42.934 resultaten

Een jaar om nooit te vergeten

Toen Vincent Kompany op 18 mei 2019 de FA Cup de lucht in stak na een 6-0-overwinning tegen Watford, was er een heel speciaal moment aangebroken. Niet alleen was het zijn laatste wedstrijd voor Manchester City, waarmee hij als kapitein vele triomfen beleefde, het was ook de bekroning van een uniek treble-seizoen, waarin City zowel de competitie als de twee nationale bekers won. Meteen na zijn afscheid bij City keerde Kompany terug naar zijn roots bij RSC Anderlecht. Het werd een jaar om nooit te vergeten.In dit boek neemt Kompany je mee achter de schermen van zijn succesjaar en vertelt hij over zijn relatie met teamgenoten als Kevin De Bruyne, over de visie van trainer Pep Guardiola en over de spectaculaire climax waarbij hij met een onhoudbare knal zijn team tegen Leicester naar de landstitel schoot.Maar Kompany is vooral doodeerlijk. Tegen de achtergrond van zijn laatste seizoen bij City, waarbij hij in een fascinerende dagboekstijl en met zijn typerende flair over ploegmaats, matchen en tactiek vertelt, spreekt Kompany openhartig over de obstakels waarmee elke sporter weleens in aanraking komt: blessureleed, stress, concurrentie, racisme en een voortdurende prestatiedrang.Zo is dit boek veel meer dan het relaas van één seizoen. Een jaar om nooit te vergeten is het ultieme verslag van een van dé grootheden van het Belgische voetbal op de absolute piek van zijn kunnen.

Zandvoort

In Zandvoort. Een kleine geschiedenis van de Grote Prijs van Nederland vertelt Koen Vergeer het verhaal van het Zandvoortse circuit, en hoe de Formule 1 en het hele circus eromheen veranderden. Met Max Verstappen op jacht naar de wereldtitel keert de Formule 1 terug naar het circuit van Zandvoort. Een plek met een roemrucht autosportverleden. Helden als Fangio, Stewart, Lauda en Senna – allemaal scheurden ze door de duinen. Koen Vergeer vertelt je over coureurs in de straten van een gezellige badplaats, over Tarzanbocht en Scheivlak, vuurzeeën, over epische duels en onvergetelijke triomfen. Zandvoort laat je voelen waarom het zindert wanneer de ultieme raceklasse opnieuw door de duinen raast.

Keizer

Zoals hij was er maar één. Piet Keizer prikkelde en tartte de verbeelding. Soms was hij beter dan de beste, soms genialer dan Johan Cruijff, van wie hij mentor, leermeester en bij tijd en wijle rivaal was.Hij was ongenaakbaar en eigenzinnig, als sportman én als mens. Hij werd mysterieus gevonden en een nukkig persoon genoemd. Riep iemand op straat dat hij vroeger zo had genoten van de voetballer Piet Keizer, dan antwoordde hij slechts: 'Ik ook'.Dit rijk geïllustreerde boek is een hommage aan het genie KEIZER en bevat ook zijn voetbalnalatenschap, Piets visie op het spel dat hem innig lief was.

