen die in de jaren veertig met hun gitaren als zangduo ‘de Rojo’s’ de weide wereld in trokken. Iedereen thuis dacht dat de dames na hooguit twee weken met hangende pootjes terug zouden komen. Maar ze hadden het mis. Het werden meer dan elf jaar, waarin ze door vier continenten reisden. Ze beleefden hoogte- en dieptepunten, leden honger, hadden succes. Ze traden zelfs op met Josephine Baker! Hun verhaal is prachtig geïllustreerd met beeldmateriaal uit het grote, goed bewaarde archief en de auteurs zijn erin geslaagd van de immense hoeveelheid informatie een heerlijk leesbaar geheel te maken. Jos en Robby komen helemaal tot leven en je waant je samen met de stoere ‘Rojo’s’ op reis!

Recepten voor liefde en moord

De Zuidafrikaanse Tannie Maria is een weduwe van middelbare leeftijd die van koken én eten houdt. Als culinair columniste schrijft ze recepten voor de krant, totdat de redactie haar een nieuwe rubriek geeft als Lieve Mona.Natuurlijk blijft zij als ze maar even de kans krijgt haar recepten delen - niks zo troostend als traditio nele Milktart bij liefdesverdriet. Terwijl ze mensen helpt met hun problemen moet Tannie Maria ook haar eigen problemen onder ogen zien, met name wanneer ze een brief krijgt van een vrouw die door haar man wordt mishandeld.Als deze vrouw vervolgens wordt vermoord, raakt Tannie Marie betrokken bij het moordonderzoek... tot ergernis van de rechercheur met de indrukwekkende kastanjebruine snor.Sally Andrews heerlijke heldin brengt intrige, romantiek en kookkunsten samen in deze onweerstaanbare spannende roman.

Recepten voor liefde en moord

De Zuidafrikaanse Tannie Maria is een weduwe van middelbare leeftijd die van koken én eten houdt. Als culinair columniste schrijft ze recepten voor de krant, totdat de redactie haar een nieuwe rubriek geeft als Lieve Mona. Natuurlijk blijft zij als ze maar even de kans krijgt haar recepten delen - niks zo troostend als traditionele Milktart bij liefdesverdriet. Terwijl ze mensen helpt met hun problemen moet Tannie Maria ook haar eigen problemen onder ogen zien, met name wanneer ze een brief krijgt van een vrouw die door haar man wordt mishandeld. Als deze vrouw vervolgens wordt vermoord, raakt Tannie Marie betrokken bij het moordonderzoek... tot ergernis van de rechercheur met de indrukwekkende kastanjebruine snor. Sally Andrews heerlijke heldin brengt intrige, romantiek en kookkunsten samen in deze onweerstaanbare spannende roman.

Ragdoll

Ragdoll van Daniel Cole is voor lezers met stalen zenuwen, die houden van Samuel Bjørk. In een appartement wordt een lichaam gevonden, samengesteld uit zes verschillende lijken en in elkaar genaaid tot een gruwelijke lappenpop. Wie doet zoiets, en waarom? Terwijl rechercheur Wolf met zijn collega’s achter de identiteit van de slachtoffers probeert te komen, krijgt Wolfs ex-vrouw van de uitdagende moordenaar een lijst toegestuurd met zes nieuwe namen en de data waarop deze mensen zullen worden vermoord. Zal het Wolf lukken om, terwijl de wereld toekijkt, de moordenaar tijdig te pakken? ‘Wat een perfect droomdebuut. Nagelbijtende spanning, een moordend tempo, een fraaie plottwist en humor maken het tot een fantastische thriller. ***** ’ Noordhollands Dagblad

Meisje zoekt meisje

Eind jaren veertig ontvluchten winkelmeisje Robby en stenotypiste Jos het kille, benepen Nederland. Met niets meer dan een rugzak en een gitaar trekken ze als het zangduo ‘de Rojo’s’ de wereld in. Hun reis zal uiteindelijk meer dan elf jaar duren. Ze doen vier continenten aan, lijden honger, beleven successen, ontsnappen aan heikele situaties. Hun vriendschap wordt meermaals op de proef gesteld. Zeker als blijkt dat in Robby een diep verlangen schuilt dat door Jos niet wordt beantwoord.

Meisje zoekt meisje

Eind jaren veertig ontvluchten winkelmeisje Robby en stenotypiste Jos het kille, benepen Nederland. Met niets meer dan een rugzak en een gitaar trekken ze als het zangduo ‘de Rojo’s’ de wereld in. Hun reis zal uiteindelijk meer dan elf jaar duren. Ze doen vier continenten aan, lijden honger, beleven successen, ontsnappen aan heikele situaties. Hun vriendschap wordt meermaals op de proef gesteld. Zeker als blijkt dat in Robby een diep verlangen schuilt dat door Jos niet wordt beantwoord.

De vakantietips van Jan:

Lenin in de trein – de reis naar de revolutie – Catherine Merridale
Tijdens de almaar voortslepende verschrikkelijke oorlog brak begin 1917 in Rusland de revolutie uit: de laatste tsaar werd verdreven uit het Winterpaleis en in de maanden die volgden was Petersburg het toneel van totale verwarring. Lenin bevond zich op dat moment in Zürich, en hij gooide het op een akkoordje met Duitsland, de vijand, voor een vrije doortocht terug naar huis. Want dáár wilde hij zijn. Een einde maken aan de oorlog (een vurige wens van de Russische soldaten en arbeiders, de voorlopers van de omwenteling) was voor hem slechts bijzaak: ‘Het volk moet niet met getrokken bajonet tegen de Duitsers oprukken, integendeel, alle volkeren ter wereld moeten de wapens opnemen tegen de heersende klasse.’ Catherine Merridale beschrijft niet alleen Lenins pikante treinreis, ze analyseert haarscherp de aanloop naar de omwenteling, het internationale krachtenspel en de chaos die Lenin bij aankomst aantrof die uiteindelijk uitmondde in de Oktoberrevolutie van 1917.

Voor wie verder wil lezen: ter gelegenheid van het honderdste jubileumjaar zijn er meer boeken verschenen over Lenin en de Russische Revolutie:
De biografie Lenin – leven en legende – Victor Sebestyen
Revoljoetsija! – Kees Boterbloem
Het ooggetuigenverslag Tien dagen die de wereld deden wankelen – John Reed
Maart 1917 – op de rand van oorlog en revolutie – Will Englund
1917 – Romanovs & revolutie – Mikhail Piotrovsky & Alexander Münninghoff

Nootmuskaat – de geschiedenis van een wonderbaarlijk nootje – Willem Oosterbeek
Eeuwenlang groeide de nootmuskaatboom alleen op de Banda-eilandjes nabij de Molukken. Nadat de VOC het alleenrecht op de handel van de nootmuskaat had afgedwongen (wat gepaard ging met het op grote schaal verbannen en uitmoorden van eilandbewoners), brak er voor de Verenigde Nederlanden een gouden tijd aan met de handel in dit wonderbaarlijke nootje. Waarom nu juist nootmuskaat zo veel geld opbracht, en hoe wij honderden jaren lang deze handel voor onszelf konden behouden doet Willem Oosterbeek in dit aanstekelijk geschreven boek haarfijn uit de doeken.

Goede Hoop – 400 jaar Nederland en Zuid-Afrika – Bas Kromhout
Met de tentoonstelling in het Rijksmuseum, de tv-serie van Hans Goedkoop en een aantal boeken staat dit jaar de relatie tussen Nederland en Zuid-Afrika volop in de belangstelling. Ook hier, net als bij de nootmuskaat, een problematische relatie, waarbij verovering, bezetting, uitbuiting en moord belangrijke thema’s zijn. Erg ongemakkelijk allemaal. Maar ook: razend interessant. Want het is bijvoorbeeld fascinerend om te lezen hoe de Nederlander Jacob Gordon vanuit de Kaap met zijn mensen noordwaarts trok en allemaal nieuwe dieren ‘ontdekte’, die hij nauwgezet onderzocht en tekende. En wat een prachtige tekeningen van het Afrikaanse landschap maakte hij! De Grote Trek van Nederlandstalige kolonisten vanuit de Kaap was ook zo’n fascinerende gebeurtenis. Voorman Piet Retief proclameerde in 1837: ‘Wij vertrekken nu uit ons vruchtbare geboorteland, waar wij enorme schade hebben geleden en voortdurend hebben blootgestaan aan ergernis, om ons te gaan vestigen in een woest en gevaarlijk gebied; maar wij gaan met een vast vertrouwen op een alziende, rechtvaardige en genadige God, die wij altijd zullen vrezen en in alle nederigheid zullen proberen te gehoorzamen.’ In het boek van Bas Kromhout is de Zuid-Afrikaanse geschiedenis inzichtelijk beschreven, zeker ook voor mensen voor wie de kennis van deze geschiedenis bescheiden is (en dat gold voor mij eerlijk gezegd ook).

Lenin in de trein

Gebaseerd op vele jaren research, een levendige beschrijving hoe de Russische Revolutie begon In 1917 leek er nog lang geen einde te komen aan wo-1 en de Duitste regering kwam op het idee om verwarring te zaaien in Rusland door de revolutionaire extremist Lenin naar Petrogard te laten reizen. Tijdens deze treinreis ontmoeten we naast Lenin een bonte verzameling medereizigers; politici, spionnen en fraudeurs. Merridale verbindt al deze levens en verhalen met de politieke ontwikkelingen in Rusland en Europa. ‘Een literair meesterstuk, een uitmuntend geschiedenisboek en ook een perfecte gids.’ De Standaard

Lenin in de trein

In 1917 leek er nog lang geen einde te komen aan de Eerste Wereldoorlog. Nieuwe wapens en tactieken werden ontwikkeld om de oorlog te winnen. De Duitse regering kwam op het idee om verwarring te zaaien in het toch al chaotische Rusland door de revolutionaire extremist Vladimir Iljitsj Lenin, in ballingschap in Zwitserland, naar Petrograd te laten reizen. Met de hulp van Ruslands grootste vijand reed de verzegelde trein door Duitsland. Tijdens de treinreis ontmoeten we naast Lenin een bonte verzameling medereizigers, onder wie diplomaten, politici, spionnen en fraudeurs. Merridale verbindt al hun levens en verhalen met de politieke ontwikkelingen in Rusland en Europa. Lenin in de trein is gebaseerd op vele jaren research en beschrijft levendig hoe de Russische Revolutie begon. De pers over Het Kremlin: ‘Catherine Merridales uitzonderlijke vertelling over het Kremlin combineert politiek, geschiedenis en architectuur om het geheime hart van de Russische geschiedenis bloot te leggen.’ The Wall Street Journal ‘Merridales boek is een literair meesterstuk, een uitmuntend geschiedenisboek en ook een perfecte gids.’ De Standaard ‘Politiek, architectuur, theologie en kunst, het komt allemaal aan bod in dit prachtboek.’ Trouw

Nootmuskaat

Dit boek gaat over een klein en lelijk nootje dat Nederland tot een heuse wereldmacht verhief. Een paar eeuwen geleden was het alleen te vinden op een handvol minuscule eilandjes. Het kleine nootje was destijds zijn gewicht in goud waard. Geen wonder dat de verschillende Europese naties zich haastten om een handelsmonopolie te verkrijgen op deze exotische kostbaarheid. De strijd die losbarstte, werd uiteindelijk gewonnen door de Vereenigde Oost-Indische Compagnie. Maar dat ging niet zonder bloedvergieten: de inheemse bevolking en alle betrokken handelsmaatschappijen hebben in deze krachtmeting onnoemelijk veel levens op het spel gezet. We hebben het over nootmuskaat. Waarom was nootmuskaat zo belangrijk? Kan het inderdaad gebruikt worden als drug, afrodisiacum en wondermiddel tegen reuma? Wat had Nieuw-Amsterdam, later omgedoopt tot New York, ermee te maken? Allemaal vragen die hebben geleid tot het ontstaan van dit boek over een wonderbaarlijk nootje, dat ervoor heeft gezorgd dat ons land nog altijd een handelsnatie is met een sterke positie in de voedselindustrie.

