41.161 resultaten

Oeverloos

In zijn korte tragische leven schreef Rutger Cobalt duizenden gedichten waarvan een klein deel bijeen is gebracht in drie dichtbundels. De poëzie van Cobalt leest als een verslag van een zoektocht naar liefde, verbinding, betekenis en zelfkennis. Een zoektocht die dikwijls werd bemoeilijkt door Cobalts strijd om het bestaan en de demonen in zijn hoofd. De vaak duistere dichtbundels, 'dagen van schaamte' uit 2010, 'waar het licht is uitgegaan' uit 2014 en 'zwarte dagen in het paradijs' uit 2017, zijn nu samengebracht in dit verzameld werk. Oeverloos maakt af waar Cobalt in zijn debuut Dagen van Schaamte mee begon; het schaamteloos tentoonstellen van zijn dichterlijke parels en poëtische jeugdzondes waarmee hij de lezer meeneemt naar de pijnlijke, en voor hem uiteindelijk ondragelijke, kanten van het leven. Nu en dan verpakt in wijsheid, humor of verzonnen leed, maar wrang blijft het vrijwel altijd. Pijnlijk tot op het bot.

1 gedicht over dag

Het is elke dag die ik beleeft heb, in het afgelopen jaar; vertelde ik haar aandachtig en lief lachend. Wat ben je aan het doen? vroeg ze stilletjes en verlegen; terwijl ik, de afgelopen dagen van m'n afgelopen jaar in dichtvorm aan het inscannen was in de bieb.

From The Light and Dark Corners of My Soul.

I wrote this compilation of poems during the good times and bad times in my life.

De kleur van je glimlach

Hoe solitair Hoe eenzaam heb ik op deze plek geleefd, gezongen en gehuild. Hoe lang trof ik enkel de echo van mijn stem en geen postbode gezien die voor mij van verre landen een mandje groene frisheid met zich meegenomen had. Hoe in de war ben ik geraakt van dit tijdperk met al zijn kilte, waarbij geen kanarie uit bevrediging zong. Hoe solitair ben ik langzaam vervlogen in de aders van verrukkelijkheid en genot, met een glimlach dood gegaan. Foto omslag: GvdH

Bijzonder Authentiek

Bijzonder Authentiek is een bundel met gedichten over herkenbare menselijke emoties én autisme! Sommige geschreven met een knipoog, andere met een serieuze ondertoon. Want zelfkennis en humor zijn de sleutels tot acceptatie. Wáár je ook mee zit. De gedichten zijn niet alleen bedoeld voor mensen met autisme maar ook voor (groot)ouders, broers en zussen, beste vrienden én voor die lieve buurvrouw op de hoek. Het boekje leest gemakkelijk weg door alledaags taalgebruik met hier en daar een "eigen" woord voor een heel herkenbaar gevoel. Zoals voor ochtendhumeur en voor een dip, voor kattenliefde en zélfs voor overprikkeling! De illustraties van Sonja Godschalk maken deze dichtbundel compleet. Ze vullen de gedichten aan en zijn een feestje voor het oog! Ontdek de warrige wereld via de leukste omweg: Autisme op rijm! De gedichten komen niet voort uit mijn talenstudie of uit mijn werkervaring als docente, maar zijn ontstaan als geheugensteuntje. Zo houd ik de rode draad in mezelf vast. Hopelijk kunnen mijn poëtische bokkensprongen de lezer laten lachen, aanzetten tot nadenken óf bewegen tot het drinken van een kopje thee op de bank. Laat die afwas nog maar even zitten!