De Muur 66

Goeie zin, in dat interview van Hans Vandeweghe met Mathieu van der Poel, vorig jaar in De Morgen. MvdP, inmiddels een merk, nadere duiding overbodig – nuchter als altijd: ‘Mijn talent? Dat heb ik gewoon. Daar sta ik verder niet bij stil.’ Zonder vooropgezet plan is dit herfstnummer van De Muur een zoektocht naar het fenomeen ‘talent’ geworden. Eén conclusie bij voorbaat: talent, daar word je mee geboren. Conclusie achteraf: talent pakt bij de een goed uit en bij de ander niet. Oorzaak? Tja. Bij de een is het eigen verdienste, bij de ander eigen schuld en een derde kan er niets aan doen. De laatste groep is verreweg het grootst. Talent hebben we allemaal en je kunt het ontwikkelen of verwaarlozen, maar wielrennen blijft vooral Op Hoop Van Zeges. Jan Janssen had meer aanleg dan talent (zoek het verschil), maar haalde het maximale door wilskracht en slimmigheid. Janssen leek de Vuelta 1967 nooit meer te gaan winnen, maar zijn ploegmaat Jean Pierre Ducasse had zelfs aan acht minuten voorsprong op kopman Jan niet genoeg. Bart Jungmann over het tragische lot van JP Ducasse. Jetse Bol won drie keer Olympia’s Tour, leek een talent, maar leeft nu in Spaanse dienst van een minimumloon – een mooie longread van Nando Boers. Waarin verschillen de talenten van Jakobsen & Van den Berg van elkaar: deel II in het drieluik van Menno Haanstra. Waarom is de wordingsgeschiedenis van MvdP zo anders dan gebruikelijk – Frank Heinen zoekt naar het wezen van het fenomeen en komt er op zijn minst dichtbij. En Wiep Idzenga laat zien hoe talent niet altijd leidt tot resultaat, ook al heet je dan ook Kees Haast. Naast het begrip talent bestaat ook nog het fenomeen correctie. Je hebt talent, maar de uitslag is niet zoals je had gehoopt. Je wordt geschrapt. Rolf Bos vond een klassiek voorbeeld van een gecorrigeerde olympische medaille bij een renner uit Dirksland, Aad van den Hoek. Joost-Jan Kool zet filosofische vraagtekens bij de zin en onzin van herroepen uitslagen, zoals recentelijk die van de Vuelta 2011, die Bauke Mollema alsnog op het podium bracht. Verder in deze Muur: onze geliefde huisdichter Willie Verhegghe, Peter Ouwerkerk die laat zien hoe ook in het wielrennen alles met alles samenhangt en Bert Wagendorp die beschrijft hoe een zeefdruk van Tony Romingers aanval op het werelduurrecord in 1994, van kunstenaar Tom Küsters, via Wagendorps roman Ventoux alsnog de renner bereikte. Lees ook waarom Mieke Havik niet zo’n legende werd als Eugène Christophe, beiden toch eerste geletruidragers (met bijbehorende podcast van Benjamin de Bruijn). Sta stil bij het noodlot dat talenten in de kiem kan smoren én kan binden. En hoe honderd jaar geschiedenis van het Duitse wielrennen bijna in de shredder verdween, tot Erik Brouwer de schat ontdekte. De Muur, voor verleden, heden en toekomst.

Kimi Räikkönen

Het eerste en laatste geautoriseerde boek over Kimi Räikkönen Kimi Räikkönen is een man van weinig woorden. Dit bijzondere boek onthult een kant van hem die tot nu toe alleen mensen in zijn naaste omgeving kenden. Auteur Kari Hotakainen kreeg exclusieve toegang tot de wereld van Kimi en zijn manier van denken. Hij interviewde de coureur en sprak met familieleden, collega’s, technici, teambazen en Formule 1-fans om Kimi’s verhaal vol dramatische momenten en grote successen op te tekenen. Mooie foto’s uit Kimi’s eigen collectie maken het geheel af. Het resultaat is een prachtig boek dat de lezer een uniek kijkje geeft achter de schermen van de Formule 1, en in het privéleven van de ogenschijnlijk zwijgzame en gereserveerde coureur.

Hard gras 129 - december 2019

We zijn blij en trots dat we in deze Hard gras mochten voorpubliceren uit BASTA, de genadeloze autobiografie van Marco van Basen. De meeste verhalen waren wel bekend maar niet eerder verteld met zo’n intensiteit en zo doeltreffend opgeschreven. Natuurlijk staan er ook dingen in die we nog niet wisten zoals de precieze gang van zaken rond de Fluwelen Revolutie bij Ajax en natuurlijk de tergende perikelen rond ‘de enkel’, een van de indrukwekkendste verhalen uit het boek. Je proeft de opnieuw oplaaiende woede bij Van Basten tijdens het vertellen aan zijn biograaf over de rampspoed hem toegebracht door ijdele chirurgen. Het verhaal dat u in deze Hard gras kunt lezen gaat over hoe een spits afrekent met zijn voorstopper, in dit geval Tony Adams. Verder in nummer 129 het Hard gras-debuut van Marieke Groen en de terugkeer van Nico Dijkshoorn met zijn enorm grappige verhaal over een voetballer en zijn boek.

