26.685 resultaten

De vermoeide samenleving

In onze prestatiemaatschappij worden we niet meer door geboden, verboden en regels beheerst, maar door projecten, initiatieven en motivatie. Dat klinkt positief, maar is het niet. Ons handelen staat in het teken van zo veel mogelijk productie en consumptie, en niet van het beschermen van wat voor ons wezenlijk is, zaken als zingeving en ontspanning.Deze kritiek ligt ten grondslag aan de hier gebundelde essays van de Koreaans-Duitse filosoof Han. Het neoliberale marktdenken maakt van ons prestatiesubjecten, die permanent blootstaan aan prikkels, informatie en impulsen. Dat doen wij onszelf aan, we leggen onszelf die beperkingen op. We maken alles transparant, kennen geen geheimen meer, verbannen de Ander en daarmee Eros; Han pleit voor gelatenheid waarin sociale relaties tot ontspannenheid komen.De essays zijn prachtig en toegankelijk geschreven, zetten aan het denken zonder zelfhulpboek te zijn. Ze zijn een aanrader voor iedereen die zich met de keerzijden van onze huidige samenleving bezighoudt. 'Een helder geschreven filosofisch essay over een van de grootste problemen van deze tijd.'Nederlands Dagblad 'Toch ligt in de oververmoeide samenleving (...), volgens Han ook de remedie. De vermoeidheid kan ons verleiden tot gelatenheid waarin sociale relaties tot ontspanning komen en drukdoenerij wegebt.'NRC Handelsblad'Raakt de gevoelige snaren van deze tijd en zet aan tot grondige zelfanalyse.'Cimedart'Han klaagt prestatiesamenleving aan.'Volzin

De jaren van chaos

Ivan Ollevier volgt al jaren de politiek in het Verenigd Koninkrijk, en uiteraard ook de Brexit. In zijn nieuwe boek ‘De jaren van chaos’ heeft hij het over wat voorafging aan de Brexit. Het Brexitreferendum van 2016 stortte het Verenigd Koninkrijk in een ongeziene politieke en maatschappelijke crisis. VRT-journalist Ivan Ollevier stond op de eerste rij en zag hoe het Britse politieke systeem in elkaar klapte. In de Conservatieve Partij grepen muiters en politieke vrijbuiters de macht, oud-ministers met een decennialange en eerbare staat van dienst werd de deur gewezen, in Downing Street installeerde zich een politieke avonturier, terwijl parlementsleden van de Labourpartij elkaar de tent uitvochten. ‘Shakespeareaans’ werd de tragedie soms genoemd, omdat het theater was van de bovenste plank, maar er waren ook slapstickmomenten die deden denken aan de Dikke en de Dunne. Maandenlang liep Ollevier rond in Westminster en zag met stijgende verbazing hoe het eiland dat ooit een baken was van stabiliteit en zekerheid op drift sloeg in een politieke storm. En toen moest de pandemie nog beginnen. Ollevier reisde door het land om er met gewone Britten te praten. Hij vertelt over de bizarre, eeuwenoude rituelen in het Britse parlement en over de vaak excentrieke figuren die het bevolken. Het resultaat kon u zien in het VRT-journaal en kunt u lezen in dit boek, dat een combinatie is van kroniek, analyse en reportage.

Omdat ik van je Rouw

Ieder mens maakt van alles mee in dit kostbare leven. Je mag leren, je ontwikkelen, liefhebben. Maar ook loslaten. En dat loslaten is vaak het moeilijkste stuk. Er is geen eensluidende manier voor rouw. Eenieder verwerkt op een eigen manier, in een eigen tempo. In dit boekje staan teksten, verhaaltjes en rijmelarijen die over allerlei vormen van rouw gaan. Met de teksten hoopt Nadja van Driel eenieder te ondersteunen die, in welke vorm dan ook, rouw kent. Daarnaast hoopt ze ook uitdaging te bieden om zelf te schrijven. Hopelijk motiveert het lezen van de teksten om eigen gedachten, mijmeringen en kronkels op te schrijven. Tussen de verhaaltjes zijn lege bladzijdes om zelf te vullen. Zo wordt het boekje eigen. Nadja hoopt dat ze troost bieden, waar verdriet soms te groot is om te dragen. Of waar verdriet omslaat in boosheid, dat het een weg naar buiten mag vinden. Het leven, maar ook de dood, is soms best pittig. Af en toe is het fijn gestimuleerd te worden om te kunnen janken, of om herkenning te vinden in verdriet of de zwarte humor die daar ook bij hoort. In dit boekje staan korte, op zichzelf staande teksten. Er is geen specifieke volgorde. Sla het open en lees. En schrijf.

Wit is nu aan zet

In Nederland worden we geconfronteerd met een opvallende paradox. Nederlanders zijn in het algemeen tegen racisme, maar toch komt racisme dagelijks voor. 'Wit is nu aan zet' laat zien hoe vaak onbewust, ongewild en onbedoeld racisme op allerlei manieren subtiel een rol spelen in Nederland. Hoe komt het dat Nederlanders tegen racisme zijn, maar hun ogen sluiten voor wat er dagelijks gebeurt? Welke onbewuste mechanismen spelen een rol? Dit boek biedt handvatten om alledaagse incidenten te herkennen en aan te pakken. Wat kunnen wij individueel en gezamenlijk doen om racisme te voorkomen? Het beschrijft onder andere de transformatieve dialoog, een methode om het controversiële en ongemakkelijke gesprek op een effectieve manier met elkaar aan te gaan. "Lida van den Broek beschrijft in alle scherpte hoe alledaags racisme eruitziet. Maar daar laat ze het niet bij. Door aan te geven hoe racisme onder ogen kan worden gezien, biedt ze bovendien een weg vooruit. Daarmee is het een hoopvol boek geworden." – Lilianne Ploumen "'Wit is nu aan zet' is een oprecht pleidooi voor witte mensen om de eigen verantwoordelijkheid voor het afrekenen met racisme, serieus te nemen." Ernestine Comvalius, directeur Bijlmerparktheater "Dit boek geeft een waardevolle beschouwing over de aanwezigheid én ontkenning van racisme in Nederland. Ze prikkelt niet alleen tot reflectie, maar biedt ons ook perspectieven om een verschil te kunnen maken. Halleh Ghorashi, hoogleraar Diversiteit en integratie