Straks zal ik de oksel van mijn geliefde kussen

Ricardo Anemaet, geboren te Santiago de Chili schreef eerder enkele toneelteksten en de dichtbundel '33 gedichten'. In zijn huidige woonplaats, Antwerpen is hij wijkdichter van 'Zurenborg'.

verzamelde gedichten

Bijzonder fraaie dundruk uitgave van alle 14 gepubliceerde bundels van justine borkes. Van de eerste bundel "liefde kan samengaan" die verscheen in 1978 tot en met haar laatste bundel uit 2020 "bloei". Justine Borkes (Zevenaar 1943) studeerde Nederlands en filosofie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Ze werkte drie decennia in het onderwijs, was vanaf het begin van de jaren ’70 nauw betrokken bij de vrouwenbeweging, is dichter en schildert.

In donzen dromen

In de bloemlezing In donzen dromen staan de 100 beste gedichten van de Nederlandse en Vlaamse inzenders voor De Gedichtenwedstrijd 2021. Gedichten over romantiek en eenzaamheid, geboorte en vergankelijkheid, maar ook over vriendschap, verdriet en verwondering. Hélène Swarth beschreef in haar gedicht ‘Dichterwijding’ het ontstaan van een dichter als volgt: ‘En toen de knaap ontwaakte in ’t morgenlicht, / Schreef met die veder hij zijn eerst gedicht / Dat klonk zo zoet, ’t leek wel gemaakt te zijn / Van rozendromen en van maneschijn’. Die laatste regel zou men nu wellicht niet meer durven opschrijven… In deze editie leest u tientallen nieuwe stemmen in de meest uiteenlopende stijlen. De Gedichtenwedstrijd kent de grootste geldprijs voor één gedicht ter wereld: de winnaar ontvangt 10.000 euro. Een grote (voor)jury van deskundigen uit de kringen van poëzietijdschriften Awater en Poëziekrant beoordeelt de gedichten op basis van anonimiteit. De eindjury (Nikki Dekker, Yannick Van Puymbroeck, Jelle Van Riet en Vrouwkje Tuinman) staat dit jaar opnieuw onder leiding van de Nederlandse Dichter des Vaderlands. VERSCHIJNT

Met heldere verf en verlangen

Tussen 2016 en 2020 verscheen er in elke aflevering van Poëziekrant een gedicht van een hedendaagse dichter bij een werk van ROGER RAVEEL. Daarmee werd een mooie traditie voortgezet, want in het verleden lieten vele grote namen zich inspireren door Raveels werk (Hugo Claus, Roland Jooris, Rutger Kopland, …). Die gedichten worden nu, samen de bijbehorende kunstwerken, gebundeld in een prachtige uitgave naar aanleiding van de grote Raveel-retrospectieve in Bozar (18/3–21/7). Met gedichten van onder anderen Anna Borodikhina, Paul Demets, Annemarie Estor, Lies Van Gasse, Dominique De Groen, Astrid Haerens, Joke van Leeuwen, Arno Van Vlierberghe en Bette Westera, en aangevuld met twaalf speciaal voor het boek geschreven gedichten van onder meer Amina Belôrf, Moya De Feyter, Asha Karami, Jens Meijen en Iduna Paalman. Met heldere verf en verlangen. Dichters bij Raveel is daarmee een uniek overzicht van het werk van Roger Raveel én een staalkaart van de contemporaine Nederlandstalige poëzie.

Het web van omtrek

In 1999 debuteerde PAUL DEMETS met de bundel De papegaaienziekte (Meulenhoff). Hij had al eerder zijn intrede in de poëzie kunnen maken met de bundel Het web van omtrek, die hij tussen 1988 en 1993 schreef. In 1993 werd het ongepubliceerde manuscript ervan bekroond met een eervolle vermelding in de Prijs voor Letterkunde van de Provincie Oost-Vlaanderen. Achtentwintig jaar later blaast Demets het stof van het manuscript en besluit hij om zijn echte debuut alsnog te publiceren, nu Roger Raveel (1921– 2013) honderd jaar zou zijn geworden. Demets groeide op in dezelfde gemeente als de meester uit Machelen (Zulte) en verdiepte zich in diens werk. Hij raakte gefascineerd door de waarneming van de werkelijkheid, net zoals Raveel. Het web van omtrek bevat geen descriptieve beeldgedichten, maar elk gedicht gaat een inhoudelijke of thematische verbinding aan met tekeningen, schilderijen of grafiek van Raveel. Omdat Demets als jongeman niet om het werk van Raveel heen kon fietsen.