Hou het simpel

Allegri gelooft dat teams niet winnen door een collectief wedstrijdplan te volgen, maar door te profi teren van de inventiviteit en creativiteit van elke afzonderlijke speler. En door hen de vrijheid te geven te improviseren. Hij propageert de kracht van eenvoud en heeft dat tot de basis van zijn aanpak gemaakt. Een filosofie die volgens hem van toepassing kan zijn op elke situatie, van sport tot werk en school. In dit boek laat hij in 32 eenvoudig te volgen regels zien dat de basis van succes gelegd wordt door een simpele, eenvoudige spelwijze, taakopvatting en uitleg. Zijn regels zijn gebaseerd op de lessen die hij zelf in zijn carrière geleerd heeft en worden aan de hand van anekdotes uit zijn rijke voetbalcarrière en autobiografische voorbeelden geïllustreerd. Het zijn deze 32 fundamentele regels die hem tot een van de beste trainers ter wereld hebben gemaakt.

De Beer van De Meer Piet Schrijvers

Piet Schrijvers was een even eerzuchtige als markante keeper met het hart op de tong. De enige ook met vijf bijnamen. Maar de eerste in die reeks heeft de meeste zeggingskracht: Beer van De Meer. Hij veroverde onder meer vijf keer landstitels met Ajax en maakte twee wereldkampioenschappen mee. Nog altijd is hij de houder van een uitzonderlijk record: in het seizoen 1971/72 kreeg hij slechts tien doelpunten tegen. ‘Niet slecht voor een bouwvakkertje’, zegt hij over die imposante carrière. Op zijn 72ste werd vastgesteld dat Schrijvers aan de ziekte van Alzheimer lijdt. Voor de man die 25 jaar lang onverschrokken de strijd aanging met de beste spitsen ter wereld, zijn nu opeens de mooiste herinneringen aan het vervagen. Hij begon aan een wedstrijd die hij niet kan winnen. Sinds 1986 volgt Yoeri van den Busken voor De Telegraaf, Voetbal International en FourFourTwo het topvoetbal op de voet. Beer van De Meer is zijn zeventiende boek. Het tragikomische relaas over culttrainer Simon Kistemaker werd in 2016 door de lezers van Staantribune uitgeroepen tot Beste Voetbalboek van het Jaar.

2020

Terug in de Zandvoort Het Formule 1-seizoen 2020 belooft een schitterend spektakel te worden. Max Verstappen sloot 2019 geweldig af en kan een serieuze concurrent van Lewis Hamilton worden in de strijd om het wereldkampioenschap. En vlak de twee topcoureurs van Ferrari, Charles Leclerc en Sebastian Vettel, niet uit. De reglementen zijn ongewijzigd, dus de teams zullen nog dichter op elkaar kruipen. Verder kijken we reikhalzend uit naar de terugkeer van de Formule 1 in Zandvoort, waar in 2020 voor het eerst in 35 jaar de Grand Prix van Nederland plaatsvindt. Met hun nieuwe boek Formule 1 2020 – Terug in Zandvoort kijken Rick Winkelman vooruit naar het nieuwe seizoen. Wat zijn de kansen van Max Verstappen en de andere coureurs? Is de fenomenale Lewis Hamilton onklopbaar? Maar ze kijken ook terug. Hoe is de Formule 1 ooit in Zandvoort terechtgekomen? Hoe heeft het circuit zich ontwikkeld en waarom verdween de Grand Prix van de kalender? Over de auteurs Rick Winkelman werkt als autosportjournalist en is onder andere commentator en redacteur bij de Formule 1-programma’s van Ziggo Sport. Hans van der Klis is historicus en schreef Dwars door de Tarzanbocht, over alle Nederlanders die Formule 1 hebben gereden, waarvan dit jaar een nieuwe editie verschijnt. Formule 1 2020 – Terug in Zandvoort is het vierde deel in de reeks die zij in 2017 samen zijn begonnen. ‘Heel klassiek, zoals de jaarboeken van Heinz Prüller dat ook al vier decennia lang zijn.’ René de Boer (Autosport.nl) over Max Attacks – Formule 1 2018