Als je wieg op drijfzand staat

In de lente van 2018 krijgt Ine Van Wymersch Elvire voor het eerst aan de telefoon. Elvire wil graag inzage krijgen in haar jeugdrechtbankdossier, maar ze wordt al wekenlang van het kastje naar de muur gestuurd. Gevoelig voor de urgentie die doorklinkt in haar stem, besluit Ine haar dossier op te sporen.Elvires moeder liet haar sinds de geboorte aan haar lot over. Haar pad slingerde, met verschillende uitschuivers en struikelblokken. Zelf ziet ze haar eigen drie kinderen al lang niet meer. Elvire blijkt in aanmerking te komen voor euthanasie wegens ondraaglijk psychisch lijden. De psychiaters gaven groen licht voor de euthanasie, op voorwaarde dat ze in een brief uitlegt aan haar kinderen wat haar drijft om euthanasie aan te vragen.'Nu alleen nog iemand vinden die mijn verhaal kan opschrijven', zo zegt Elvire terloops. Ze is analfabeet. De zin achtervolgt Ine wekenlang.Ze bedenkt dat zij diegene kan zijn die haar een stem kan geven. Gedurende drie dagen, aan zee, gaat ze in gesprek met Elvire. Een gesprek dat schrijnend duidelijk maakt dat waar je wieg staat onwaarschijnlijk bepalend is voor de kansen die je krijgt, vanaf het prille begin tot op het bittere einde.De driedaagse met Elvire is te beluisteren in Drie dagen, een podcast van Ward Bogaert en Philip Heymans, VRT NWS.

De slag om het Witte Huis

In de eerste week van november 2020 beleefde het grootste politieke circus op aarde zijn climax. De wereld zat dagen- en nachtenlang gekluisterd aan buis en beeldscherm om te zien hoe Joe Biden na een zenuwslopende nek-aan-nekrace de slag om het Witte Huis won van een van de meest controversiële presidenten uit de Amerikaanse geschiedenis: Donald J. Trump. De Amerikaanse verkiezingscyclus begon al in 2019 in Iowa: de eerste staat waar traditiegetrouw voorverkiezingen plaatsvinden. Meer dan vijfentwintig Democratische presidentskandidaten liepen de landbouwstaat in het Midden-Westen ruim een jaar lang plat: elke kerk, elke brouwerij, elk buurtcentrum, elke school en elk restaurant kon bij wijze van spreken wel op een bezoekje rekenen. De voorverkiezingen in Iowa verliepen dramatisch voor Joe Biden en de campagne kreeg een bizarre wending toen in maart 2020 de zwaarste pandemie in een eeuw tijd in alle hevigheid uitbrak. De dood van George Floyd door politiegeweld eind mei reet vervolgens wonden uit het verleden open. Amerika was een tot op het bot verdeeld land in crisis. De laatste maanden van de campagne volgden de gebeurtenissen elkaar in een duizelingwekkend tempo op: ongefundeerde aantijgingen van stemfraude, de dood van rechter in het Hooggerechtshof Ruth Bader Ginsburg, een chaotisch verlopen eerste presidentieel debat, Trumps besmetting met het coronavirus en een fel gevecht om een tiental battleground states. In de spannende verkiezingsnacht van dinsdag 3 op woensdag 4 november was het uiteindelijk de staat Wisconsin die Biden een doorslaggevende duw richting de overwinning gaf. In De slag om het Witte Huis: Van Iowa tot Wisconsin beschrijft econoom en Amerika-kenner Pieter Uittenbogaard (1979) het meeslepende verhaal van een historische verkiezingsstrijd. Eerder verscheen van zijn hand Detroit: Ontwaken uit de Amerikaanse Nachtmerrie (2018).

Kaaskop tussen de kalasjnikovs

In ‘Kaaskop tussen de kalasjnikovs’ gaat Rusland-correspondent William Immink op zoek naar bijzondere levensverhalen en onderbelichte nieuwsgebeurtenissen in Rusland. Verhalen over grote thema’s als religie, politiek, cultuur en economie gezien vanuit de gewone Rus. Ook vertelt William over zijn eigen Rusland-ervaringen, zoals het kopen van een Lada, een propagandatrein en de giftige plant van zijn schoonmoeder. Dit boek geeft een unieke inkijk in het grootste land ter wereld.