Poëzie zonder grenzen

POËZIE ZONDER GRENZEN Als dichter uit een klein taalgebied heb ik zelf spoedig ervaren hoe belangrijk vertalingen zijn. Welke Nederlandstalige dichter is in het buitenland bekend? Maar zelfs belangrijke dichters uit andere taalgebieden blijven vaak onbekend, alsof er bijvoorbeeld geen andere Spaanstalige dichters dan Lorca, Borges of Neruda zouden zijn. Daarom richtte ik in 1984 POINT (POëzie INTernationaal) op om iets, hoe weinig ook, te doen voor een meer humane samenleving: een alle grenzen overschrijdende, poëtische brug. POINT publiceerde in Nederlandse vertaling méér dan 80 bundels moderne internationale poëzie. Een aantal in “Poëzie zonder grenzen” opgenomen gedichten werd eerder door POINT gepubliceerd, waarvan er enkele in samenwerking met andere vertalers werden vertaald. Tien jaar geleden nodigde de uitgever van een lokaal Spaans weekblad mij uit om hem, met aangepaste illustratie, wekelijks een mooi, kort gedicht uit alle werelddelen te bezorgen: het Gedicht van de Week was geboren. Jaar na jaar boden zich dichter-vertalers, die ik op inter-nationale poëziefestival ontmoette, zich aan om de gedichten ook in hun talen te vertalen en te verspreiden. Ondertussen wordt het Ithacagedicht, zoals het inmiddels wordt genoemd, wekelijks in 27 talen vertaald, GRATIS naar méér dan 13.000 lezers gestuurd en in een dozijn internationale tijdschriften, op websites, blogs en facebook gepubliceerd. Op een literaire website in China, werd een gedicht zelfs 72.000 keer gelezen. De reacties van de lezers uit alle werelddelen zijn enthousiast tot dankbaar. De in Duitsland wonende Koerdische dichter, professor Hussein Habasch, publiceerde in januari in het Koerdisch een boek met 171 eerder verschenen Ithacagedichten. De publicatie werkte blijkbaar aanstekelijk. Ook een tiental andere medewerkers plannen om in hun taal een boek met Gedichten van de Week te publiceren, zelfs in het Hindi, het Farsi, het Maleis en het IJslands, maar ook in het Grieks, het Bulgaars en het Pools. In Roemenië publiceerde het literaire tijdschrift Curtea de la Arges ter gelegenheid van zijn 10-jarig bestaan een bundel met 270 Ithacagedichten van 200 dichters, voorstelling in het prestigieuze amfitheater van de Roemeense Academie in Boekarest. De unieke publicatie moderne internationale poëzie wordt door de uitgever gratis naar alle Roemeense bibliotheken en culturele instanties gestuurd. Dank zij de Nederlandse uitgeverij Boekenplan die méér dan een dozijn eerder door POINT gepubliceerde bundels internationale poëzie gepubliceerd heeft, is nu ook deze unieke bloemlezing moderne internationale poëzie als boek in het Nederlands beschikbaar, waarvoor mijn oprechte dank. Germain Droogenbroodt