Nootmuskaat

Dit boek gaat over een klein en lelijk nootje dat Nederland tot een heuse wereldmacht verhief. Een paar eeuwen geleden was het alleen te vinden op een handvol minuscule eilandjes. Het kleine nootje was destijds zijn gewicht in goud waard. Geen wonder dat de verschillende Europese naties zich haastten om een handelsmonopolie te verkrijgen op deze exotische kostbaarheid. De strijd die losbarstte, werd uiteindelijk gewonnen door de Vereenigde Oost-Indische Compagnie. Maar dat ging niet zonder bloedvergieten: de inheemse bevolking en alle betrokken handelsmaatschappijen hebben in deze krachtmeting onnoemelijk veel levens op het spel gezet. We hebben het over nootmuskaat. Waarom was nootmuskaat zo belangrijk? Kan het inderdaad gebruikt worden als drug, afrodisiacum en wondermiddel tegen reuma? Wat had Nieuw-Amsterdam, later omgedoopt tot New York, ermee te maken? Allemaal vragen die hebben geleid tot het ontstaan van dit boek over een wonderbaarlijk nootje, dat ervoor heeft gezorgd dat ons land nog altijd een handelsnatie is met een sterke positie in de voedselindustrie.

Goede hoop

Ga mee op reis door Zuid-Afrika en volg de sporen die Nederlanders in de afgelopen vierhonderd jaar hebben achtergelaten. Zet voet aan land met Jan van Riebeeck en ontmoet de Khoisan-bevolking. Beleef de tocht die ontdekkingsreiziger Robert Jacob Gordon maakte naar de onherbergzame Karoo. Trek met de broer van Piet Mondriaan mee ten strijde tegen het machtige Britse leger. Maar sta stil bij de apartheidspolitiek van Hendrik Verwoerd en het zwarte verzet. Dit boek laat u Zuid-Afrika zien door de ogen van de Nederlanders - en de Nederlanders door de ogen van Zuid-Afrikanen. Het vertelt hoe twee naties elkaar door de eeuwen heen hebben beïnvloed, ten goede en ten kwade. Goede Hoop is een reis- en geschiedenisboek in één. Het is gekoppeld aan de gelijknamige documentaireserie die de NTR in maart en april 2017 uitzendt op de nationale televisie. Het boek geeft verdieping aan de historische plekken die presentator Hans Goedkoop in Zuid-Afrika bezoekt. Bijvoorbeeld: * Kaapstad: VOC-fort en slavenloge * Stellenbosch en de wijnlanden * Oostkaap, het land van Gordon * Graf van Saartjie Baartman, de 'Hottentot-Venus' * Oranje-Vrijstaat * Slagvelden van de Boerenoorlog * Pretoria, stad van Kruger en apartheid * Sophiatown en Soweto Dit boek geeft inspiratie voor uw eigen bezoek aan Zuid-Afrika, maar u kunt zich ook vanuit de luie stoel mee op ontdekkingstocht laten nemen. U reist door een land én door de tijd. U leest over de fascinerende en turbulente geschiedenis van Zuid-Afrika, en de rol die Nederlanders hebben gespeeld. Onderweg worden vragen beantwoord zoals: * Was van Riebeeck een handelsman of indringer? * Waar komen de Kleurlingen vandaan? * Wie waren 'Krugers Hollanders'? * Is apartheid een Nederlandse uitvinding? * Waren alle Nederlanders voor het ANC? Goede Hoop is helder geschreven en prachtig geïllustreerd met een ruime hoeveelheid historische afbeeldingen en eigentijdse foto's. Een boek om in één keer uit te lezen of heerlijk in te grasduinen.

De vakantietips van Jeanine:

Acht maanden in de Gazastraat – Hilary Mantel
Een gekmakend claustrofobisch niets-is-wat-het lijkt-verhaal over een vier jaar durend verblijf in de Saoedische stad Djedda, eind jaren tachtig. Hoofdpersoon Frances vergezelt haar man die hier een riant betaalde klus gaat doen. Haar plek is, tja, waar eigenlijk? Thuis in elk geval; daarbuiten mag ze zich eigenlijk alleen maar in het gezelschap van haar eigen man begeven. Maar die is vrijwel altijd aan het werk. Frances heeft niets omhanden. De verveling slaat toe. En dreigde dat ook bij mij te doen, totdat ik besefte dat het juist de bedoeling van de schrijfster moest zijn: mij te laten voelen hoe stroperig de tijd kan zijn. Als er dan iets heftigs gebeurt en Frances dit ter sprake brengt, moet ze sterk in haar schoenen staan om niet voor gek verklaard te worden. Ze houdt stand en blijft dicht bij zichzelf in deze bizarre samenleving, ook al is dat een vrijwel onmogelijke opgave.

Lichaam van licht – Jelmer Soes/Sanoj (vanaf 14 jaar)
Sanoj is de naam die de achttienjarige Jonas gebruikt als hij aan het gamen is. Dit boek uit de Slash-reeks (een reeks waarin bekende auteurs het levensverhaal optekenen van een bijzondere jongere), laat zien hoe Sanoj geleidelijk steeds meer plek inneemt in het leven van Jonas, tot er bijna niets meer van Jonas’ eigen wereld overblijft. Voor zover ik weet is dit een van de eerste boeken in Nederland met gameverslaving als thema. Een fijn boek dat niet belerend wil zijn en dat het verhaal heel goed van binnenuit vertelt.

De Arabier van de toekomst (drie delen) – Riad Sattouf
Na Acht maanden in de Gazastraat wilde ik, gek genoeg of misschien toch ook weer begrijpelijk, verder lezen over deze regio.
De drie graphic novels van de Frans-Syrische auteur en cineast Riad Sattouf verhalen over zijn Arabische kinderjaren in de jaren tachtig.
In eenvoudige lijnen en mooie kleuren wordt het jonge leven verstript. Riad is een engelachtige verschijning met zijn lange blonde krullen. Zijn blik is vrijwel altijd onschuldig, en hij is naar zijn ouders toe zeer liefdevol. Vooral naar zijn vader, naar wie hij ondanks of misschien wel vanwege diens voortdurende gestuntel, erg opkijkt. Pa is een niet praktiserende moslim en moet alle zeilen bijzetten om door mensen in zijn omgeving voor vol aangezien te worden. Zijn Franse moeder brengt haar tijd in Libië en Syrië voornamelijk binnenshuis door. Riad ziet haar steeds somberder worden. Buiten hun vier muren is er veel geweld, jodenhaat, hypocrisie en frustratie. Een wereld waarin Riad zijn weg moet vinden.

Gemeengoed – Ann Patchett
‘Als je kinderen hebt en een scheiding overweegt, lees dan eerst dit boek,’ stond er onlangs in een recensie. Ik heb kinderen en géén plannen om te scheiden, maar ik was wel meteen geprikkeld. Door beslissingen van hun ouders worden kinderen uit twee gezinnen met elkaar opgescheept. De jonge mensen worden vaak aan hun lot overgelaten. Ze rooien het met elkaar. Als ze oud genoeg zijn zwermen ze uit, maar de basis die er in hun jeugd is gelegd zal altijd een stempel blijven drukken. Bij de een zit die stempel dieper dan bij de ander. Een ontroerend mooi verhaal.

Een onberispelijke man – Jane Gardam
Tijdens de hoogtijdagen van het Britse rijk werden veel kinderen vanuit de koloniën naar ‘huis’ gestuurd om in Engeland een goede verzorging en opleiding te genieten. Deze kinderen (Raj-wezen genoemd) zagen hun ouders vaak lange tijd niet of zelfs helemaal nooit meer terug. Zo ook de hoofdpersoon van dit verhaal, Edward Feathers. Het steeds weer verlaten of in de steek gelaten worden door mensen van wie hij houdt blijkt een rode draad in zijn leven te zijn. Op professioneel vlak heeft hij het beter getroffen en wordt hij een invloedrijk advocaat. Dit boek is een liefdevol portret van een complex leven in de hoogtijdagen van het Britse rijk, met het ontwrichtende effect van de Tweede Wereldoorlog op het dagelijks leven als achtergrond.

Acht maanden in de Gazastraat

In Acht maanden in de Gazastraat gebruikt Hilary Mantel haar eigen ervaringen uit de tijd dat ze met haar man in Saoedi Arabië woonde. Mantel schreef deze roman in 1988, bijna dertig jaar geleden. Toch openbaren zich hier al ten volle haar unieke stijl, scherpe blik en gevoel voor zwarte humor.

Acht maanden in de Gazastraat

Hilary Mantel beschrijft in ‘Acht maanden in de Gazastraat’ het Saoedi-Arabië van de jaren tachtig: de olieprijzen reiken tot in de hemel. Frances Shore en haar echtgenoot Andrew – voor veel geld aangetrokken voor een groots bouwproject – betrekken in Jeddah een appartement buiten de expat-compound. Meteen wordt duidelijk hoezeer de situatie en de ultraconservatieve, islamitische mores van het land invloed hebben op Frances’ leven. Behalve wat incidentele contacten met een paar vrouwen in het gebouw is ze afgesneden van werk, sociale contacten en haar vrijheid buitenshuis. Af en toe ongestoord boven op het dak staan en over de stad uitkijken is het hoogst haalbare. Het maakt haar hypergevoelig en paranoïde, de voortdurende beklemming van haar leven is bijna tastbaar en creëert scheuren in hun huwelijk. Bovendien bestaan er in deze claustrofobische omstandigheden amper mogelijkheden om de muur van vooroordelen over westerlingen te doorbreken. Behalve een intiem portret van een vrouw en een huwelijk is ‘Acht maanden in de Gazastraat’ verrassend actueel.