Liefhebben

Erich Fromm [1900-1980] geldt als een der belangrijkste denkers over mens en maatschappij van onze tijd. Met werken zoals «De angst voor vrijheid», «De zelfstandige mens» en «Een kwestie van hebben of zijn» had hij een fundamentele invloed op het wereldbeeld en de geesteshouding van de moderne mens. Zijn wereldberoemde en succesvolste hoofdwerk is «Liefhebben – een kunst, een kun de». Dit boek is geen simpele handleiding voor de liefdeskunst, maar een diepgaande visie op liefde als een integraal en integrerend deel van de menselijke persoonlijkheid en het menselijke bestaan. Daarmee is het tegelijk een pleidooi voor en een aansporing tot toewijding, bescheidenheid, durf en zelfontplooiing als basisvoorwaarden voor de groei van echte liefde. Fromm schrijft: «Is liefhebben een kunst? Zo ja, dan zijn kundigheid en inspanning vereist om deze kunst te leren beheersen. Of is liefde slechts een prettige sensatie, een ervaring die ons alleen maar toevallig ten deel valt als we geluk hebben? – In dit boek gaan wij uit van het eerste standpunt, hoewel de meeste mensen ongetwijfeld die tweede opvatting zijn toegedaan. Dit betekent niet dat zij liefde onbelangrijk vinden. Zij hongeren naar liefde, zij kijken naar ontelbare films over gelukkige en ongelukkige liefdes, zij luisteren naar talloze sentimentele liedjes over liefde – en toch wil vrijwel niemand aannemen dat je echt iets moet doen om te leren liefhebben. De meeste mensen stellen zich vóór alles de vraag hoe zij erin kunnen slagen door anderen bemind te worden, in plaats van zich af te vragen hoe zij zelf hun eigen vermogen tot liefhebben kunnen ontwikkelen.» «Liefhebben – een kunst, een kunde» opent de ogen voor de diepe werkelijkheid dat men niet één ander kan liefhebben als men niet ook de mens als zodanig, ja de gehele mensheid liefheeft, en uiteindelijk tevens zichzelf liefheeft. Dit boek daagt aldus een ieder van ons uit tot het leren omgaan met liefde als de essentie van waarachtig mens-zijn. Deze twintigste druk is uitgevoerd als luxe paperback met flappen. «Wie dit boek gelezen heeft, denkt voor altijd anders over de liefde.» – NRC Handelsblad – «Een even inspirerend als klassiek meesterwerk over de kern van ons bestaan. Elke pagina getuigt van Fromms onovertroffen analytisch vermogen, van zijn grote compassie en van zijn diepe mensenkennis.» – Fortune «Absoluut een van de belangrijkste boekwerken van ons tijdsgewricht.» – Times Literary Supplement «Zonder enige twijfel een moderne klassieker en tevens een regelrechte uitdaging aan de traditionele opvattingen over liefde.» – New York Times «Fromm heeft volkomen gelijk als hij in dit verbluffende boek schrijft dat liefde het enige gezonde en bevredigende antwoord is op het probleem van het menselijk bestaan.» – The Guardian «Elke regel van dit waarlijk grensverleggende werk is doordrenkt met wijsheid, gezond verstand, compassie en realisme.» – Frankfurter Allgemeine Zeitung «Dit prachtig geschreven boek blinkt uit in waardigheid en openheid, alsook in praktisch nut en nauwkeurigheid.» – Chicago Tribune «Dit is een tekst die lezers zich hun hele leven dankbaar zullen herinneren.» – New York Review of Books

God en ik

God en ik van theoloog en schrijver Alain Verheij neemt de volgende vraag als uitgangspunt: wat bezielt een 21e-eeuwse westerling om zich nog te verdiepen in verhalen over God? Verheij is zelf misschien wel het meest nieuwsgierig naar het antwoord op die vraag. In God en ik schrijft hij persoonlijk, kritisch en een tikje ironisch over zijn geloof. Met een scherp oog analyseert hij onze tijd en ziet hoe de christelijke verhalen en gebruiken wel degelijk iets te zeggen hebben over de wereld van nu. Zo kun je de vastentijd zien als een ‘detox’ die zorgt voor meer zelfreflectie en solidariteit, en zetten verhalen over Jezus, Job, Mozes en Petrus aan tot denken over hoop, vertrouwen en volharding. Al eeuwenlang putten mensen kennis, goede raad, hoop en troost uit de Bijbel. Aan de hand van deze oude verhalen werpt God en ik licht op hedendaagse levensvragen.

De outdoorwaanzin

Op enig moment, meestal ergens tussen je dertigste en je veertigste, begint het door te dringen: het lijkt wel alsof je steeds meer vrienden kwijtraakt aan de natuur. Goede vrienden, met wie je vroeger eindeloos kon ouwehoeren in de kroeg, blijken opeens natuurmensen te zijn geworden. Personen voor wie alleen de beste outdooruitrusting goed genoeg is, aangeschaft in de duurste speciaalzaken. Mensen die selfies op wandelpaden, op bergtoppen, in bossen en hutten op de sociale media zetten. Wat bezielt die outdoortypes? Are Kalvø, die opgroeide in de Noorse natuur, maar als student tot zijn volle tevredenheid verhuisde naar de stad, voelde nooit de drang om terug te keren. Maar uit fascinatie voor ‘de trek naar buiten’, besluit hij te proberen van de natuur te houden en de stoute wandelschoenen aan te trekken, om zijn vrienden terug te vinden. Het resultaat van deze zoektocht is een ontzettend geestig boek, vol even hilarische als haarscherpe waarnemingen. Zou zijn medemens zich met zijn outdoorpassie niet vooral positief willen onderscheiden van anderen? Zouden de mensen die zich buiten zo nietig zeggen te voelen niet vooral lijden aan een opgeblazen zelfbeeld? Kalvø onderzoekt het allemaal. Maar uiteindelijk moet toch ook hij, doorweekt van de regen, uitgeput en met voeten vol blaren, twijfelachtige trekkersliederen zingend in een stinkende hut, constateren dat een mens alleen door de natuur in te trekken, kan inzien hoe klein hij is. Are Kalvø is een van de populairste stand-up comedians van Noorwegen. De outdoorwaanzin is daar al maanden een nummer 1-bestseller, met inmiddels meer dan 70.000 verkochte exemplaren. De vertaalrechten zijn verkocht aan de VS, Engeland, Frankrijk, Duitsland, Italië en Zweden.