Leidraad voor het Vaarbewijs

De Muur 65

De Muur gaat in zijn 65ste nummer terug naar de zinderende zomer van ’69, de zomer van Beach Boys, Bee Gees, (Neil) Armstong op de maan en de 24-jarige Eddy Merckx in zijn eerste Ronde van Frankrijk. Op 15 juli trekt Merckx, ondanks een riante voorsprong van acht minuten in het algemeen klassement, op weg naar Mourenx ten aanval. De Kannibaal is geboren: hij verdubbelt na een solo van 140 kilometer over de Pyreneëencols het gat met de nummer twee. Wiep Idzenga schreef een gedetailleerde reconstructie van dat wonder. Rik Vanwalleghem kijkt terug op de zomer van Merckx’ moordende expeditie en de wereld van een halve eeuw geleden en Peter Winnen, destijds 12 jaar oud, beschrijft hoe Merckx zijn dromen beïnvloedde. Frank Heinen maakte een selectie uit de foto’s waarop PresseSport de gebeurtenissen in Frankrijk vastlegde en vertelt er het verhaal bij, De Muurs huisdichter Willie Verhegghe vangt het wonderjaar in poëzie. Terug naar onze tijd: Nando Boers vervolgt zijn serie Beroep Wielrenner met een lang interview met Michael Matthews, die in juli weer op jacht gaat naar de groene trui, Thomas Sijtsma sprak indringend met Bauke Mollema, Menno Haanstra schreef deel 1 van zijn belevenissen met de talenten Julius van de Berg en Fabio Jakobsen. En Martijn Sargentini buigt zich over de Lange Ontsnapping: is een exploit als dat van Merckx vijftig jaar later nog mogelijk? Topfotograaf Klaas Jan van der Weij ging voor De Muur naar de Giro, zijn beeldverhaal heeft geen woorden nodig.

Drie weken, acht seconden

Nooit was een Tour de France zo spannend als de editie van 1989. Na drie weken koersen over een afstand van 3285 kilometer was het verschil tussen winnaar Greg LeMond en nummer twee Laurent Fignonslechts acht seconden. Tijdens de hele ronde hadden de Amerikaan en de Fransman afwisselend het algemeen klassement aangevoerd met slechts één minuut verschil. Dit terwijl niemand Greg LeMond op voorhand als serieuze kanshebber op de eindzege had gezien: hij kampte nog met de gevolgen van een jachtongeluk en zijn ploeg werd als de zwakste van het peloton beschouwd. Hoe kon hij als een feniks uit zijn as verrijzen en hoe verliep de titanenstrijd precies? Welke psychologische spelletjes werden er gespeeld? Waarom gaf Laurent Fignon op de allerlaatste dag tijdens de allerlaatste kilometers, meters zelfs, zijn voorsprong prijs? Sportjournalist Nige Tassell geeft antwoord op deze en nog meer vragen. Waarom was grote favoriet Pedro Delgado na twee dagen al zo goed als kansloos? Hoe belangrijk was de rol van Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse? Kon outsider Erik Breukink de gele trui bedreigen? Wie won de legendarische klim naar L’Alpe d’Huez? En welke adviezen gaf ploegleider José De Cauwer zijn kopman LeMond mee? Drie weken, acht seconden is het fascinerende verhaal over deze Tour met veel getuigenissen uit de eerste hand, onder meer van Pedro Delgado, Stephen Roche, Sean Kelly en Greg LeMond.

Nederland heeft weer de gele trui

Met ‘Nederland heeft weer de gele trui’ schreef Benjo Maso het langverwachte tweede deel van de geschiedenis van het wielrennen. Beginnend bij de vroege jaren zestig, een dieptepunt in de nationale wielersport, volgt Maso de ontwikkelingen die ervoor zorgden dat Nederland in de jaren tachtig internationaal als wielerland op de kaart stond . Er waren in het begin van de jaren zestig weliswaar een paar Nederlanders die goede prestaties leverden, maar zij waren allen in buitenlandse dienst. Een eigen wielerploeg bestond niet. Toen Jan Janssen in 1964 wereldkampioen werd en vier jaar later de Tour won, begon dit te veranderen. Maar een werkelijk nieuwe situatie kwam er pas met de oprichting van de Raleigh-ploeg (1974-1983). Hoogtepunten van Raleigh waren onder andere de Tourzege van Zoetemelk, de wereldkampioenschappen van Knetemann en Raas. Het boek eindigt in 1985, het jaar dat de ‘grote vier’ van de Raleigh-periode, Jan Raas, Gerrie Knetemann, Hennie Kuiper en Joop Zoetemelk, de laatste grote zege uit hun carrière behaalden.