Wanneer voelen voor een kind gevaarlijk is

Wanneer voelen voor een kind gevaarlijk is, groeit een dikke huid van denken… De poëzie van Lilian Hanekamp geeft een rauw en veelal schrijnend beeld van de wijze waarop zij zich staande heeft weten te houden tijdens een zeer onveilige jeugd. Een jeugd waarin haar alle eigenheid werd ontnomen en er voor haar geen bestaansrecht was. In treffende beelden en woorden geeft ze de lezer een inkijk in haar eigen binnenwereld als vluchtplek, soms illusies creërend om het uit te kunnen houden, met een beschermlaag van overschreeuwen, verdringen en aanpassen, vechtend tegen de geplante zaadjes van verdorvenheid en slechtheid. Hoewel er vele jaren van vergetelheid volgden, wist de kiem van haar eigenheid zich toch een weg naar buiten te banen als een vlammetje dat nooit echt is gedoofd. Het kleine meisje dat hunkert naar liefde met een drang naar expressie die niet is te weerstaan, heeft zich na een lange weg van struikelen en vallen, weer opstaan en opnieuw geboren worden, verenigd met de volwassen vrouw van nu. Het sluimerende verlangen, toen nog zonder toegang tot woorden, heeft nu de woorden gevonden, de erkenning gevoeld en de liefde ervaren. Hiermee is deze bundel een intiem en hoopvol geschenk voor ieder die het wil ontvangen.

De versteende roos

Wat je ervaart in de liefde verandert je. Ik heb het in mijn eigen leven meegemaakt en in andere levens gezien. Je leert jezelf kennen en werkt toe naar degene die het best bij je past. Wanneer je diegene hebt gevonden, merk je dat snel genoeg. Diegene ontmoet de veranderde en, naar mijn mening, verbeterde versie van jezelf. Mijn ervaringen heb ik verwerkt in 50 gedichten, waardoor ik het een plekje kon geven. Wanneer mensen deze gedichten lezen, verwacht ik dat ieder een eigen beleving heeft. Met daarbij een eigen fantasie of ervaring die erin wordt gelezen. Ik hoop dat ieder op een eigen manier waardering heeft voor mijn geschreven gedichten. Liefde is iets onzekers en bestaat uit meerdere gevoelens.

Loxodrome am Äquator

Den Russiske Sølvalder. Wetenschappelijke Poëzie; Filosofische Poëzie; Evolutionaire Poëzie.

De spiegel van de walrus

Wie zich blijft verwonderen met de ogen van een kind, maakt dagelijks mee, dat hij nieuwe dingen ziet of vindt. En als je onderweg dan ook nog eens durft te dwalen, verzamel je in ’t leven een koffer vol verhalen. Deze – alweer vijfde - dichtbundel van Jaap van Oostrum ‘De spiegel van de walrus’ staat net als zijn vorige dichtbundel ‘Vandaag is het zondag’ vol vrolijke, luchtige gedichten over alle daagse mensen-dingen, over natuur en dieren, onderwijs en vanzelfsprekend de liefde. Afgewisseld met serieuze gedichten over ons leven. Zo houdt de walrus de mensheid een spiegel voor over de vervuiling van de zee. De dichter Jaap van Oostrum is een ware woordkunstenaar. Hij jongleert met verve met dichtwoorden en tovert een glimlach of een traan op je gezicht. Hij verrast al meer dan twintig jaar vele dichtliefhebbers met zijn poëzie op rijm in de geest van Toon Hermans. Ook zijn in deze uitgave de aquarel illustraties gemaakt door Annelies van Buuren- Oosterlee.

Ik ben voorbij

Een gedicht van ruim 70 bladzijden over de zoektocht naar authenticiteit in een verscheurde wereld. Een verslag van een onmogelijke liefde. *** Winnaar van de vierde editie van de Schrijverspodiumprijs *** Uit het juryrapport van Erik J. Lange: Het werk van Fred Tak lijkt in het teken te staan van de grote verwondering. Zijn poëzie is vaak speels, spiritueel en gevoelig. Zijn beste gedichten barsten uit hun voegen van de levenslust en blijheid over alle schoonheid die zich verlegen in het zicht verbergt. Als een kind bijna, kijkt hij met grote ogen om zich heen, trekt je mee en laat je iets zien wat je nooit eerder zag. Dan neemt hij ons rennend, springend en klauterend mee naar zijn laatste ontdekking: een stukje schepping zoals het bedoeld was.