Als de man verliest

‘Ik schaam mij niet voor mijn tranen. Dat heb ik te danken aan mijn moeder,’ vertelt Humberto Tan openhartig in Als de man verliest. Een bekentenis, want hoeveel mannen slikken nog wel hun tranen in als ze met groot verlies worden geconfronteerd? Je moet sterk zijn, toch? De ervaring leert dat mannen vaak anders omgaan met groot verdriet dan vrouwen. Die zijn geneigd tot praten, ze zoeken steun bij elkaar of hulp bij een psycholoog. Voor een man is niets zo frustrerend als het verlies van controle. Menig man valt terug op destructief gedrag. Isolement ligt op de loer, met suïcide als uiterste consequentie. Hoe is dat te voorkomen? Wim van Lent en Tim Overdiek zijn gespecialiseerd in de behandeling van rouw bij mannen. Zij schreven een boek vol waardevolle lessen en inzichten, gebaseerd op hun rijke ervaring met mannen die door tegenslag zijn geveld. Daarnaast interviewden zij bekende Nederlandse mannen, die openhartig vertellen over hun ervaringen: naast Humberto Tan over de dood van zijn twee broers, onder meer Douwe Bob over zijn liefdesverdriet, Ahmed Marcouch over zijn achtergelaten moederland, A.F.Th. van der Heijden over zijn verongelukte zoon en Falko Zandstra over de pijn bij een dreigend faillissement. Als de man verliest is een aangrijpend en inzichtrijk boek, voor zowel mannen als vrouwen. Wim van Lent (1958) is therapeut en mede-eigenaar van Opleidingen Land van Rouw. Zijn praktijk De Mannenboom is gevestigd in Nijmegen. Tim Overdiek (1965) is schrijver en therapeutisch coach. Hij was jarenlang journalist, onder meer voor NOS Nieuws. Op zijn dertiende verloor hij zijn vader en in 2009 overleed zijn vrouw Jennifer. Daarover schreef hij Tranen van liefde.

Hoop

Het zijn vreemde tijden, met veel zorgwekkende ontwikkelingen op politiek, cultureel, maatschappelijk en ecologisch gebied. Daardoor kijkt Joris Luyendijk voor het eerst in zijn leven niet met onvoorwaardelijk vertrouwen naar de toekomst. Tegelijk weet hij dat er ongekend veel goed gaat in de wereld. Het probleem is alleen dat dit lang niet altijd goed zichtbaar is. Daarom vroeg Luyendijk aan 100 wetenschappers, ondernemers en kunstenaars: ‘Hoe hou jij hoop?’ Gerard ’t Hooft (Nobelprijswinnaar Natuurkunde), Louise Vet (hoogleraar Ecologie), Bibian Mentel (atleet), Stine Jensen (filosoof), Micha Wertheim (cabaretier), Griet Op de Beeck (schrijver), Merlijn Twaalfhoven (componist), Jeroen Smit (journalist), Dick Swaab (hersenwetenschapper), Kim Putters (directeur Sociaal en Cultureel Planbureau), Lavinia Meijer (harpist) en 89 andere experts geven in dit boek hun antwoord. Het resultaat is een verzameling verrassende inzichten die duidelijke vooruitgang laten zien. Kortom: honderd keer hoop.

Teaching Refugee Children

Hélène van Oudheusden offers you a different perspective on trauma-sensitive teaching and awareness education for refugee children. Every creative method, tool and exercise empowers you and your pupils to create harmony in the classroom. With the model of the Hero’s Journey (Joseph Campbell) you deepen your knowledge about your inner world and the inner worlds of children on the move. Teaching Refugee Children supports you to create a warm pedagogical climate that is tailor-made to the needs of refugee children worldwide. Hélène van Oudheusden is a Dutch independent counsellor for refugee children and teachers since 2006. She has been involved in educational humanitarian work in Greece since the 2015/2016 influx of refugees into Europe.

Ik ben er gewoon nog

‘Ik zal je vertellen hoe het is om dood te gaan. Ik heb het meegemaakt en ik wil dat je weet hoe het is. Want ik had nooit kunnen denken dat ik er zó naast zat. Nu ik in de hemel ben, weet ik wel beter. Ik leef! En hoe! Dood? Nee, ik ben er gewoon nog!’ Tygo is 11 jaar wanneer door een ongeluk zijn reis op aarde eindigt. Nicolette, zijn oude kleuterjuf, zit op een dag te mediteren als tot haar verbazing Tygo verschijnt. ‘Ik moet je iets vertellen!’ zegt hij. Dat ‘iets’ groeide uit tot dit boeiende boek dat jou als lezer met een warme gloed achterlaat. ‘Ik heb dit boek met heel veel plezier en herkenning gelezen. Ik weet zeker dat Nicolette met dit boek heel veel mensen zal kunnen helpen om de angst voor het sterven en de dood weg te nemen.’ Marie-Claire van der Bruggen, bestseller auteur van o.a. Het sprookje van de dood ‘Een waargebeurd, feel-good verhaal, heerlijk verteld, dat je doet inzien wie je echt bent, en je inspireert uit te voeren wat je op aarde komt doen.’ Edith Hagenaar, bestseller auteur van o.a. De 10 heilige geboden De ervaringen van de onbevangen, enthousiaste Tygo in het hiernamaals zijn hartverwarmend. Ze geven inzicht in de grootsheid en de kracht van de mens, en wat we kunnen doen om gelukkiger te zijn. Tygo vertelt uitgebreid over het leven na de dood, en de moeilijke keus die hij moet maken voor het vervolg van zijn reis...

Gemeente in de genen

Democratie begint bij de gemeente. Daar ligt de bron van burgerschap, zeker in Nederland. Hier is de burger al eeuwenlang eigenaar van de lokale democratie. Al vanaf de vroege Middeleeuwen namen lokale gemeenschappen het lot zelf in handen. Samen vormden die ons land uit veen, moeras en water. Centraal bestuur en adel kregen er nooit echt vat op, het lokale zelfbestuur zit ons in de genen. Tegenwoordig staat de lokale democratie onder druk. We zien een doorgeslagen schaalvergroting, ongekende decentralisering, schurende verhoudingen tussen gemeenteraadsleden en bestuurders, die hun gemeente besturen als bedrijfsmanagers. Maar een gemeente is geen koekjesfabriek. Die is de eigendom van burgers. Gemeente in de genen levert een originele, leesbare kijk op de wortels van de lokale democratie, haar huidige (dis)functioneren en haar toekomst. 'Wie dit boek leest kan geen andere conclusie trekken dan dat we het rationele managementdenken achter ons moeten laten en verdere technocratisering van de lokale democratie moeten voorkomen. [...] We zijn schatplichtig aan de lokale oorsprong van onze democratie: de gemeente is van burgers.' - Kim Putters, directeur SCP Wim Voermans (1961) is hoogleraar staats- en bestuursrecht, Geerten Waling (1986) is historicus en postdoc onderzoeker op het gebied van politieke legitimiteit. Beiden zijn verbonden aan de Universiteit Leiden.