Lichaam van licht

Na zijn middelbare schoolexamen gaat Jonas studeren en op kamers wonen. Dat lijkt heel goed te gaan, maar hij besteedt ook steeds meer tijd aan gamen. Hij wordt hoe langer hoe beter in het spelen van The Rift en voelt zich in de virtuele wereld meer thuis dan in de echte. Hij verwaarloost zijn studie, gaat niet meer naar zijn ouderlijk huis en liegt tegen iedereen om hem heen om maar door te kunnen gamen. Een doorbraak als profgamer ligt binnen handbereik, dus waarom zou hij ’s nachts nog slapen? Jelmer Soes is docent, schrijver en recensent. Zijn debuut Risk werd enthousiast ontvangen: ‘origineel en aanstekelijk’ (de Volkskrant), ‘een intrigerende jeugdroman die door het hoofd blijft spoken’ (jaapleest.nl). Slashboeken zijn boeken die geschreven zijn op basis van het waargebeurde levensverhaal van een bijzondere jongere.

Lichaam van licht

Na zijn middelbare schoolexamen gaat Jonas studeren en op kamers wonen. Dat lijkt heel goed te gaan, maar hij besteedt ook steeds meer tijd aan gamen. Hij wordt hoe langer hoe beter in het spelen van The Rift en voelt zich in de virtuele wereld meer thuis dan in de echte. Hij verwaarloost zijn studie, gaat niet meer naar zijn ouderlijk huis en liegt tegen iedereen om hem heen om maar door te kunnen gamen. Een doorbraak als profgamer ligt binnen handbereik, dus waarom zou hij ’s nachts nog slapen? Jelmer Soes is docent, schrijver en recensent. Zijn debuut Risk werd enthousiast ontvangen: ‘origineel en aanstekelijk’ (de Volkskrant), ‘een intrigerende jeugdroman die door het hoofd blijft spoken’ (jaapleest.nl). Slashboeken zijn boeken die geschreven zijn op basis van het waargebeurde levensverhaal van een bijzondere jongere.

Gemeengoed

Op een zondagmiddag in 1964 bezoekt Bert Cousins onuitgenodigd het doopfeestje van Franny Keating. Voordat het avond wordt, heeft hij met haar moeder Beverley gezoend. Het is een stap die uiteindelijk tot het ontbinden van Beverleys huwelijk zal leiden en die de twee gezinnen tot elkaar zal veroordelen. Gemeengoed laat zien hoe in een tijdsbestek van vijftig jaar dit ene, bepalende moment de levens van vier volwassenen en zes kinderen voor altijd heeft veranderd. Door de zomers die ze samen doorbrengen in Virginia, bouwen de kinderen van de Cousins en de Keatings een band op die gebaseerd is op een gemeenschappelijke teleurstelling in hun ouders en oprechte genegenheid voor elkaar.

Gemeengoed

Op een zondagmiddag in 1964 bezoekt Bert Cousins onuitgenodigd het doopfeestje van Franny Keating. Voordat het avond wordt, heeft hij met haar moeder Beverley gezoend. Het is een stap die uiteindelijk tot het ontbinden van Beverleys huwelijk zal leiden en die de twee gezinnen tot elkaar zal veroordelen. Gemeengoed laat zien hoe in een tijdsbestek van vijftig jaar dit ene, bepalende moment de levens van vier volwassenen en zes kinderen voor altijd heeft veranderd. Door de zomers die ze samen doorbrengen in Virginia, bouwen de kinderen van de Cousins en de Keatings een band op die gebaseerd is op een gemeenschappelijke teleurstelling in hun ouders en oprechte genegenheid voor elkaar.

Een onberispelijke man

Alles aan Edward Feathers is vlekkeloos - zijn garderobe, zijn manieren, zijn naam en faam als topadvocaat met een glansrijke carrière in Hongkong. Door en door een gentleman, die zijn bijnaam Old Filth - Failed In London, Try Hongkong - geen eer aandoet. Maar zijn onberispelijkheid is bedrieglijk en misleidt vaak ook hemzelf. Na de dood van zijn geliefde Betty, zijn echtgenote, lijkt hij onverstoorbaar en koestert hij zijn herinneringen aan haar. Maar met de herinneringen komen ook de twijfels. Waarom heeft zij zijn collega en tegenpool Terence Veneering altijd verdedigd, of tenminste nooit een kwaad woord over hem gesproken? Wat in hun huwelijk was respect, wat genegenheid en wat onvoorwaardelijke liefde? Wat hebben zij voor elkaar verborgen willen houden? Edward heeft moeite het beeld van Betty helder te krijgen. Op een koude Engelse winterdag sluit hij zichzelf per ongeluk buiten en staat in zijn sloffen op het besneeuwde tuinpad. Noodgedwongen belt hij aan bij de nieuwe buurman: Veneering. Iemand die, voelt Edward, meer van Betty weet dan goed is voor zijn zielenrust en liefdevolle herinneringen. Met groot stilistisch meesterschap ontvouwt Jane Gardam een bewogen leven in tijden van het ondergaande British Empire. Haar roman over Edward Feathers, een meester in het verbergen van zijn teleurstellingen, obsessies en tekortkomingen, illustreert wat zo belangrijk is in ons leven: empathie en integriteit. Met Een onberispelijke man valt een grote auteur te ontdekken, een meester van de lichte toon en de zinderende sfeer, van de grote Gesellschaftsroman in tijden van diepgaande veranderingen.

Een onberispelijke man

Alles aan Edward Feathers is vlekkeloos - zijn garderobe, zijn manieren, zijn naam en faam als topadvocaat met een glansrijke carrière in Hongkong. Door en door een gentleman, die zijn bijnaam Old Filth - Failed In London, Try Hong Kong - geen eer aandoet. Maar zijn onberispelijkheid is bedrieglijk en misleidt vaak ook hemzelf. Na de dood van Betty, zijn geliefde echtgenote, komen met de herinneringen ook de twijfels. Wat in hun huwelijk was genegenheid, wat respect en wat onvoorwaardelijke liefde? Wat hebben zij voor elkaar verborgen willen houden? Waarom heeft zij zijn collega en tegenpool Terence Veneering altijd verdedigd, of tenminste nooit een kwaad woord over hem gesproken? Edward heeft moeite het beeld van Betty helder te krijgen. Met Een onberispelijke man valt een grote auteur te ontdekken, een meester van de lichte toon en de zinderende sfeer. Niet voor niets noemt de Engelse pers haar in één adem met Katherine Mansfield en Jane Austen.

De vakantietips van Melle:

En we noemen hem – Marjolijn van Heemstra
Een origineel verhaal over een hoogzwangere, zich door archieven heen ploegende vrouw, die de strengste deadline heeft die er bestaat: het kind in haar buik moet een naam krijgen. Wil ze haar toekomstige zoon wel vernoemen naar de verzetsheld uit haar familie, ‘bommenneef’ Frans, over wie ze steeds meer belastende feiten vindt? Hoe dieper Marjolijn van Heemstra – die zelf de hoogzwangere vrouw is; dit is haar verhaal – graaft, hoe meer ze twijfelt aan het morele kompas van Frans. En we noemen hem laat zien hoe moeilijk het is om je helden van hun sokkel te stoten. Van Heemstra schrijft over haar tegenzin om de waarheid onder ogen te komen, over de hoop dat haar vermoedens niet kloppen. Ze maakt je deelgenoot van haar poging om de daden van Frans te legitimeren. Ik denk niet dat ik eerder een boek las waarin de schrijver zo eerlijk is.

De tolk van Java – Alfred Birney
'Ik moest weleens een pilletje valium slikken tijdens het schrijven van dit boek.’ zei Alfred Birney in een interview met Volkskrant-recensent Arjan Peters. Dat valt te begrijpen, want in De tolk van Java schrijft Birney zeer persoonlijk over de grote drama’s in zijn jeugd, die overschaduwd werd door zijn gewelddadige vader. Birneys boek is een wonderlijk geheel van vertelstemmen: er is de stem van de Helmondse moeder, die herinneringen ophaalt aan haar moeizame huwelijk; er zijn de opgetekende oorlogsmemoires van de vader, de voormalige Indische oorlogstolk, en dan is er het sarcastische commentaar van de zoon (Alan, Birneys alter ego) op zijn vaders dagboekfragmenten. De memoires van de vader grepen me het meest aan: zijn oorlogsherinneringen zijn in gespierde taal opgetekend en angstaanjagend afstandelijk, zodat je denkt: er is iets grondig mis met deze man. Ondanks dit alles voelde ik een vage compassie voor hem – misschien wel omdat hij zelf als jongetje ook zo ontelbaar vaak geslagen werd door zijn vader.

De thuiswacht – Dola de Jong
‘Schaamteloos, onpublicabel’ – dat was het oordeel van Dola de Jongs uitgever toen deze eind jaren veertig het manuscript van De thuiswacht las. Zulke predicaten uit het verleden staan meestal garant voor interessante boeken. Toch was ik verbaasd, bijna geschokt, toen ik dit boek las: zo’n tijdloos boek had ik niet verwacht. Alleen de schrijfstijl – zo verzorgd en mooi zie je het zelden nog – verraadt dat dit boek niet hedendaags is. Als u De meisjes van Emma Cline goed vond, zou ik dit zeker lezen, want ook De thuiswacht verkent het grijze gebied van de liefde en vriendschap tussen twee jonge vrouwen.