Robin van Persie

De bal is lang onderweg. Robin van Persie neemt hem aan. Een fractie van een seconde lijkt hij te vliegen. Dan kopt hij over keeper Casillas in het Spaanse doel. Op dat moment scoort Robin van Persie het mooiste doelpunt uit zijn carrière. Van Persie’s inmiddels legendarische doelpunt tijdens het wereldkampioenschap van 2014 en ook de vele andere prachtige doelpunten en geweldige acties worden in deze biografie uitgebreid beschreven: van Highbury tot Old Trafford en van De Kuip tot het Soccer City Stadion in Johannesburg. Als lid van de grote vier, naar Van der Vaart, Robben en, Sneijder, is de Rotterdammer Van Persie medeverantwoordelijk voor een aantal unieke Oranjejaren. Hoe goed is Van Persie? Het antwoord lees je in dit boek: uitzonderlijk goed. Van Persie speelt 102 interlands voor Oranje. Met 50 doelpunten is hij Oranjes topscorer aller tijden. Ook in het shirt van Arsenal en van Manchester United boekt hij geweldige resultaten. In de Premier League is hij tweemaal Topscorer van het Jaar en eenmaal Speler van het Jaar. Wie had dat kunnen bedenken aan het begin van zijn carrière waar Van Persie nog het prototype was van een lastige jongen? Een voetballer die na zijn terugkeer in De Kuip uitgroeide tot een voorbeeld voor de jeugd. Van kwajongen tot rolmodel en van Rotterdams straatschoffie tot wereldster. Robin van Persie is een ras-voetballer! ‘(…) een absolute aanrader voor alle fans die meer willen weten over de indrukwekkende carrière van de Rotterdamse voetbalvirtuoos. In dit boek is zijn hele carrière vol hoogte- (en ook diepte-) punten terug te lezen.’ Harry Walstra (1965) schreef o.a. voor Elf, Voetbal Magazine en Tardelli. Eerder verschenen bij Just Publishers de goed ontvangen biografieën van voetbaliconen IJzeren Rinus Israel en Robben, een wereldster uit Bedum

14 gemiste oproepen van Cruijff

Michel van Egmond viert dit jaar een jubileum: hij schrijft precies drie decennia lang fulltime over voetbal. In deze verzamelbundel is het beste van zijn werk samengebracht. De unieke reportages in 14 Gemiste Oproepen van Cruijff gaan over ontmoetingen met grote sterren als Willem van Hanegem, Paul Gascoigne en uiteraard Johan Cruijff, maar vertellen ook de bijna vergeten levensverhalen van Árpád Weisz en Lutz Eigendorf en Wout Holverda. Van Egmond gaat ver voor zijn verhalen. Vaak ook letterlijk. Zijn reportages komen vanuit alle windhoeken van de voetbalwereld. Hij reist naar Tokio voor een ontmoeting met de Japanse fanclub van VVV Venlo, bezoekt Zlatan Ibrahimovic in hartje Parijs en bericht op zijn eigen mild-ironische toon vanuit Peking over een wel heel vreemde persconferentie van Louis van Gaal. Samengebundeld vormen zijn stukken een labyrint van unieke verhalen over de mooie, ontroerende, potsierlijke, verrassende en soms tragi-komische kant van het voetbal, bezien door het oog van de meest gelezen sportschrijver van dit moment.

De Fiets. de fiets

Nederlandse wielrenners dit jaar zijn dominanter dan ze jaren geweest zijn. Mathieu van der Poel wint alle superprestige crossen én het Wereldkampioenschap, de mannen en vrouwen op de baan domineren het WK met maar liefst zes titels en ook op de weg zijn Wout Poels, Tom Dumoulin, Steven Kruijswijk en Niki Terpstra coureurs die om de prijzen rijden. Om van de hegemonie van Anna van der Breggen, Chantal Blaak en Annemiek van Vleuten nog maar te zwijgen. Gouden tijden voor de wielerjournalistiek, kortom. Thijs Zonneveld is bevoorrecht om hen van dichtbij te zien presteren en te vertellen over de ongekende klasse van de huidige wielergeneratie.