Waarom feminisme goed is voor mannen

In Waarom feminisme goed is voor mannen pleit feminist Jens van Tricht voor de emancipatie van vrouwen én mannen. In de afgelopen honderd jaar hebben vrouwen toegang geëist tot domeinen die voorheen aan mannen waren voorbehouden, maar op het gebied van de mannenemancipatie bleef het opvallend stil. Toch worden ook mannen door genderongelijkheid in hun vrijheid beperkt. Want ‘echte mannen’ moeten nog altijd stoer zijn, zelfverzekerd, sterk en onafhankelijk. Ze moeten hard werken, mogen niet huilen en geen kwetsbaarheid tonen. Het belemmert veel mannen om ten volle zichzelf te zijn, en dat heeft ook op maatschappelijk niveau destructieve gevolgen. Waarom feminisme goed is voor mannen biedt een nieuw, hoopvol perspectief op mannen en mannelijkheid. Het laat zien hoe mannen kunnen bijdragen aan een betere wereld en wat ze daarbij zelf te winnen hebben. Van Tricht bepleit in dit prikkelende boek de vrijheid voor ieder mens om los te breken uit beperkende verwachtingen en al zijn of haar talenten te benutten.

Terugkeer naar het leven

Veel mensen voelen zich diep geraakt door de ernstige schade die de natuur en het leven op Aarde wordt toegebracht. Omdat we ons zo machteloos voelen, leidt deze pijn vaak tot schuldgevoelens of ontkenning, met als resultaat dat we onze geest afsluiten. Joanna Macy doet ons beseffen dat wanneer we onze pijn om de wereld ontkennen of onderdrukken, we ook onze kracht ondermijnen om bij te dragen aan de heling ervan. Vanuit dit elementaire inzicht ontwikkelt zij al sinds de jaren '70 Het Werk dat weer Verbindt. Voor deze methode heeft zij geput uit de systeemtheorie, diepe ecologie, ecopsychologie en verschillende spirituele tradities. Het Werk dat weer Verbindt helpt de weg voor te bereiden voor de overgang van de industriële groeimaatschappij naar een levensondersteunende samenleving, een overgang die ook wel de 'Grote Ommekeer' wordt genoemd. Naast een grondige analyse biedt dit boek een schat aan oefeningen en rituelen, die ons helpen ons weer als deel van het grotere levensweb te ervaren en om waarden als moed, solidariteit en engagement nieuw leven in te blazen. In deze geactualiseerde Nederlandse vertaling is een aantal nieuwe oefeningen opgenomen en is gestreefd naar een aanpassing aan de Nederlands-Vlaamse context. Het Werk dat weer Verbindt wordt in toenemende mate toegepast in de transition-town beweging. Joanna Macy is ecofilosofe, deskundige in systeemtheorie, boeddhisme en diepe ecologie en wordt wereldwijd gerespecteerd in bewegingen voor vrede, rechtvaardigheid en milieu. Ze is auteur van 7 boeken en draagt haar kennis en engagement al meer dan 40 jaar uit in workshops voor persoonlijke en maatschappelijke verandering. Ze woont in Californië. Met een persoonlijke groet van de Dalaï Lama.

Ontvoerd

Hij werd op brute wijze ontvoerd, en zat vijftien maanden in een donker hok van anderhalf bij twee meter tussen de insecten en de muizen. Twintig maanden lang zag hij geen gezichten: hij werd bewaakt door zwaarbewapende mannen met maskers. Hij vreesde meerdere malen voor zijn leven, werd heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop en voelde zijn einde naderen tijdens nachtelijke ritten in de kofferbak van een auto, op weg naar nieuwe onzekerheid. Arjan Erkel weet de lezer niet alleen vanaf het begin te boeien met zijn indrukwekkende verhaal over zijn ontvoering, die een groot deel van Nederland lange tijd in de ban hield, maar gijzelt als het ware de lezer, die bijna lijfelijk ervaart hoe het is om twintig maanden opgesloten te zitten en van de buitenwereld afgesloten te zijn. Op afwisselend emotionele en rationele wijze doet Erkel verslag van zijn voortdurende gevecht om te overleven, zijn strijd tegen angst, onzekerheid en eenzaamheid, en zijn strijd met zichzelf en het geloof. Zijn verhaal geeft aan hoe belangrijk het is hoop te houden, positief te blijven en met volharding en doorzettingsvermogen te blijven proberen de omstandigheden zo leefbaar mogelijk te houden.

Afscheid van moeder

Elk uur verliezen in België en in Nederland 125 mensen een ouder: dit is zeker een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven;;;In dit boek schrijft Manu Keirse zijn persoonlijke ervaringen neer tijdens de tien maanden durende ziekte van zijn moeder en bij haar sterven;;;Afscheid van moeder hielp al tienduizenden lezers om hun gevoelens en ervaringen te ordenen en sereen om te gaan met de ziekte en het verlies van een ouder Als iemand die je dierbaar is, sterft, sta je oog in oog met een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven. Heel wat herinneringen komen dan boven. Relaties tussen broers en zussen, tussen kinderen en ouders, met vrienden en vriendinnen, krijgen een nieuwe betekenis. In Afscheid van moeder beschrijft Manu Keirse zijn persoonlijke ervaringen tijdens de tien maanden durende ziekte van zijn moeder en bij haar sterven. Het boek hielp inmiddels vele tienduizenden lezers hun gevoelens en ervaringen te ordenen en beter te leren begrijpen. Op een serene manier omgaan met ziekte en verlies kan een manier zijn om de dood om te vormen tot iets wat nieuwe levenskracht geeft.