En we noemen hem

Hoelang duurt een oorlog echt? Op 5 december 1946 wordt in Den Haag een bom bezorgd, verpakt als sinterklaassurprise. Drie 'foute Nederlanders' komen om het leven. Brein achter de aanslag is een verre oom van Marjolijn van Heemstra. In de familie groeit de aanslag uit tot een heldendaad. Op haar achttiende krijgt Marjolijn een ring die van deze 'bommenneef' was - met het verzoek haar eerste zoon naar hem te vernoemen. Als ze jaren later in verwachting is, begint ze een zoektocht naar het ware verhaal achter de Sinterklaasmoorden. Met de buik groeit ook de twijfel: was bommenneef een held of een ordinaire misdadiger? En we noemen hem is een spannende pageturner over mythe en werkelijkheid, goed en fout en de vraag wat een pasgeboren baby met zijn voorouders te maken heeft. 'Een beeldschone roman over het belang van mythes en de noodzaak ze te ontrafelen.' - Tommy Wieringa

En we noemen hem

Hoelang duurt een oorlog echt? Op 5 december 1946 wordt in Den Haag een bom bezorgd, verpakt als sinterklaassurprise. Drie 'foute Nederlanders' komen om het leven. Brein achter de aanslag is een verre oom van Marjolijn van Heemstra. In de familie groeit de aanslag uit tot een heldendaad. Op haar achttiende krijgt Marjolijn een ring die van deze 'bommenneef' was - met het verzoek haar eerste zoon naar hem te vernoemen. Als ze jaren later in verwachting is, begint ze een zoektocht naar het ware verhaal achter de Sinterklaasmoorden. Met de buik groeit ook de twijfel: was bommenneef een held of een ordinaire misdadiger? En we noemen hem is een spannende pageturner over mythe en werkelijkheid, goed en fout en de vraag wat een pasgeboren baby met zijn voorouders te maken heeft. 'Een beeldschone roman over het belang van mythes en de noodzaak ze te ontrafelen.' - Tommy Wieringa

De tolk van Java

Van november 2020 tot februari 2021 in het theater! Voor een Helmondse schoenmakersdochter, een Indische voormalige oorlogstolk en hun zoon bestaat er geen heden. Alleen een belast verleden. De oorlog in Nederlands-Indië woedt door in het gezin. Een spannend, hilarisch, gruwelijk en nauwelijks te bevatten verhaal. ‘Een meesterlijke roman.’ – de Volkskrant **** ‘Als je zo kunt schrijven, kun je alles aan.’ – De Groene Amsterdammer ‘Ademloze woordenstroom, die van veel taalgevoel getuigt.’ – NRC****

De tolk van Java

Voor een Helmondse schoenmakersdochter, een Indische voormalige oorlogstolk en hun zoon – de verteller – bestaat er geen heden. Er is alleen een belast verleden: de jeugd van de moeder tijdens de Tweede Wereldoorlog in Brabant; de jeugd van de vader, die na de oorlog van Oost-Java naar Nederland vlucht; en de jeugd van de verteller die, geterroriseerd door zijn paranoïde vader, zijn tienerjaren op een internaat doorbrengt. Jarenlang zal hij zijn ouders achtervolgen met vragen over de oorlog, die ook hij als een zware last met zich meedraagt. Hun verhalen zijn spannend, hilarisch, gruwelijk, treurig en rauw. Hun onderlinge verhouding is afwijkend: ze zijn eerder tot elkaar veroordeeld dan dat ze een liefhebbende band hebben, met de herinnering als hun gezamenlijke vijand.

De thuiswacht

'Schaamteloos, niet publicabel', was het ongezouten oordeel over de roman De thuiswacht van Alice van Nahuys, uitgeefster bij Querido. Ook uitgeverij Scribner's in New York, waar En de akker is de wereld al vele jaren een winstgevende uitgave was, reageerde afwijzend. Het is 1954. Een vrijmoedige roman als De thuiswacht paste niet in deze tijd. Collegaschrijver Marnix Gijsen noemde het boek echter een meesterwerk, en uiteindelijk verscheen het zowel in Nederland als in de VS. Daar is het nog steeds leverbaar, ruim zestig jaar na de oorspronkelijke publicatie. De thuiswacht is een roman over liefde en vriendschap tussen twee vrouwen. Erica en Bea zijn totaal verschillend. Ze delen uit praktische overwegingen samen een etage in Amsterdam waar Erica een uithuizig en losbandig leven leidt, en Bea gewoon na haar werk naar huis komt. De roman speelt vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Erica, die denkt half joods te zijn, laat de mogelijkheid om naar Amerika te vluchten voorbijgaan en kiest voor haar geliefde Dolly. Bea maakt zich zorgen over haar huisgenote en merkt dat haar gevoelens voor haar steeds sterker worden. Na het verschijnen van De thuiswacht stuurde Alice van Nahuys een telegram aan Dola de Jong met de mededeling: 'Don't answer your fanmail!', want die was overweldigend. De uitgeverij stuurde stapels post door naar de in New York woonachtige auteur, allemaal van getrouwde vrouwen, die in de klem zaten met zichzelf en zich in de roman herkenden. En Het Vaderland berichtte: 'Zó een portret te schrijven is niet de eerste de beste gegeven. Daarvoor moet men met veel talent gezegend zijn.'

De thuiswacht

'Schaamteloos, niet publicabel', was het ongezouten oordeel over de roman De thuiswacht van Alice van Nahuys, uitgeefster bij Querido. Ook uitgeverij Scribner's in New York, waar En de akker is de wereld al vele jaren een winstgevende uitgave was, reageerde afwijzend. Het is 1954. Een vrijmoedige roman als De thuiswacht paste niet in deze tijd. Collegaschrijver Marnix Gijsen noemde het boek echter een meesterwerk, en uiteindelijk verscheen het zowel in Nederland als in de VS. Daar is het nog steeds leverbaar, ruim zestig jaar na de oorspronkelijke publicatie. De thuiswacht is een roman over liefde en vriendschap tussen twee vrouwen. Erica en Bea zijn totaal verschillend. Ze delen uit praktische overwegingen samen een etage in Amsterdam waar Erica een uithuizig en losbandig leven leidt, en Bea gewoon na haar werk naar huis komt. De roman speelt vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Erica, die denkt half joods te zijn, laat de mogelijkheid om naar Amerika te vluchten voorbijgaan en kiest voor haar geliefde Dolly. Bea maakt zich zorgen over haar huisgenote en merkt dat haar gevoelens voor haar steeds sterker worden. Na het verschijnen van De thuiswacht stuurde Alice van Nahuys een telegram aan Dola de Jong met de mededeling: 'Don't answer your fanmail!', want die was overweldigend. De uitgeverij stuurde stapels post door naar de in New York woonachtige auteur, allemaal van getrouwde vrouwen, die in de klem zaten met zichzelf en zich in de roman herkenden. En Het Vaderland berichtte: 'Zó een portret te schrijven is niet de eerste de beste gegeven. Daarvoor moet men met veel talent gezegend zijn.'

De vakantietips van Mieke:

Lenteloos voorjaar – oorlogsdagboek 1940-1941 – Hanny Michaelis
In 2005 verscheen het boekje Hanny Michaelis, een keuze uit haar gedichtendoor J.J. Voskuil. Hij raakte me met zijn beschrijving van haar gedichten en ik besloot ze te gaan lezen. Haar poëzie is nog meer gaan spreken sinds de publicatie van haar oorlogsdagboeken.
In Lenteloos voorjaar beschrijft Michaelis haar schooltijd op het Amsterdamse Vossius Gymnasium en haar situatie thuis van dag tot dag. Haar ouders, Alfred Michaelis en Gonda Swaab, beiden afkomstig uit Joodse families, trouwden in 1921. Alfred kwam uit Berlijn en vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog moest hij kiezen: ofwel Duitser blijven ofwel stateloos worden. Hij koos voor stateloos waardoor Hanny dit ook werd. Ze leefden van de steun en van de familie. Hanny was een kosteloze leerling op het Vossius.
Aanvankelijk las ik het boek als een literaire Joop ter Heul, maar dat bleek een vergissing: met groot inzicht in de mensen om haar heen en haar eigen tekortkomingen schrijft ze met scherpe pen over het alledaagse leven tijdens het begin van de oorlog en over de dreiging van wat haar te wachten staat. Het boek is een baksteen in mijn rugzak, maar dit weerhoudt me niet om het bij me te houden en als ik langs de Amstel fiets, kijk ik door de ogen van Michaelis naar het licht en de kleur van het water.

Je ziet mij nooit meer terug – Sonja Barend
De titel van het boek is de laatste zin die David Barend tegen zijn vrouw zei, toen hij in 1941 werd opgehaald door twee ‘keurige Nederlanders’. De kleine Sonja wordt naar haar oma in Alkmaar gebracht en na de oorlog komt ze weer thuis. Als ze elf jaar is, komt ze er bij toeval achter dat ze niet Sonja de Groot heet, maar Sonja Barend. De man in huis is niet haar vader en haar broertjes zijn haar halfbroertjes.
We kennen Sonja Barend als de ‘Koningin van de talkshow’. Er is een prijs naar haar vernoemd en tot op de dag van vandaag is ze een voorbeeld voor velen, juist door haar manier van vragen stellen en doorvragen. Toch heeft ze in al die jaren haar moeder nooit durven te vragen hoe haar leven met David Barend is geweest en wat voor man haar vader eigenlijk was. In dit verhaal beschrijft Sonja Barend haar zoektocht naar het verleden en haar berusting dat ze op sommige vragen nooit antwoord zal krijgen. Haar verhaal is zonder sentiment of zelfbeklag geschreven en is daardoor licht van toon en heel fijn om te lezen.

Lampje – Annet Schaap
Lampje heet eigenlijk Emilia, maar iedereen kent haar als Lampje omdat ze elke avond het licht in de vuurtoren aansteekt en het in de ochtend weer uitblaast. Haar vader, de vuurtorenwachter, heeft maar één been en hij heeft zijn dochter hard nodig. Op een dag zijn de lucifers op als er een storm losbreekt. Het lukt Lampje niet op tijd het licht aan te steken en er vergaat een schip voor de kust. Voor straf wordt vader in de vuurtoren opgesloten en Lampje wordt naar het grote huis in het dorp gestuurd waar volgens de verhalen een monster op zolder woont. Het huis wordt bewoond door vreemde mensen die haar vanaf het begin duidelijk maken dat de zolder verboden terrein voor haar is. Langzamerhand worden de vreemde bewoners haar vrienden en als Lampje eindelijk moed heeft verzameld om naar zolder te gaan komt ze oog in oog met het monster te staan. Op dat moment besluit ze haar leven in eigen hand te nemen en dan beleeft ze nog veel meer avonturen. Dit is zo’n boek dat je niet weg kunt leggen: het is zielig, droevig, grappig en spannend en je wil Lampje niet meer alleen laten.

Genoeg nu over mij – Marja Pruis
In een wereld die zich iedere dag weer schreeuweriger aandient, kun je je afvragen hoe een mens zich ooit kan verzoenen met het feit dat hij bestaat en dat hij daar het beste van moet maken. ’Wat zie je als je in de spiegel kijkt?’ is de vraag die Marja Pruis zichzelf en de lezer stelt. Ze beantwoordt deze vraag met humor en spaart zichzelf niet. Het verschil tussen mannen en vrouwen is door de eeuwen heen onderwerp van gesprek in boeken en in het dagelijks leven. We komen daar niet uit, maar of dat erg is? Zolang er boeken zoals Genoeg nu over mij verschijnen, is er hoop. En daar moeten we het maar mee zien te doen.