Dwars door de Tarzanbocht

In de jaren negentig kwam de Formule 1 naar Nederland volop in de aandacht te staan door het Verstappen-effect. Sinds Max Verstappen op 15 mei 2016 als jongste coureur uit de geschiedenis een Grand Prix won, is het enthousiasme zo mogelijk nog groter. Geïnspireerd door het oranje leger dat de jonge Nederlander over de hele wereld nareist, keert de Formule 1 in 2020 voor het eerst in 35 jaar terug naar Zandvoort voor de Grand Prix in Nederland. Maar hoe verging het de voorgangers van Max Verstappen? In deze derde editie van Dwars door de Tarzanbocht brengt Hans van der Klis de geschiedenis van de vijftien Nederlanders op het hoogste podium van de mondiale autosport opnieuw tot leven Een must voor de boekenkast’ (Autovisie) ‘Met flair geschreven’ (De Groene Amsterdammer) ‘Intrigerend en meeslepend… Voor Formule 1-liefhebbers een onmisbaar werk.’ (De Limburger) ‘Een prachtig tijdsdocument.’ (Algemeen Dagblad)

The great hikes

Klaar om de natuur te beleven? Strik je wandelschoenen, haal je rugzak van zolder en trek er op uit!The Great Hikes bundelt een adembenemende selectie van internationale trektochten, sprekende verhalen, beelden om bij weg te dromen en tips en tricks voor onderweg. Treed in het kielzog van echte hiking experts en ontdek de (on)zin van dagenlang trekken door de natuur. Maar laat je ook verrassen door auteur Rik Merchie wanneer hij de uitgestippelde paden verlaat voor enkele bijzondere wandelexperimenten. Soms rock-'n-roll, dan weer fijngevoelig, maar steeds met open vizier!Ga mee op pad SALKANTAY TREK Peru, EVEREST BASE CAMP TREK Nepal, CAMINO DE SANTIAGO Spanje, APPALACHIAN TRAIL VS, GR20 Corsica en nog zoveel andere

Stef Clement Anders

In Stef Clement – Anders laat Thomas Olsthoorn zien wat deze wielrenner – niet de beste van het peloton – wel de meest bijzondere maakt. Eigenzinnig en authentiek, soms lastig voor zichzelf en zijn omgeving: dat is Stef Clement. In de moeilijke periode dat zijn carrière noodgedwongen ten einde komt, is Clement openhartig over zijn obsessieve manier van topsport bedrijven en zijn verborgen verdriet. Aan Thomas Olsthoorn vertelt hij over zijn avonturen op de fiets, de veranderingen in de wielrennerij, hervonden geluk en zijn zoektocht naar een normaal bestaan.

Hard gras 127 - augustus 2019

Hard gras 127 Veel voetballiefhebbers hebben nog steeds geen woorden kunnen vinden die het gevoel van een onrechtvaardig en nauwelijks verdiend verlies tegen Tottenham Hotspur benaderen. Is die nederlaag te vergelijken met het verlies van de WK-finale van 1974? In één opzicht wel: Ajax speelde het mooiste voetbal van Europa, zoals Cruijff en zijn medespelers het mooiste voetbal van 1974 hadden gespeeld. In een ander opzicht niet: Duitsland bleek in die finale beter te zijn dan we dachten, beter dan Oranje. Dat Spurs over twee halve finales beter zou zijn geweest dan Ajax kan niemand volhouden. Die pijn blijft. Dit nummer bevat een aantal case histories in rouwverwerking. Met bijdragen van Julien Althuisius, Pieter van Os, Simon Kuper, Mark van den Heuvel, Zeger van Herwaarden, Daan Heerma van Voss, Dieuwke Wynia, Sam Planting, Olga Kortz en Nachoen Wijnberg.