No time

Klimaatverandering is al tijden een veelbesproken onderwerp. Aan de ene kant staan milieuactivisten die de wereld proberen te waarschuwen voor de gevolgen van temperatuurstijging, terwijl aan de andere kant geluiden klinken die deze uitspraken ontkennen. Zoals in haar grote bestsellers No Logo en De shockdoctrine slaagt succesauteur en wereldberoemd activiste Naomi Klein erin ons met verbazingwekkende verhalen, gedegen onderzoek en genadeloze analyses de ogen te openen: het roer moet om. Een beter milieu begint niet uitsluitend bij jezelf - in een wereld die draait om kapitalisme moeten eerst de achterliggende sociale, economische en politieke ideologieën veranderen voordat we de natuur kunnen redden. Naomi Klein ziet klimaatverandering als katalysator voor verandering en een betere wereld. Naomi Klein (Canada, 1970) is journaliste (The Nation, The Guardian), schrijfster en boegbeeld van de andersglobalisten. Haar eerste wereldwijde bestseller was No Logo (2001). Bij De Geus verscheen in 2009 De shockdoctrine. Van dit alom geprezen boek werden wereldwijd meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Het werd in meer dan 30 talen vertaald.

Wiens verhaal is dit?

Grondig bekijkt Rebecca Solnit de stand van zaken in de wereld om haar heen, om daar vervolgens kristalhelder over te berichten in het ene essay na het andere – altijd diep doordacht en prachtig opgeschreven. Wat is de betekenis van macht versus kennis? Wat het verband tussen seksualiteit en kapitalisme, tussen egoïsme en kunst? Welke veranderingen doen zich voor in de positie van vrouwen (#MeToo), politiek, activisme? En vooral: wie mogen de verhalen van onze tijd vormgeven en vertellen? Solnit ontleedt nauwkeurig wat er gebeurt en waarom dit ertoe doet. In al deze essays wijst ze ons op dat wat we anders misschien over het hoofd zouden zien. De Amerikaanse historicus, schrijver en activist Rebecca Solnit (1961) is een van de belangrijkste denkers van dit moment op het gebied van feminisme, milieu, kunst en politiek. Haar boeken en essays wonnen talloze prijzen en worden over de hele wereld vertaald. Eerder verschenen bij Podium Mannen leggen me altijd alles uit en De moeder aller vragen.

De meeste profeten beginnen in de woestijn

Pieter Winsemius belicht de leermomenten uit zijn leven: uit zijn carrière in de politiek en het bedrijfsleven, zijn belevenissen in de sportwereld en uit zijn jeugd en het leven met zijn gezin. Het resultaat is een verzameling aanstekelijke observaties, dikwijls humoristisch en steeds overtuigend en inspirerend. Want als je je bewust bent van de rol die anderen voor jou hebben gespeeld, kan je zelf ook meer betekenen voor degenen om je heen. Pieter Winsemius (1942) is bedrijfskundige en voormalig minister van VROM. Daarnaast was hij lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid en bijzonder hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg. Winsemius publiceerde verschillende boeken, waaronder de bestseller Je gaat het pas zien als je het doorhebt, waarvan meer dan 200.000 exemplaren werden verkocht.

Het avondlandcomplex

Pathologische zelfbeschuldigingen tasten de grondslagen van de open samenleving aan. Ze zijn het tegendeel van gezonde zelfkritiek. Del Valle laat zien dat dit Avondlandcomplex er niet op is gericht lessen te trekken uit het verleden, maar is gericht op het aanwakkeren van onze zelfhaat en de haat van anderen jegens ons. Om zijn gevoel voor eigenwaarde te hervinden - wat een voorwaarde is voor het respect van anderen - moet het Westen een bevrijding van schuldgevoelens ondergaan.Del Valle bepleit dat het Westen zijn eigen identiteit hervindt en van daaruit ook andere geopolitieke en strategische keuzes maakt. Als het Westen de eigen beschaving weer op waarde leert te schatten, komt het ook toe aan een realistische kijk op geopolitiek. Voor het overleven van westerse naties in een veranderende globale context, moet het zich niet laten leiden door - dikwijls contraproductieve - universalistische pretenties. De Slavisch-orthodoxe wereld, die maar al te vaak gedemoniseerd wordt, neemt daarin een belangrijke plaats in.Dr. Alexandre del Valle (1968) is historicus, (geo)politiek analist en essayist. Hij heeft gedoceerd aan diverse scholen en universiteiten en publiceert geregeld in diverse Franse dagbladen en tijdschriften. Del Valle publiceerde door de jaren diverse boeken, onder andere over islamisering, jihadisme, de situatie van christenen in het Midden-Oosten en de kwestie van het Turkse eu-lidmaatschap.

Houvast voor je relatie

We leven in een tijd die veel eisen stelt aan relaties. Chapman schrijft over de uitdagingen die echtgenoten tegenkomen doordat zij langere tijd in een beperkte ruimte moeten samenleven tijdens COVID-19. Maar dit boek is ook relevant voor echtparen die na de pandemie aan de gezondheid van hun relatie willen werken. De gezamenlijke 'opsluiting' kan zorgen voor extra stress in een huwelijk en in iedere situatie (werkloosheid, ziekte of pensioen). Chapman geeft de 5 belangrijkste adviezen voor een krachtige liefde terwijl we dicht op elkaar leven, zodat we zowel psychologisch als ook emotioneel toch gezond kunnen blijven.