Lenteloos voorjaar

Toen de dichteres Hanny Michaelis op 11 juni 2007 overleed, werd in haar nalatenschap een groot aantal schriften aangetroffen waarin ze gedurende enkele periodes van haar leven een dagboek had bijgehouden. In de eerste schriften deed ze verslag van haar ervaringen als gymnasiast, als dienstmeisje (omdat geen andere betrekking voor haar openstond) en als onderduikster. In dit eerste deel van het dagboek, Lenteloos voorjaar, kan men haar volgen van haar zeventiende tot haar twintigste jaar.Wat leeftijd aangaat zat Hanny Michaelis in de oorlog tussen Anne Frank en Etty Hillesum in, wier dagboeken vroeger gepubliceerd werden.Het dagboek gaat tijdens haar middelbare schooltijd voor een groot deel over haar verliefdheden. Bovendien was er vanaf de eerste dag dat ze haar dagboek bijhield de dreiging van de aanstaande oorlog. 'Ik stond voor 't raam en keek naar de zoeklichten, die als lange blauwlichtende vingers de stille, besterde hemel afzochten. En terwijl de zoeklichten uit en aan flitsten en een vliegtuiggedempt en angstaanjagend ronkte, had ik een vreemd,triestig gevoel; ik ondervond het als een soort heiligschennisvan deze lichte, doorsterde voorjaarsavond.'In 2017 is deel twee, De wereld waar ik buiten sta, verschenen.

Je ziet mij nooit meer terug

Sonja Barend was decennialang een van de meest vertrouwde gezichten op de Nederlandse televisie. Haar heldere en betrokken manier van interviewen is een voorbeeld en inspiratie voor velen. In deze indringende memoires is ze niet langer degene die alleen vragen stelt, maar zoekt ze ook de antwoorden. Vragen die haar al sinds haar jonge jaren achtervolgen over het lot van haar vader en moeder in oorlogstijd. Al zoekende probeert ze inzicht te geven in wat haar gedurende haar hele loopbaan heeft bewogen en de richting van haar televisiewerk heeft bepaald. Daarmee komt Sonja Barend, die voor iedereen al zo vertrouwd was in de huiskamer, nóg dichterbij. In mijn ogen kan mijn vader geen kwaad doen. Ik heb hem bij elkaar gefantaseerd bij het eindeloos kijken naar die ene foto op mijn werktafel.

Je ziet mij nooit meer terug

Sonja Barend was decennialang een van de meest vertrouwde gezichten op de Nederlandse televisie. Generaties groeiden op met haar programma's. Haar heldere en betrokken manier van interviewen was een voorbeeld en inspiratie voor velen. Achter haar elegante en intelligente verschijning gaat een aangrijpend oorlogsverleden schuil. Dit keer zoekt zij naar antwoorden op haar eigen vragen die te maken hebben met het lot van haar vader en moeder in oorlogstijd. Vragen die haar sinds haar kindertijd achtervolgen. In deze indringende memoires probeert ze inzicht te geven in hetgeen haar gedurende haar hele loopbaan heeft bewogen en de richting in haar televisiewerk heeft bepaald. Daarmee komt Sonja Barend, die voor velen al zo vertrouwd was in de huiskamer nog dichterbij. Je ziet mij nooit meer terug is een intiem en ontroerend document.

Lampje

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat. Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.

Genoeg nu over mij

In een wereld die zich iedere dag wéér schreeuwender aandient, kun je je afvragen hoe een mens zich ooit kan verzoenen met het feit dat hij bestaat, en dat hij daar het beste van moet maken. Tenminste, dat vraagt Marja Pruis zich af. Kijkend naar zichzelf en anderen verkent zij de vage grenzen tussen zelfhaat en ijdelheid, schoonheid en verdriet, verlegenheid en narcisme, liefde en medelijden. Wie zie je als je in de spiegel kijkt? Wat is het gastvrouwsyndroom en hoe kom je ervan af? Waarom gaat de mensheid niet aan schaamte ten onder? Wanneer is het gerechtvaardigd om 'ik' te schrijven? Waarom zijn vrouwen grappiger dan mannen? Genoeg nu over mij is de weerslag van lezend denken, en van denkend naar de wereld kijken. Het is actuele en literaire essayistiek op zijn allerbest. 'Je mag het tegen niemand zeggen.' Het meisje in de trein voerde drie keer exact hetzelfde telefoongesprek. 'Tegen niemand zeggen.' Ze zei het niet, ze fluisterde het niet, ze schreeuwde het. 'Niemand mag het weten!' gilde ze door de coupé. Het was obsceen, niet te tolereren, het was grotesk. Het kwam in de buurt van mijn literair program, van wat ik wil op papier. De hele wereld ongevraagd penetreren met iets wat niet doorverteld mag worden.

Genoeg nu over mij

In een wereld die zich iedere dag wéér schreeuwender aandient, kun je je afvragen hoe een mens zich ooit kan verzoenen met het feit dat hij bestaat, en dat hij daar het beste van moet maken. Tenminste, dat vraagt Marja Pruis zich af. Kijkend naar zichzelf en anderen verkent zij de vage grenzen tussen zelfhaat en ijdelheid, schoonheid en verdriet, verlegenheid en narcisme, liefde en medelijden. Wie zie je als je in de spiegel kijkt? Wat is het gastvrouwsyndroom en hoe kom je ervan af? Waarom gaat de mensheid niet aan schaamte ten onder? Wanneer is het gerechtvaardigd om ‘ik’ te schrijven? Waarom zijn vrouwen grappiger dan mannen? Genoeg nu over mij is de weerslag van lezend denken, en van denkend naar de wereld kijken. Het is actuele en literaire essayistiek op zijn allerbest. ‘Je mag het tegen niemand zeggen.’ Het meisje in de trein voerde drie keer exact hetzelfde telefoongesprek. ‘Tegen niemand zeggen.’ Ze zei het niet, ze fluisterde het niet, ze schreeuwde het. ‘Niemand mag het weten!’ gilde ze door de coupé. Het was obsceen, niet te tolereren, het was grotesk. Het kwam in de buurt van mijn literair program, van wat ik wil op papier. De hele wereld ongevraagd penetreren met iets wat niet doorverteld mag worden.

De vakantietips van Casper:

En we noemen hem – Marjolijn van Heemstra
Stel, je hebt je oma ooit beloofd dat je, als je later een keer een zoon zou krijgen, deze zou vernoemen naar de held van de familie: oom Frans. Deze Frans, in de familie liefkozend ‘bommenneef’ genoemd, blies op 5 december 1946 drie mensen op die tijdens de Tweede Wereldoorlog fout waren geweest. Jaren later is Marjolijn van Heemstra in verwachting van een zoon en gebruikt ze de tijd die haar nog rest tot de bevalling om te onderzoeken of ‘bommenneef’ wel echt een held was. In En we noemen hem verbindt Van Heemstra op fascinerende wijze dit gewroet in haar familiegeschiedenis met haar zwangerschap. Terwijl haar buik groeit begint de tijd steeds meer te dringen om een antwoord te vinden op al haar vragen. Het resultaat is een meeslepend boek waarin je meer en meer betrokken raakt bij de persoonlijke zoektocht van de auteur, een gevoel dat me deed denken aan het boek HhhH van Laurent Binet. Aan het eind van En we noemen hem heeft Marjolijn van Heemstra niet alleen het leven geschonken aan een nieuwe telg in haar familie, maar tegelijkertijd ook aan een fonkelende roman die me nog lang zal bijblijven.

Monument voor de quagga – Reinier Spreen
Zo’n honderd jaar geleden stierf in Artis het laatste exemplaar van een dier genaamd quagga. Op zichzelf al een tamelijk tragische gebeurtenis, maar des te tragischer is het feit dat niemand besefte dat het hier überhaupt om het laatste exemplaar ter wereld ging. Geïntrigeerd door dit ietwat knullige voorval ging Reinier Spreen op zoek naar het verhaal van de quagga, met recht de schlemiel van de uitgestorven dieren. Zijn zoektocht leidt hem van Amsterdam naar Zuid-Afrika – waar dit neefje van de zebra eeuwenlang floreerde – en van stoffige museumzolders naar stoere ontdekkingsreizigers. Dit alles aangevuld met prachtige afbeeldingen van schilderijen, tekeningen en foto’s. Monument voor de quagga is een uitgesproken origineel en vermakelijk boek geworden, dat absoluut een plekje in uw rugzak of koffer verdient deze zomer. Mijn complimenten voor dit met liefde geschreven én uitgegeven boek.

 

En we noemen hem

Hoelang duurt een oorlog echt? Op 5 december 1946 wordt in Den Haag een bom bezorgd, verpakt als sinterklaassurprise. Drie 'foute Nederlanders' komen om het leven. Brein achter de aanslag is een verre oom van Marjolijn van Heemstra. In de familie groeit de aanslag uit tot een heldendaad. Op haar achttiende krijgt Marjolijn een ring die van deze 'bommenneef' was - met het verzoek haar eerste zoon naar hem te vernoemen. Als ze jaren later in verwachting is, begint ze een zoektocht naar het ware verhaal achter de Sinterklaasmoorden. Met de buik groeit ook de twijfel: was bommenneef een held of een ordinaire misdadiger? En we noemen hem is een spannende pageturner over mythe en werkelijkheid, goed en fout en de vraag wat een pasgeboren baby met zijn voorouders te maken heeft. 'Een beeldschone roman over het belang van mythes en de noodzaak ze te ontrafelen.' - Tommy Wieringa

En we noemen hem

Hoelang duurt een oorlog echt? Op 5 december 1946 wordt in Den Haag een bom bezorgd, verpakt als sinterklaassurprise. Drie 'foute Nederlanders' komen om het leven. Brein achter de aanslag is een verre oom van Marjolijn van Heemstra. In de familie groeit de aanslag uit tot een heldendaad. Op haar achttiende krijgt Marjolijn een ring die van deze 'bommenneef' was - met het verzoek haar eerste zoon naar hem te vernoemen. Als ze jaren later in verwachting is, begint ze een zoektocht naar het ware verhaal achter de Sinterklaasmoorden. Met de buik groeit ook de twijfel: was bommenneef een held of een ordinaire misdadiger? En we noemen hem is een spannende pageturner over mythe en werkelijkheid, goed en fout en de vraag wat een pasgeboren baby met zijn voorouders te maken heeft. 'Een beeldschone roman over het belang van mythes en de noodzaak ze te ontrafelen.' - Tommy Wieringa

De vakantietips van Marijke:

Je ziet mij nooit meer terug – Sonja Barend
Heel bijzonder om dit persoonlijke verhaal te lezen. Het is alsof je bij Sonja op visite bent en ze je dit allemaal vertelt.
Het verhaal ontrolt zich langzaamaan en gaandeweg wordt duidelijk wat er zich heeft afgespeeld, al komt er niet op alle vragen antwoord. De opbouw is heel goed. Afwisselend vertelt Sonja over haar leven, haar geliefde en haar werk. En over haar jeugdherinneringen en haar zoektocht in het oorlogsverleden van haar familie. De toon is licht en toegankelijk, ondanks de soms zware onderwerpen en pijnlijke gebeurtenissen. Sonja kijkt met een kritische blik, maar heeft ook begrip voor wat er gebeurd is en spreekt er liefdevol over. Dit boek van bescheiden omvang laat een grote indruk achter.