De soigneur

In het kielzog van de koers in De soigneur, de unieke wielermemoires van Geert van Diepen, doet voor het eerst een soigneur van wereldformaat een boekje open over het leven achter de koers. In zijn dertigjarige loopbaan bij het profpeloton begeleidde Geert van Diepen onder andere Leontien van Moorsel, Erik Breukink, Alberto Contador, Andy Schleck, Fabian Cancellara, Tyler Hamilton en Dylan Groenewegen. Soigneurs spelen een onmisbare rol in het wielrennen en zijn de onzichtbare spin in het web van elke wielerploeg: ze regelen de voedselbevoorrading, staan langs de kant met proviand, masseren de stramme benen na de finish en zorgen voor voldoende slaapplekken in de hotels. Om hun renners van dienst te kunnen zijn in het heetst van de strijd moeten ze beschikken over stalen zenuwen, een luisterend oor en verzegelde lippen – want, ja, als soigneur zie en hoor je soms dingen die het daglicht moeilijk kunnen verdragen.

Kraay

Wie hebben Hansie-Hansie gemaakt tot wat hij nu al jaren is: een van de meest spraakmakende figuren in het Nederlandse voetbal? Auteur Vincent de Vries gaat samen met de hoofdpersoon op onderzoek uit en graaft in het verleden van de oud-voetballer. Ze bezoeken de tien mensen die de meeste invloed op het leven en werk van Kraay jr. hebben gehad.Het resultaat is een openhartig boek, over de voetballer, de zoon, de analist, de coach, de vader en echtgenoot, maar vooral de mens Hans Kraay jr.Met medewerking van onder anderen Guus Hiddink, Bert van Marwijk, René van der Gijp, Johan Derksen, Kees Jansma, Simon Kistemaker én zijn familie, onder wie Hans Kraay sr. en Sofie Kraay.Vincent de Vries (1973) is sportjournalist, werkzaam voor vele titels. In 2013 publiceerde hij de bestseller Vechtlust, over het bizarre leven van oud-international Fernando Ricksen. Het boek werd verkozen tot Sportboek van het Jaar.

MaxMania

In ‘MaxMania’ duikt schrijver en raceliefhebber Koen Vergeer in de wereld van de Formule 1, en kijkt hij naar de loopbaan van Max Verstappen. De Formule 1 is namelijk niet meer hetzelfde sinds Max Verstappen de wereldtitel in het vizier heeft. Ook de beleving in Nederland is veranderd, nu ‘wij’ een superster hebben in de sport die zo lang onbereikbaar leek en zelfs verafschuwd werd. Max Verstappen brengt een heel nieuw Oranjelegioen op de been. De Formule 1 is een nationale kwestie geworden. Iedereen leeft mee. Wat maakt Verstappen zo speciaal? En wat maakt die Formule 1 zo bijzonder? In MaxMania loopt Koen Vergeer door de pits, fileert hij Vettel en Hamilton en interviewt hij ex-kampioenen die de duistere tijden van vuur en dood nog hebben meegemaakt. En natuurlijk volgt hij Verstappen in alle successen en tegenslagen op weg naar de top. MaxMania ruikt naar benzine en rubber, zindert van de hang naar het ultieme succes. Dichterbij kun je niet komen.

Cruijff & Johan

‘Heaven has a new playmaker’, schreef de Duitse voetballer Toni Kroos op Twitter na het overlijden van Johan Cruijff. “R.I.P. Football Genius Johan Cruyff.” Toen Johan Cruijff op 24 maart 2016 overleed, verloor de wereld niet alleen een geniale spelmaker en een succesvolle trainer, maar vooral een bijzonder mens. Iemand die inspireerde. Motiveerde. En iemand met het hart op de juiste plaats. Over die man gaat dit boek. Ferenc van der Vlies, mede-eigenaar van het sportmerk Cruyff, trok intensief met Cruijff op in de laatste jaren van diens leven. Dat is een fascinerende reis geweest. Wat begon als een zakelijk contact groeide langzaam uit tot een warme vriendschap, waarin Cruijff steeds vaker ‘Johan’ liet zien. Die herinneringen mogen niet verloren gaan.