Zeg me dat ik oké ben

Hét referentiewerk over perfectionisme, nu in een geactualiseerde editie Hoe ontstaat perfectionisme? Welke zijn de verschijningsvormen en wat doet het met de gezondheid? Ervaringsdeskundige Marcel Hendrickx ondervond aan den lijve de verwoestende impact van de drang naar bevestiging. Op zijn zesenveertigste kreeg hij een hartinfarct, voor hem duidelijk een gevolg van zijn perfectionisme. Na een carrière in de bankwereld besloot hij zich om te scholen tot trainer en coach. Hij ontwikkelde de OCP-methodiek, die ondertussen door meer dan 130 perfectionismecoaches wordt toegepast in Vlaanderen en Nederland. Onderzoek naar de effectiviteit van deze methode door de KU Leuven wees uit dat de resultaten over de hele lijn positief zijn. In deze geactualiseerde uitgave van Zeg me dat ik oké ben gaat Marcel Hendrickx dieper in op de link tussen narcisme (bij een ouder) en perfectionisme (bij een kind).

Meer

Hoe lossen we de grote problemen van deze tijd op: de klimaatverandering, de groeiende ongelijkheid en de biodiversiteitscrisis? Moeten we soberder leven, met minder groei, consumptie en reizen, zoals de groene beweging wil? Of ligt de oplossing in minder overheid, minder ontwikkelingsgeld en minder wetenschap, zoals het rechts-populisme voorstaat? Niet mínder, maar méér is de enige weg, volgens de auteurs van dit uitdagende boek. Zo pleiten ze voor meer economische groei en welvaart om armoede te bestrijden en duurzame technologie mogelijk te maken, en voor meer overheidsingrijpen om individuele vrijheid te creëren. Een overvloedige, moderne wereld leidt tot meer geluk en autonomie. Als we dan ook nog in onszelf en ons vernuft durven geloven, ligt er een stralende toekomst in het verschiet. Over Ecomodernisme: 'Dit frisse pleidooi van de ecomodernisten is een belangrijke bijdrage aan de zo noodzakelijke dialoog over duurzaamheid.' Louis O. Fesco 'Een vrijere, meer optimistische kijk op het vraagstuk van mens en natuur.' De Groene Amsterdammer over het ecomodernisme 'Verfrissend om nieuwe, optimistische ideeën te lezen in plaats van de bekende doemdenkersriedel.' New Scientist

Sieg heil!

1935. Tijdens de Wereldtentoonstelling in Brussel wijdt kardinaal Van Roey het Paleis voor het Katholieke Leven in. Op een foto van de indrukwekkende processie staat een rij dames. Ze brengen een groet. Hij lijkt als twee druppels water op de Hitlergroet, op dat moment al twee jaar verplicht in nazi-Duitsland. Schokkend? Om dat te begrijpen gaat Gie van den Berghe aan de slag. Blijkt dat de Romeinse groet nooit door een Romein is gebracht. Hij is midden de 19de eeuw geïntroduceerd in … de Verenigde Staten waar alle jonge Amerikaantjes en immigranten hem aangeleerd krijgen. Dat duurt tot 1942, wanneer de VS al deelnemen aan de strijd tegen het fascisme. Ook christelijke bewegingen, jeugdbewegingen en de Olympische Spelen adopteren de plechtige groet. Pas wanneer ook fascisten, te beginnen met Benito Mussolini, hem overnemen om zich te beroepen op hun Romeinse voorgangers wordt hij langzaam maar zeker het symbool van een verderfelijke ideologie.

Ontvadering

Stoommachine en verbrandingsmotor hebben mannenkracht overbodig gemaakt. De vrouw is sinds de pil van onvermijdelijk moederschap verlost. Vaders zijn dus niet meer nodig om hun gezin te onderhouden en te beschermen. Het patriarchaat verdwijnt. Maar wat is de prijs van die bevrijding? In navolging van de Duitse denker Alexander Mitscherlich (1908-1982) analyseert Frank Koerselman de gevolgen van de ontvadering. Veroordeelt die het individuele mensenkind niet tot permanente ‘selfie’-bevestiging? Moderne vaders zullen moeten kiezen: gaan ze mee op de politiek correcte golf van vaderschaamte of durven ze te tonen dat flinkheid, beheersing en zelfrelativering nog steeds onmisbare deugden zijn? Frank Koerselman is emeritus hoogleraar psychiatrie en psychotherapie en auteur van onder meer Wie wij zijn. Tussen verstand en verlangen. Over Wie wij zijn: ‘Koerselman vermijdt jargon, schuwt persoonlijke ervaringen niet en, belangrijk, plaatst gebeurtenissen in historisch perspectief.’ Medisch Contact

Woorden schieten tekort

‘Een openhartig boek. Verplichte kost voor iedereen in de zorg maar ook voor ons allemaal.’ DWDD-Boekenpanel In dit persoonlijke boek onderzoekt Nicci Gerrard alle aspecten van dementie. Wat is het? Hoe gaat de maatschappij ermee om en wat zegt de wetenschap erover? Ze put uit kunst, literatuur en filosofie, neemt je mee in de belevingswereld van de buitenstaander en in de ervaringen van mensen die zelf deze ziekte hebben. Want wat betekent het om mens te zijn, om een identiteit te hebben, om jezelf te zijn en jezelf vervolgens kwijt te raken? ‘Dementie is een ontmanteling, een uitdoving – een verdwijnen van betekenis. Sinds ik mijn vader in slow motion heb zien sterven, tot zijn werkelijke dood in november 2014, ben ik veel bezig geweest met dementie: met degenen die het hebben en degenen die voor hen zorgen. Dit is een boek vol verhalen van mensen, zowel verdrietig als optimistisch. Het is een reis door de schemering en dan de duisternis – en dan verder naar de andere kant.’ De pers over Woorden schieten tekort ‘Een boek vol liefde en hartstocht, en met een boodschap: mensen met dementie moeten met veel meer respect en waardigheid worden behandeld dan nu gebeurt.’ NRC Handelsblad ‘Gerrard schrijft op een prettige, bewogen manier. Ze is scherp en nietsontziend tegenover alle ellende die het alzheimerdomein kenmerkt, maar ze blijft steeds zoeken naar de mogelijkheid om liefde te ontdekken tussen de slachtoffers en de omgeving.’ Bert Keizer, Trouw ‘Aangrijpend en tot-op-het-beenmerg openhartig verhaal over het lot van mensen met dementie. Prachtige, bedremmelde zinnen.’ De Correspondent