Een onberispelijke man – Jane Gardam
Jane Gardam is in Nederland nauwelijks bekend. Een onberispelijk man is het eerste deel van een trilogie en verscheen dit jaar voor het eerst in een Nederlandse vertaling. De onberispelijke man is Edward Feathers, een topadvocaat die een succesvolle carrière heeft in Hongkong. Daar komt ook zijn bijnaam Old Filth (= failed in London, try Hongkong) vandaan. Het boek is een terugblik op zijn leven. Hij is oud en alleen en terug in Engeland als het verhaal begint. Hij is door en door een gentleman en maakt een onberispelijke indruk. Maar onder het oppervlak zit veel verborgen. Na de dood van zijn geliefde vrouw Betty komen herinneringen en gebeurtenissen uit het verleden onherroepelijk naar boven. Was zijn huwelijk wel wat het leek? Wat is er met zijn vader gebeurd die achter is gebleven in Maleisië? De vreselijke jaren bij Ma Didds, Sir die hem opgeleid heeft, zijn ongelooflijke zeereis naar Singapore, de periode van de Tweede Wereldoorlog, zijn vriendschap met Pat Ingoldby, zoveel mensen en gebeurtenissen komen terug in zijn herinnering en nachtmerries. De hoofdstukken spelen afwisselend in de verschillende periodes van zijn leven en vormen een wervelend geheel. Het is een prachtig boek.

In het buitengebied – Adriaan van Dis
In het buitengebied bestaat uit vijf op zichzelf staande verhalen die samen één geheel vormen. De ik-figuur is een oude schrijver die zich heeft teruggetrokken in een gehucht in de vallei. Het is onmogelijk om niet Van Dis in hem te voelen, zijn stem te horen en de suggestie te ervaren dat het autobiografisch is. De observaties zijn scherp, grappig en rauw. In de verhalen geeft de ‘binnenstem’ een tegengeluid aan de schrijver en confronteert hem met zijn twijfels, ijdelheid en verborgen gevoelens. De personages die hij opvoert hebben allemaal iets tragisch. Ze leven aan de rand van de samenleving of in een mooie schijnwereld. In zijn contact met hen voelt de ik-figuur begrip en mededogen, maar hij bespot ze eveneens. Ook speelt de actualiteit een rol, vluchtelingen, een robot, sociale ongelijkheid. Mooie zinnen, prettige ironie, heldere bespiegelingen. Zeker lezen.

Je ziet mij nooit meer terug

Sonja Barend was decennialang een van de meest vertrouwde gezichten op de Nederlandse televisie. Haar heldere en betrokken manier van interviewen is een voorbeeld en inspiratie voor velen. In deze indringende memoires is ze niet langer degene die alleen vragen stelt, maar zoekt ze ook de antwoorden. Vragen die haar al sinds haar jonge jaren achtervolgen over het lot van haar vader en moeder in oorlogstijd. Al zoekende probeert ze inzicht te geven in wat haar gedurende haar hele loopbaan heeft bewogen en de richting van haar televisiewerk heeft bepaald. Daarmee komt Sonja Barend, die voor iedereen al zo vertrouwd was in de huiskamer, nóg dichterbij. In mijn ogen kan mijn vader geen kwaad doen. Ik heb hem bij elkaar gefantaseerd bij het eindeloos kijken naar die ene foto op mijn werktafel.

Je ziet mij nooit meer terug

Sonja Barend was decennialang een van de meest vertrouwde gezichten op de Nederlandse televisie. Generaties groeiden op met haar programma's. Haar heldere en betrokken manier van interviewen was een voorbeeld en inspiratie voor velen. Achter haar elegante en intelligente verschijning gaat een aangrijpend oorlogsverleden schuil. Dit keer zoekt zij naar antwoorden op haar eigen vragen die te maken hebben met het lot van haar vader en moeder in oorlogstijd. Vragen die haar sinds haar kindertijd achtervolgen. In deze indringende memoires probeert ze inzicht te geven in hetgeen haar gedurende haar hele loopbaan heeft bewogen en de richting in haar televisiewerk heeft bepaald. Daarmee komt Sonja Barend, die voor velen al zo vertrouwd was in de huiskamer nog dichterbij. Je ziet mij nooit meer terug is een intiem en ontroerend document.

Een onberispelijke man

Alles aan Edward Feathers is vlekkeloos - zijn garderobe, zijn manieren, zijn naam en faam als topadvocaat met een glansrijke carrière in Hongkong. Door en door een gentleman, die zijn bijnaam Old Filth - Failed In London, Try Hongkong - geen eer aandoet. Maar zijn onberispelijkheid is bedrieglijk en misleidt vaak ook hemzelf. Na de dood van zijn geliefde Betty, zijn echtgenote, lijkt hij onverstoorbaar en koestert hij zijn herinneringen aan haar. Maar met de herinneringen komen ook de twijfels. Waarom heeft zij zijn collega en tegenpool Terence Veneering altijd verdedigd, of tenminste nooit een kwaad woord over hem gesproken? Wat in hun huwelijk was respect, wat genegenheid en wat onvoorwaardelijke liefde? Wat hebben zij voor elkaar verborgen willen houden? Edward heeft moeite het beeld van Betty helder te krijgen. Op een koude Engelse winterdag sluit hij zichzelf per ongeluk buiten en staat in zijn sloffen op het besneeuwde tuinpad. Noodgedwongen belt hij aan bij de nieuwe buurman: Veneering. Iemand die, voelt Edward, meer van Betty weet dan goed is voor zijn zielenrust en liefdevolle herinneringen. Met groot stilistisch meesterschap ontvouwt Jane Gardam een bewogen leven in tijden van het ondergaande British Empire. Haar roman over Edward Feathers, een meester in het verbergen van zijn teleurstellingen, obsessies en tekortkomingen, illustreert wat zo belangrijk is in ons leven: empathie en integriteit. Met Een onberispelijke man valt een grote auteur te ontdekken, een meester van de lichte toon en de zinderende sfeer, van de grote Gesellschaftsroman in tijden van diepgaande veranderingen.

Een onberispelijke man

Alles aan Edward Feathers is vlekkeloos - zijn garderobe, zijn manieren, zijn naam en faam als topadvocaat met een glansrijke carrière in Hongkong. Door en door een gentleman, die zijn bijnaam Old Filth - Failed In London, Try Hong Kong - geen eer aandoet. Maar zijn onberispelijkheid is bedrieglijk en misleidt vaak ook hemzelf. Na de dood van Betty, zijn geliefde echtgenote, komen met de herinneringen ook de twijfels. Wat in hun huwelijk was genegenheid, wat respect en wat onvoorwaardelijke liefde? Wat hebben zij voor elkaar verborgen willen houden? Waarom heeft zij zijn collega en tegenpool Terence Veneering altijd verdedigd, of tenminste nooit een kwaad woord over hem gesproken? Edward heeft moeite het beeld van Betty helder te krijgen. Met Een onberispelijke man valt een grote auteur te ontdekken, een meester van de lichte toon en de zinderende sfeer. Niet voor niets noemt de Engelse pers haar in één adem met Katherine Mansfield en Jane Austen.

In het buitengebied

In het Buitengebied is een roman over alleen wonen. Een schrijver heeft zich gevestigd in een afgelegen vallei - ver van de stad en zijn vrienden. De stilte is tastbaar. In de lente hoort hij de vliesjes van de haagbeuk knappen, maar het sterkst klinkt een tergende binnenstem die de man confronteert met zijn angsten en obsessies. Van Dis toont in deze roman-in-verhalen hoe kwetsbaar eenzaamheid kan zijn en hoe obsessief het verlangen naar de dood. Ook geeft hij in In het Buitengebied een prachtig tijdsbeeld van een veranderend Nederland. Niet altijd even vrolijk, al weet Van Dis het met zijn ironie en zelfspot gelukkig licht te houden. Ja, vrolijk zelfs.

De vakantietips van Roxanne:

Montana – Smith Henderson
Heftig en rauw, het Noordwesten van de Verenigde Staten, rafelranden van de maatschappij, mentale problemen, godsdienstfanatisme, drank en drugs, uit goede bedoelingen handelen maar van de maatschappij niet kunnen winnen. Dat zijn een paar trefwoorden die bij mij opkomen als ik terugdenk aan dit boek. Een sociaalhulpverlener probeert van alles om ontspoorde ouders en kinderen in het landelijke Montana te helpen hun leven op de rit te krijgen, maar is zelf ook niet de meest voorbeeldige echtgenoot en vader. Smith Henderson maakt dit boek tot een spiegel van het grillige weer en landschap van de drie na grootste staat van de Verenigde Staten.

Schorshuiden – Annie Proulx
Niet dat ik wars ben van omvangrijke werken, maar een verhaal dat vier eeuwen omvat boezemde ook mij ontzag in. Gelukkig houdt Annie Proulx de vaart in het verhaal en schieten de jaren en gebeurtenissen voorbij. Onvermijdelijk passeren vele personages de revue, de ene interessanter dan de andere. Maar wat mij het meest trof is de rol van het bos, en het verschil in benadering en respect voor flora en fauna tussen Europese kolonisten en de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika en Nieuw-Zeeland.

In het oude hotel – Joseph Mitchell
Afgelopen voorjaar was dit mijn vakantieboek, en ook al was die specifieke reis niet naar New York, toch waande ik mij er af en toe. In het oude hotel bevat een bundeling van werk tot 1965 (hoewel Mitchell pas in 1993 overleed publiceerde hij na 1965 wegens een writer’s block niets meer). Mitchell observeerde als de beste en schetste prachtige portretten van zonderlinge figuren, zoals de 93-jarige Mr. Flood die besloot 115 jaar te worden op een dieet van sterke drank, vis en schaaldieren, en mijn persoonlijke favoriet Joe Gould, de zwervende bohemien uit Greenwich Village die beweerde het dikste boek ooit te schrijven.