Vanzelfsprekend sonnetten

Schoonheid Van Miserie

Er zit schoonheid in onze miserie. Zelfs al willen we het niet toegeven. We praten er niet graag over en we vervloeken onszelf voor onze negatieve emotie. Het is oké om je slecht te voelen, want zelfs daar zit waarde in. Lees deze bundel zonder echt stil te staan bij de betekenis van de woorden en beelden. Laat het allemaal over je stromen als een geheel. Voel wat er hier gevoeld wordt. Meer is er niet nodig.

Dichten doet verlichten

Richard Willemse schrijft (maatschappij)kritische, soms persoonlijke en vaak vrijheid gerelateerde gedichten. Hij schudt wakker en bespreekt waarheden, onzekerheden, liefdeloosheid, zekerheden, de regels en andere ‘leugens’. Soms autobiografisch en liefst niet hype of politiek gericht. Ondanks de hedendaagse opgedrongen ‘identiteit en hokjes obsessie’ zijn deze ‘meningen’ niet makkelijk onder één noemer te scharen. De schrijfstijl is niet oubollig en niet modern, maar eerder tijdloos. Richard heeft een rijmdwang, klemtoon-fixatie en een obsessieve neiging tot cadans. Hij speelt met taal en is eigengereid. Geen ingewikkelde woorden en zinnen of ellenlange gedichten. Klagen, prikkelen, van hem afschrijven en aanstippen staan voorop in zijn gedichten. Net als hoop, positiviteit, eenheid en liefde. Lees mee over het doorprikken van ‘de gekte’ waar we in leven.

De libellen in mijn hoofd

Als we verdriet hebben, blij zijn of zware dingen te verwerken krijgen, vragen we ons soms af of wij de enige mens op aarde zijn die deze gevoelens ervaart. Het leven kent vele hoogtes, maar ook vele laagtes en daar moeten we ons een weg door zien te banen. Jammer genoeg gebeurt dit niet altijd zonder slag en stoot, en wat is er dan mooier dan troost vinden bij elkaar? Voor mij is poëzie een uitlaatklep, een manier van verwerken en inzichten krijgen. Met mijn woorden wil ik mezelf sussen, maar ook de anderen die hier nood aan hebben. Reis mee door mijn gedachten en belevenissen en put er de kracht uit die je nodig hebt.

Oase

De bundel bevat de laatste gedichten (2015-2020), over ouderdom en aftakeling, over taalverlies en verdwijnen. Alles lijkt somber en genadeloos, maar dat is het niet. De gedichten zijn vooral lucide en lichtvoetig. De glimlach blijft.

Woordkleur

Deze bundel bevat een selectie afbeeldingen en poëzie, ontleend aan het oeuvre van kunstschilder José Janssen en dichter Joop Hagen. Laat u meevoeren door deze bloemrijke uitgave van inspirerende schilderkunst ter illustratie van een aantal poëtische beschouwingen, waarbij de onderlinge relatie soms wel en soms niet duidelijk zal zijn. Met name de afbeeldingen nodigen uit tot persoonlijke interpretatie, waarbij eenieder zijn of haar gevoel kan ervaren. Kortom, een bonte combinatie van woord, beeld en vorm. Vandaar de titel van deze bundel: Woordkleur, poëtische beeldspraak.