Lang leve ons

Mag je dan helemaal niks meer zeggen in dit land? Moet al die kunst zo nodig van mijn belastingcenten? Zijn witte mannen ook mensen? Het lijken retorische vragen. We roepen ze uit zoals een wolf huilt naar de maan, zonder hoop op een antwoord. Maar niet voor lang meer, want hier is Claudia de Breij! Zij lost deze en andere prangende kwesties voor eens en voor altijd op. Waar is het fout gegaan? Vroeger konden we prima met elkaar door één deur – ook al waren we het niet met elkaar eens. Tegenwoordig lijkt ‘de kloof’ dat bijna onmogelijk te maken, terwijl we toch allemaal een betere wereld willen? Kunnen we weer gewoon een gesprek met elkaar hebben, ook als we oneens zijn? Misschien moet dat wel de prangende vraag van nu zijn. Niet: ben je voor of tegen? Ben je links of rechts? Eet je wel of geen vlees? Maar: kunnen we praten, en het hebben over hoe het allemaal wél goed komt? Zoals ze in Neem een geit zocht naar de antwoorden op de grote vragen van het privéleven, richt ze in Lang leve ons de blik naar buiten. Noodgedwongen, omdat de grote wereld op zo’n punt is aanbeland dat we ons niet langer alleen met onze kleine wereld achter de voordeur kunnen bezighouden. De tijden veranderen. Of veranderen wij de tijden? De Breij probeert uit alle macht dat laatste. Ze verwondert zich over hoe vreemd we sommige dingen hebben geregeld en bedenkt haar eigen ludieke oplossingen. Zoals alleen zij dat kan levert ze commentaar op de moderne mens in een doorgedraaide wereld en spaart daarbij geen enkel onderwerp. Van politiek tot kinderspel, van Facebook tot je spiegelbeeld, en van covfefe bij de koffie tot de krant verbranden bij je ochtendchampagne.

Goudenregen

'Uit mijn verwarde gedachten heb ik deze nacht een plan gedestilleerd. Om te voorkomen dat het vervliegt als een half herinnerde droom neem ik mijn iPad om het vast te leggen. Dit is de eerste stap die ik zelf weer wil gaan zetten. Een stap waarvan ik zelf de richting bepaal.' Toen Vincent Cornelissen de diagnose ALS kreeg, wilde hij zich daar niet zomaar bij neerleggen. Was er voor hem nu zomaar een onvermijdelijk vervroegd einde afgekondigd? Was er geen oplossing? In dit boek laat Vincent Cornelissen zien hoe de onheilstijding die hem trof, juist levenskracht in hem losmaakte. Opgeschreven vanuit de gedachte dat misschien ook anderen daar iets aan hebben. Bij ieder hoofdstuk heeft hij een muzieksuggestie opgenomen die de bijpassende sfeer weergeeft. 'Vincent Cornelissen heeft dit boek gewijd aan het leven, niet aan de ziekte. Dat wekt bewondering, maar vooral plezier.' Jutta Chorus Journalist, schrijver van onder meer Beatrix. Dwars door alle weerstand heen. en Afri. Leven in een migrantenwijk. 'Fascinerend en inspirerend om te lezen hoe iedere keer als in het ziektebeeld een achteruitgang optreedt, Vincent vol optimisme creatief op zoek gaat naar alternatieven die de hardheid van de achteruitgang verzachten. Vol bewondering en emotie, lees je het boek in één keer uit!' Prof. Dr. Erik J.A. Scherder Hoogleraar neuropsychologie, verbonden aan de Vrije Universiteit in Amsterdam (VU), auteur van onder meer Singing in the Brain.

De verloren zoon

Het bekende verhaal van de verloren zoon is bijna tweeduizend jaar oud. Jezus vertelt een verhaal van twee zonen. Een van hen eist zijn erfenis op en verlaat zijn ouderlijk huis voor een leven in wilde vrijheid. Wanneer hij eindigt in armoede en eenzaamheid, verlangt hij naar huis en bij terugkeer ontvangt zijn vader hem met open armen. De andere zoon ziet met onvrede aan hoe zijn broer wordt onthaald. Beiden verlangen naar de verbondenheid van thuis en aandacht van hun vader. De afgelopen eeuw hebben we een grote welvaartsstijging meegemaakt en een ongekende technologische ontwikkeling. Het gaat ogenschijnlijk beter dan ooit. Maar tegelijk groeit een gevoel van eenzaamheid en ontworteling. Veel Nederlanders maken zich zorgen, over de groeiende ongelijkheid, het klimaat, het landsbestuur, de prestatiemaatschappij en de veelheid aan culturele veranderingen. Ze zijn somber over de toekomst. Wat betekent het verhaal van de verloren zonen eigenlijk in deze tijd? Hoe kunnen we een gemeenschappelijk thuis vormen waarin mensen elkaar in alle verscheidenheid kennen en vasthouden? In De verloren zoon zoekt Gert-Jan Segers naar antwoorden en schetst hij een samenleving mét aandacht voor elkaar. Gert-Jan Segers (1969) is politicus. Hij studeerde in Leiden en in Washington. Tussen 2000 en 2007 werkte hij in Caïro. Na enkele jaren als directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie, trad hij toe tot de Tweede Kamer. Sinds 2015 is hij fractievoorzitter.