Leven als een beest – Charles Foster
Charles Foster is advocaat, hoogleraar medische ethiek en dierenarts. Eigenlijk niet eens zo gek dat een man met zoveel verschillende interessegebieden ook een poging waagde om als das, otter, gierzwaluw, edelhert en stadsvos de wereld te verkennen. Toegegeven, het klinkt als een eigenaardige en hachelijke onderneming, maar geef dit boek een kans en u zult zien dat de afstand tussen dier en mens afneemt en de empathie toeneemt.

Souq – tafels vol mezze – Nadia Zerouali en Merijn Tol
De meest recente telg uit de reeks kookboeken van culinair journalisten Nadia Zerouali en Merijn Tol. Ze werpen hun licht dit keer op de mezze-traditie uit het oostelijk deel van het Middellandse Zeegebied. Denk aan tafels voor geurige gerechten die je deelt met vrienden en familie alvorens je de barbecue aansteekt voor het hoofdmaal. Heeft u eerdere kookboeken van deze dames doorgelezen of doorgekookt, dan zult u zo nu en dan wat overlap vinden bij de uitleg over ingrediënten, maar het stoort niet. Het grafisch ontwerp, de foto’s, het is allemaal prachtig, en zelfs een tikkeltje persoonlijker dan bij het eerdere werk. De twee leeslinten zijn ook erg handig. Ik kijk er nu al naar uit om hier deze zomer veel recepten uit te koken.

Montana

Een ijzersterk, meesterlijk debuut voor de lezers van Jonathan Franzen, David Vann en Cormac McCarthy Nadat hij Benjamin Pearl, een ondervoede, verwilderde jongen die in de wildernis van Montana woont, probeerde te helpen komt maatschappelijk werker Pete Snow oog in oog te staan met Jeremiah, de ernstig getroebleerde vader van de jongen. Met moed en omzichtigheid weet Pete langzaam het vertrouwen te winnen van deze kluizenaar. Terwijl Petes eigen gezin uit elkaar valt, trekken de activiteiten van Jeremiah de aandacht van de FBI. Pete raakt verzeild in een klopjacht waaruit niemand zonder kleerscheuren tevoorschijn zal komen. In deze verpletterende en beeldende roman verkent Smith Henderson de complexe vragen die begrippen als vrijheid, genade, achterdocht en anarchie met zich meebrengen. Hij schetst op briljante wijze een beeld van de tegenstrijdigheden die Amerika kenmerken. Montana is een onvergetelijk, voor niets terugdeinzend debuut dat de entree van een groot literair talent markeert. De pers over Montana ‘Bijna vijfhonderd pagina’s lang onthoudt Henderson de lezer geen enkel detail van het harde leven in Montana. Wie wordt er vrolijk van zoveel ellende? Toch lees je door. Wat het verhaal zo aangrijpend maakt, is hoe het contrast tussen Pete en de mensen die hij probeert te helpen, gaandeweg vervaagt. De taak van de lezer is niet te veroordelen, maar mede-leven te tonen.’ **** NRC Handelsblad ‘Een boek dat klinkt als een lied van Tom Waits.’ The Guardian ‘Geen enkele debuutroman is zo overtuigend en beeldend geschreven als Montana.’ The New York Times

Schorshuiden

René en Charles, twee berooide jonge Fransen, emigreren in de zeventiende eeuw naar Nieuw-Frankrijk, op zoek naar een betere toekomst. Ze beginnen hun nieuwe leven in Noord-Amerika, beiden als lijfeigenen, en kappen daar de machtige bossen. Al snel lopen hun levens uiteen. De zachtaardige René trouwt een indiaanse vrouw en gaat een arm maar gelukkig bestaan tegemoet. De nietsontziende Charles daarentegen doet alles om een fortuin te vergaren. Hij trouwt een Nederlandse en weet een groot hout- en pelsimperium op te bouwen. Terwijl hun kinderen, hun kindskinderen, en de kinderen van hun bondgenoten en vijanden hun levens leiden, worden de Noord-Amerikaanse wouden steeds verder uitgedund.

In het oude hotel

Het New York van Joseph Mitchell wordt bevolkt door een keur aan eigenzinnige, bijzondere persoonlijkheden. Oude, gepassioneerde vissers op de rivier de Hudson en in de vervuilde New York Harbor, waar zo nu en dan lijken komen bovendrijven; de eigenaar van een als restaurant gebruikt oud hotel met geheimzinnige, onbetreden bovenste verdiepingen; de bejaarde, godvrezende beheerder van een begraafplaats; een 93-jarige pescetarian die er heilig van overtuigd is dat zijn dieet hem nog eens twee decennia in leven zal houden, en natuurlijk de dakloze Joe Gould - naar eigen zeggen de auteur van een van de meest ambitieuze literaire projecten van de twintigste eeuw: een orale geschiedenis van New York. Joseph Mitchell vereeuwigde hen in zijn reportages voor The New Yorker en in zijn boeken, die bol staan van bloemrijke, respectvolle observaties, zwarte humor en een nonchalante maar sublieme stijl. In het oude hotelbundelt de meesterwerken De oude meneer Flood, De bodem van de haven en Het geheim van Joe Gould, en vormt zo een onuitwisbaar portret van New York en haar wonderlijke bewoners, van de jaren '30 tot de jaren '60.

In het oude hotel

Het New York van Joseph Mitchell wordt bevolkt door een keur aan eigenzinnige, bijzondere persoonlijkheden. Oude, gepassioneerde vissers op de rivier de Hudson en in de vervuilde New York Harbor, waar zo nu en dan lijken komen bovendrijven; de eigenaar van een als restaurant gebruikt oud hotel met geheimzinnige, onbetreden bovenste verdiepingen; de bejaarde, godvrezende beheerder van een begraafplaats; een 93-jarige pescetarian die er heilig van overtuigd is dat zijn dieet hem nog eens twee decennia in leven zal houden, en natuurlijk de dakloze Joe Gould - naar eigen zeggen de auteur van een van de meest ambitieuze literaire projecten van de twintigste eeuw: een orale geschiedenis van New York. Joseph Mitchell vereeuwigde hen in zijn reportages voor The New Yorker en in zijn boeken, die bol staan van bloemrijke, respectvolle observaties, zwarte humor en een nonchalante maar sublieme stijl. In het oude hotel bundelt de meesterwerken De oude meneer Flood, De bodem van de haven en Het geheim van Joe Gould, en vormt zo een onuitwisbaar portret van New York en haar wonderlijke bewoners, van de jaren '30 tot de jaren '60.

Leven als een beest

Charles Foster wilde weten hoe het is om een dier te zijn. Dus probeerde hij het uit. Als das leefde hij wekenlang in een hol terwijl hij regenwormen leerde eten. Als otter zwom hij ’s nachts in de rivieren van Devon. Als (stadse) vos wroette hij in Londense vuilnisbakken. Als edelhert struinde hij Exmoor en de Schotse hooglanden af. En als een gierzwaluw volgde hij obsessief de trektocht tussen Oxford en West-Afrika. Met dit wervelende en prikkelende verslag van zijn ervaringen en gedachten houdt Charles Foster een warm pleidooi voor empathie en moedigt hij ons aan om al onze zintuigen weer te gaan gebruiken.

Leven als een beest

Charles Foster wilde weten hoe het is om een dier te zijn. Dus probeerde hij het uit. Als das leefde hij wekenlang in een hol terwijl hij regenwormen leerde eten. Als otter zwom hij ’s nachts in de rivieren van Devon. Als (stadse) vos wroette hij in Londense vuilnisbakken. Als edelhert struinde hij Exmoor en de Schotse hooglanden af. En als een gierzwaluw volgde hij obsessief de trektocht tussen Oxford en West-Afrika. Met dit wervelende en prikkelende verslag van zijn ervaringen en gedachten houdt Charles Foster een warm pleidooi voor empathie en moedigt hij ons aan om al onze zintuigen weer te gaan gebruiken.

Souq

Stel je een zomerse zondagmiddag voor. In de schaduw zit je met familie en vrienden aan gedekte, lange tafels die vol heerlijke mezze staan. Van karaffen met arak en citroenlimonade, verse amandelen en schaaltjes zijdezachte hummus tot gefrituurde kibbehballetjes en tabouleh of fattoush. Mezze zijn koude en warme gerechtjes die de smaakpapillen verwennen en samen een maaltijd op zich vormen. Nadia en Merijn geven in Souq ruim honderd recepten om een tafel te vullen met hun versie van mezzegastvrijheid: traditioneel maar met een eigentijdse twist. Behalve deze heerlijke recepten vind je in Souq ook persoonlijke anekdotes over familie, vrienden en herinneringen. De mezzetraditie staat gelijk aan gulheid, vrijgevigheid en gezelligheid - en dat zie en proef je terug in dit boek. Yalla!Souq is uitgeroepen tot de winnaar van Het Gouden Kookboek 2017!Nadia Zerouali en Merijn Tol schrijven al jaren over de Arabisch-mediterrane keuken. Ze reisden door Zuid-Europa, de Maghreb en het Midden-Oosten om de invloed van de Arabische keuken zelf te proeven en met lokale vrouwen in de keuken te koken.

De vakantietips van Iris:

Max, Mischa en het Tet-offensief – Johan Harstad
Alles klopt aan deze roman. En dat kwam met een offer: in de acht jaar dat Harstad schreef aan dit boek heeft hij elk detail uitgewerkt. En dan bedoel ik ook echt uitgewerkt. Voor een scène waar een taxichauffeur in zou voorkomen deed hij een online cursus om zijn taxidiploma te halen (en schrapte vervolgens de scène uit het boek) en alle schilderijen van kunstenares Mischa bestaan echt (omdat Harstad ze zelf maakte). De personages zijn allemaal op hun eigen manier ontheemd, maar proberen er het beste van te maken. Dit boek zal me nog heel lang bijblijven, en dan vooral de bijzondere vriendschap tussen Max en Mordecai. Echt, wees blij dat het zo dik is; het is namelijk fantastisch.

Lampje – Annet Schaap
Dit is zoals een goed kinderboek hoort te zijn. Een tijdloos verhaal over een eiland waar het soms heel hard waait, een moedig meisje en enge monsters die wellicht niet zo eng zijn als je soms denkt!

Wees onzichtbaar – Murat Isik
Metin is een zachtaardige jongen, een enorm contrast met zijn spijkerharde en tirannieke vader. De ontwikkeling van zowel het leven van Metin als van de Bijlmermeer waar het gezin woont, wordt heel precies beschreven waardoor je als lezer het gevoel hebt dat je overal met je neus bovenop zit.
Een prachtige coming-of-ageroman die bovendien heel geschikt is om op je leeslijst voor Nederlands te zetten.