Het Uit van de Lessenaar

In de langverwachte daverende opvolger van "Het Laadruim voor de Andromeda Nevel" (2018), met eenzelfde aantal titels, vond Juan Perea y Monsuwé zich opnieuw uit, in HET UIT VAN DE LESSENAAR (2020). Als het LAADRUIM een rodekruisraket was, die de interstellaire ruimte had verlaten, dan is deze LESSENAAR een tijdcapsule, die een noodlanding maakt op onze gevangenisplaneet. Vrij van beteugeling en leidraden, krijg je een rijke mix van impressies en tegenslagen voorgevliegendeschoteld, die ontzetting en opdoffers met het ongekend mooie doen afwisselen. Korter van sterrenstof, maar doorgaans langer van snit, wervelen de kettingsreacties ongebreideld in de rondte, met bijzondere aantrekkingsaandacht voor een schare probleem- en droomvrouwen. Hun psychologische karakterschetsen komen uiterst levendig uit de verf, zonder cynisch moralisme. Bovenal maak je als lezer een boeiende ontdekkingsreis, langs alle verborgen oases van de Emmerlijst, van de auteur. Van Grytviken in de Zuidelijke Oceaan, tot aan het bos van Mount Fuji: uiteindelijk is er geen ontkomen aan, het onvermijdelijke UIT, na ten volste een poging te hebben ondernomen, er nog IETS van te maken. Ziedaar, deze weerslag.

Lichtvoetige gedichten

Peter Piket (1944 Arnhem) De auteur is al heel lang gewend om proza te schrijven: zijn levensverhaal en verhalen over vreemde mensen en vreemde kunst. Met dichten begon hij in de trein, op weg om wandelingen te maken. Hij heeft inmiddels heel Nederland doorgewandeld en bijna alle steden en vele dorpen bezocht, vaak met zijn fototoestel. En altijd een notitieboekje.

Vallend water

Eerdere publicaties van Frans Siliakus zijn: - Door de dood bekoord (2015) - Stemmen uit het verleden (2018) - Al wat ginds is (2018) Het vallende water is voor de schrijver een symbool van de vergetelheid. Hij verlangt naar de vergetelheid, omdat het verleden een obsessie geworden is. Hij moet dat verleden overwinnen, letterlijk ‘vergeten’. De titel ‘Stemmen uit het verleden’ bepaalt ons bij een eindeloze wisseling aan perspectief. De titel ‘Al wat ginds is’ bepaalt ons bij het zien op afstand, ver weg, en ver terug. De titel ‘Vallend water’ laat daarentegen zien dat de terugblikkende geest uiteindelijk rust vindt in de vergetelheid. Alles moet weggespoeld worden door het water van de Lethe, door de vergetelheid. De vergetelheid is een tedere genade die wij van de dood tot ons geluk mogen ontvangen. Wanneer de vergetelheid (het vallende water) er niet was, konden wij in het aangezicht van onze dood nooit de rust vinden.

De wind is altijd onderweg.

En weer weet Malon Bakker met een weergaloos mooie bundel te komen. Wanneer je denkt dat het niet beter kan, overtreft ze zichzelf gewoon opnieuw, alsof het niets is. "De wind is altijd onderweg": geschreven door een van de beste schrijfsters van deze tijd, beslaat tijdloze poëzie die in geen enkele boekenkast ontbreken mag. Prachtig geïllustreerd en samengesteld is het zo goed als een verzamelobject. Spaar ze allemaal! WOLKEN HEBBEN OOK GEVOEL De wolken worden net als wij soms verdrietig boos of zijn verlegen schuilen weg achter hun regen.

Niemand gelooft mij

Jet Kat, de schrijfster en illustratrice van deze gedichtenbundel, is onderwijzeres, componiste en beeldend kunstenaar. Sinds 2005 maakt zij haar eigen kinderproducties: video's, muziek en de spannende avonturenserie DE WAAGMUIZEN. Zie www.waagmuis.nl Niemand gelooft mij is de eerste van twee gedichtenbundels. Deze humoristische en filosofische gedichten voor kinderen in de bovenbouw nodigen uit tot nadenken en discussie en verschaffen een waaier aan lesmateriaal. Ook kinderen die niet van lezen houden, vinden hier in het kort gekke en bijzondere avonturen.

De Tijdlus Van Cleobulus - die van de maat der dingen

Eens won ik net niet de eerste prijs bij een dichterswedstrijd op Radio Rijnmond. Ik was meteen genezen van dichtwerk. De winnaar had mijns inziens wat strofen bij elkaar gezocht en er een sonnet van gewrocht. Natuurlijk won hij. Het was een herkenbaar gedicht, een veilig gedicht. Ik dichtte over Mehmet, die als een Pasja achter zijn toog zat in de Derde Rosestraat. Redelijk avant-garde destijds in de jaren 80 van de vorige eeuw. Niet genoeg om de conservatieven te overtuigen van een nieuwe dichtkunst. Deze bundel vind ik persoonlijk fris van nieuwheid. Maar dat is zuiver een persoonlijke opvatting.

Verwaaid behang

Humoristische Serieuze Droevige Levenslustige Zwartgallige Kritische Wonderschone Romantische Stuwende Kinderlijke Fantasierijke Natuurlijke Zelfreflecterende en naar waarheid zoekende gedichten, met een ondersteunende voorbeschouwing. En dat allemaal in één bundel.

Het Laadruim voor de Andromeda Nevel

In HET LAADRUIM VOOR DE ANDROMEDA NEVEL nodigt Juan Perea y Monsuwé (1973) je uit op een duizelingwekkende ontdekkingsreis, voorbij de grenzen van het voorstelbare. Als "Les Fleurs du Mal" van Charles Baudelaire in 1857 een meteoriet was, die in de rimpelloze vijver van de Letterkunde plonsde, dan is dit LAADRUIM een raket, die de interstellaire ruimte verlaat – om nooit meer terug te keren. Heimwee voorkomend naar de mooie dingen van Taal en Aarde, vergewist de auteur zich ervan, als een ware woordalchemist alles op elkaar te laten reageren, wat het leven kleur en vaart geeft. Via een geheime architectuur volg je de bewogen gerijmde lotgevallen van een losgezongen moderne Don Juan, die door strijd, schade en schande getekend, steeds weer in nieuwe bedwepingen zijn liefde voor een keur aan intrigerende vrouwen van de wereld schetst, die zijn lakens straf uitdeelt. Bovenal biedt deze rijke collectie miniaturen een uitgelezen uitweg, om onze betreurde planeet te ontstijgen en geworteld in de Oudheid een weg in te slaan naar een parallelle dimensie. De missie slaagt ten langen leste door de unieke gisting, die je wervelend de nooduitgang doet vinden, de 22e eeuw nu reeds inluidend.

The Comfortfactory

In a world not far from here are people often sad from time to time there's just one tear more often it gets bad Here, sadness sometimes will not pass and when it won't here's what you do send your tears to the Comfortfactory and then Someone will come to you Words and illustrations come together in this fairytale poem about sadness, solace and longing. The Comfortfactory reveals a world that might be unexpectedly familiar.

Dansende vingerpopjes

Gedichten als schilderijtjes, impressies van, rustpunten in het drukke leven van alledag - komma's, punten, vraagtekens, uitroeptekens - die aanzetten tot ademen, voelen, nadenken. Wie kent de behoefte niet om evenwicht, schoonheid en liefde te vinden? Nele Vandenberghe (1956) studeerde af in de Germaanse filologie en de Pers- en Communicatiewetenschappen aan de KU Leuven. Poëzie, de schoonheid van taal, is een belangrijk onderdeel van haar leven. Nieuwe en enkele van haar eerder gepubliceerde gedichten heeft ze nu thematisch gebundeld in twee verschillende boekjes: 'Dansende vingerpopjes' en 'Voorbij het uur van de schemering'. Een prachtig en origineel resultaat. Haar schrijfstijl is toegankelijk, beeldend en raak. Er verschenen ook drie literaire romans van haar. Ze schildert en exposeert eveneens. Momenteel woont ze met haar man in Kortrijk (België).