Max, Mischa & het Tet-offensief

Verkozen tot het ultieme boek van de maand door DWDD-boekenpanel! Max, Mischa & het Tet-offensief is het verhaal van toneelregisseur Max Hansen, die als puber naar Amerika emigreert. Hij heeft moeite om zijn jeugd in Stavanger, waar hij als kind van communistische ouders het Tet-offensief naspeelde, achter zich te laten. Maar in New York ontdekt hij dat eigenlijk iedereen daar ontheemd is. In kunstenares Mischa en Vietnam-veteraan Owen treft hij dierbare lotgenoten. Het magnum opus van Johan Harstad is een hypnotiserende vertelling die vele decennia en continenten omspant: van de oorlog in Vietnam en Apocalypse Now tot jazzmuziek, van Mark Rothko en Burning Man tot de aanslag op de Twin Towers. Maar bovenal draait deze volstrekt verslavende roman om de vraag: hoe lang moet je weg van huis zijn voordat het laat is om terug te keren?

Max, Mischa & het Tet-offensief

Verkozen tot het ultieme boek van de maand door DWDD-boekenpanel! Max, Mischa & het Tet-offensief is het verhaal van toneelregisseur Max Hansen, die als puber naar Amerika emigreert. Hij heeft moeite om zijn jeugd in Stavanger, waar hij als kind van communistische ouders het Tet-offensief naspeelde, achter zich te laten. Maar in New York ontdekt hij dat eigenlijk iedereen daar ontheemd is. In kunstenares Mischa en Vietnam-veteraan Owen treft hij dierbare lotgenoten. Het magnum opus van Johan Harstad is een hypnotiserende vertelling die vele decennia en continenten omspant: van de oorlog in Vietnam en Apocalypse Now tot jazzmuziek, van Mark Rothko en Burning Man tot de aanslag op de Twin Towers. Maar bovenal draait deze volstrekt verslavende roman om de vraag: hoe lang moet je weg van huis zijn voordat het laat is om terug te keren? ‘Ik kan maar één ding zeggen: respect!’ ****** Aftenposten

Lampje

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat. Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.

Wees onzichtbaar

Wees onzichtbaar van Murat Isik is een grootse epische roman over de wanhopige strijd van een gezin tegen een tirannieke vader en een prachtige coming of age van een sensitieve jongen die opgroeit in een onveilige wereld, gebaseerd op Murat Isiks eigen jeugd. Maar het is ook een schitterende en kleurrijke ode aan de Bijlmer. De Bijlmermeer, begin jaren tachtig. De vijfjarige Turkse Metin komt met zijn ouders en zus naar Nederland. Vader is een werkloze communist die overdag boeken van Marx leest en zich ’s avonds bezat met vrienden. Thuis is hij vaak gewelddadig en dan siddert het hele gezin. Metin vreest hem en maakt zich onzichtbaar. Maar langzaam – als de kinderen ouder worden en de moeder emancipeert – groeit het verzet tegen de vader. Ondertussen verandert de Bijlmer ook. Bedoeld als vooruitstrevende wijk verwordt die tot een gevreesd getto met veel criminaliteit en hordes junks. Op een zondagavond in 1992 boort een Boeing 747 zich in de flat Kruitberg. Tientallen bewoners komen om. In de weken daarna lopen op Metins middelbare school de raciale spanningen op. De Bijlmer verandert in de daaropvolgende jaren definitief: ondanks fysiek verzet van activistische bewoners worden veel flats gesloopt, waaronder die van Metin. Genomineerd voor de NS Publieksprijs 2019 Winnaar Libris Literatuur Prijs 2018 Winnaar Boekhandelsprijs 2018 Het beste boek van 2017 volgens NRC Handelsblad en bol.com Over Wees onzichtbaar: 'Boeiend en meeslepend.' - NRC 'Leest als een trein.' - Het Parool 'Met soepele pen geschreven.' - Trouw 'Aanstekelijk en levendig.' - De Standaard 'Prestatie van formaat.' - De Volkskrant 'Een monument van een boek.' - Jeroen Pauw

De vakantietips van Marianne:

Swing time – Zadie Smith
Swing time is een rijk verhaal over vriendschap, muziek, dans, klasseverschillen, kansen, eenzaamheid en hoe we gevormd worden door waar we vandaan komen. Toen ik het boek uit had dacht ik meteen: ik moet het nog een keer lezen. Er zit zoveel in dit boek dat één keer lezen eigenlijk niet genoeg is.

Ons soort mensen – Juli Zeh
Juli Zeh schetst een filmisch beeld van het wel en wee in een kleine gemeenschap op het Duitse platteland. De komst van een investeringsmaatschappij, die in het dorp een windmolenpark wil bouwen, zet de verhoudingen op scherp.  Zeh verweeft grote en kleine maatschappelijke thema´s en sociale verhoudingen op een heel natuurlijke wijze met elkaar en maakt er een zeer meeslepend verhaal van.

En we noemen hem – Marjolijn van Heemstra
Marjolijn van Heemstra besloot op haar achttiende dat als ze ooit een zoon zou krijgen, ze hem zou vernoemen naar een oudoom, die als verzetsheld was uitgegroeid tot een familielegende. In deze roman begint ze tijdens haar zwangerschap uit te zoeken wie deze ‘held’ eigenlijk was en begint ze te twijfelen of ze haar zoon wel mag opzadelen met de geschiedenis die met deze naam verbonden is. Ik vond het een knap geconstrueerde, spannende, poëtische, humoristische zoektocht naar de waarheid, die toch altijd gekleurd blijkt te zijn.

Een krat vol recepten – Eefje Brugman
Eefje Brugman begon in 2010 als een van de eersten met de maaltijdbox (‘De Krat’). Ze had het idee dat er in Nederland veel lokale en duurzame kwaliteitsproducten worden gemaakt, maar dat deze voor de gemiddelde Nederlander vaak moeilijk te krijgen zijn. Voor dit boek selecteerde Eefje per seizoen en per groente de allerbeste recepten: verrassende, originele maar ook gewoon snelle en praktische. Een mooi, helder vormgegeven boek dat niet mag ontbreken in uw kookboekencollectie.

Lampje – Annet Schaap
Lampje is een prachtig  ‘klassiek’ kinderboek. Avontuurlijk, ontroerend, sprankelend, origineel en levensecht. Wat een talent is Annet Schaap! Een feest om te lezen voor jong en oud.

Swing Time

Ons soort mensen

Juli Zeh heeft met ‘Ons soort mensen’ een meesterwerk geschreven. Het lijkt alsof Linda in het paradijs is beland in het dorp Unterleuten. Maar de plattelands-idylle wordt wreed verstoord wanneer een investeringsmaatschappij besluit er een windmolenpark te gaan bouwen.Twee dorpsgenoten, een belegger en een boer, zijn bereid grond te verkopen voor een paar miljoen euro, maar dat grondgebied is nét te klein. Als Linda ook verkoopt is er wel genoeg plek. In gedachten ziet ze haar droom in vervulling gaan: eigenaar van een manege worden. Ze probeert het onderste uit de kan te halen.Dan is er nog een doorgewinterde herrieschopper, die alles op alles zet om het windmolenpark tegen te houden. Oude geschillen steken de kop op in het dorp – hoeveel intriges kunnen de bewoners aan?Juli Zeh ontleedt de personages meesterlijk en met subtiele humor en laat hun ware gezichten zien. ‘Ons soort mensen’ is een bestseller in Duitsland!

En we noemen hem

Hoelang duurt een oorlog echt? Op 5 december 1946 wordt in Den Haag een bom bezorgd, verpakt als sinterklaassurprise. Drie 'foute Nederlanders' komen om het leven. Brein achter de aanslag is een verre oom van Marjolijn van Heemstra. In de familie groeit de aanslag uit tot een heldendaad. Op haar achttiende krijgt Marjolijn een ring die van deze 'bommenneef' was - met het verzoek haar eerste zoon naar hem te vernoemen. Als ze jaren later in verwachting is, begint ze een zoektocht naar het ware verhaal achter de Sinterklaasmoorden. Met de buik groeit ook de twijfel: was bommenneef een held of een ordinaire misdadiger? En we noemen hem is een spannende pageturner over mythe en werkelijkheid, goed en fout en de vraag wat een pasgeboren baby met zijn voorouders te maken heeft. 'Een beeldschone roman over het belang van mythes en de noodzaak ze te ontrafelen.' - Tommy Wieringa

En we noemen hem

Hoelang duurt een oorlog echt? Op 5 december 1946 wordt in Den Haag een bom bezorgd, verpakt als sinterklaassurprise. Drie 'foute Nederlanders' komen om het leven. Brein achter de aanslag is een verre oom van Marjolijn van Heemstra. In de familie groeit de aanslag uit tot een heldendaad. Op haar achttiende krijgt Marjolijn een ring die van deze 'bommenneef' was - met het verzoek haar eerste zoon naar hem te vernoemen. Als ze jaren later in verwachting is, begint ze een zoektocht naar het ware verhaal achter de Sinterklaasmoorden. Met de buik groeit ook de twijfel: was bommenneef een held of een ordinaire misdadiger? En we noemen hem is een spannende pageturner over mythe en werkelijkheid, goed en fout en de vraag wat een pasgeboren baby met zijn voorouders te maken heeft. 'Een beeldschone roman over het belang van mythes en de noodzaak ze te ontrafelen.' - Tommy Wieringa

Een krat vol recepten

Eefje Brugman begon in 2010 maaltijdbox De Krat met de gedachte dat er in Nederland zoveel mooie, lokale en duurzame kwaliteitsproducten gekweekt, geteeld en gemaakt worden, maar dat deze voor de gemiddelde Nederlander vaak moeilijk te krijgen zijn. Krateigenaar Eefje begon op kleine schaal houten kratjes met mooie en soms ook bijzondere seizoensgroenten bij mensen thuis te bezorgen – zó van de boer op de keukentafel, waarmee ze ook lokale boeren en tuinders steunde. Ze combineerde die groenten met een mooi stuk scharrelvlees, lekker brood, regelmatig met vis, of een andere lokale verrassing. En in elke krat kwamen ook receptenboekjes, voor wie niet direct weet wat te beginnen met die schorseneren, pompoen of groene kool. Voor dit boek selecteerde Eefje per seizoen en per groente de allerbeste recepten: verrassende, originele maar ook gewoon snelle en praktische recepten. Voor drukke weekdagen, en voor als je wat meer tijd hebt in het weekend. Eindelijk hoeven we nooit meer te denken: wat moet ik nu weer met die pastinaak of broccoli? Een boek vol evergreens.

Lampje

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat. Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.