Gerard van der Lem

Het is de meest gestelde vraag aan Gerard van der Lem. 'Hoe heb je het zo lang uit kunnen houden met Louis van Gaal?' Zijn antwoord luidt dan steevast: 'Geloof me nou, het was zwaarder voor hem dan voor mij.' In 1990 begon de samenwerking bij Ajax, negen jaar en talloze prijzen later scheidden de wegen zich bij Barcelona toen de invloed van de assistent op de hoofdtrainer tanende was. Daarna was Van der Lem onder meer nog hoofdtrainer van AZ, bondscoach van Saoedi-Arabië en keerde hij terug bij Ajax als assistent-trainer. Tegenwoordig is de geboren Amsterdammer trainer in ruste. In deze openhartige biografie spreekt Van der Lem (1952) vrijuit over zijn rol als assistent van Van Gaal, over zijn aandeel in de successen van Ajax, over zijn relatie met supersterren als Mourinho, Guardiola, Xavi, Rivaldo, de broertjes De Boer, Rijkaard, Seedorf en Davids en over zijn avonturen als (jeugd)speler van Ajax, FC Amsterdam, Roda JC, Feyenoord, Sparta en FC Utrecht. En over die nacht in Koeweit waarin hij vier hartstilstanden overleefde.

Jan Jongbloed

Alles is apart aan Jan Jongbloed. Zijn carrière als eerste vliegende kiep van Nederland. Zijn records. Zijn twee WK-finales. Zijn persoonlijke tragedies. En zijn leefwijze, zo verpletterend eenvoudig dat het vanzelf bijzonder is voor een man van zijn statuur. De kleermakerszoon werd een vedette tegen wil en dank; die niet naar Ajax ging omdat hij vissen leuker vond dan voetbal.

De muur 63

In Muziekkrant OOR, voorloper van het oudste nog bestaande Nederlandse muziektijdschrift OOR, stond lang geleden een uitgebreide muzikale stamboom. Het was in het midden van de jaren zeventig en de voorgaande tien jaar werden samengebald in een muzikale genealogie van de Amerikaanse country en countryrock: The Byrds, The Flying Burrito Brothers, Crosby, Stills, Nash & Young en tientallen andere bands. Die bleken allemaal met elkaar verbonden, iedereen had met iedereen gespeeld en anders wel met iemand die met iemand had gespeeld. Talloze lijnen van muzikale verwantschap en samenwerking, netwerken van inspiratie en creativiteit. Zoiets zou je ook in het wielrennen kunnen doen: wie reed met wie en onder welke ploegleider en tot welke successen leidde dat? Dat komt nog wel een keer, eerst gingen we maar eens op zoek naar de échte stambomen – die met de familiebanden. Dat het in de wielersport wemelt van de fietsende opa’s, vaders en zonen, broers en neven (oma’s, moeders, zussen en nichten zijn vooralsnog schaarser) wisten we al. Maar toch waren we na het doorploegen van wielerarchieven, kranten en Wikipedia verrast door de uitgebreidheid en het aantal van de relaties. Het peloton is een verzameling fietsende familienetwerken, met hier en daar een eenzame wolf die als enige familielid besloot te gaan wielrennen. Onze vormgever Robert-Jan van Noort offerde hele nachten op om het allemaal weer te geven in overzichtelijke infographics. Hij maakt duidelijk dat er meer manieren zijn van verhalen vertellen dan woorden alleen. Het thema van dit nummer van De Muur wordt op typisch Heinen-achtige wijze nader toegelicht door niemand minder dan Frank Heinen zelf. Vergeet niet de voetnoten te lezen, de duivel zit in de details. Wiep Idzenga reisde met een foto met een verhaal naar Zweden, op zoek naar de legendarische tijdrijdende Pettersson-broers. Hij vond ze. Rik Vanwalleghem legde de puzzel van de Wontergemse Buysses, Dominique Elshout verdiepte zich in het zeer omvangrijke geslacht-Van Est, Peter Ouwerkerk geeft kleur aan de (voorlopig) ene gele trui van de Vanderpoulidors. Bert Wagendorp legt uit waaróm er zoveel wielerdynastieën bestaan, Ruurd Edens volgde de junglewirwar van de Colombiaanse Laverdes en Nando Boers (geen familie van coureur Jonne Boers) sprak lang met Tom Stamsnijder, voorlopig de laatste coureur uit de Twentse wielerfamilie. De redactie van De Muur wenst je een gezond en succesvol 2019!

Music Oracles

De Tour van Erik Dekker

Titel: De Tour van Erik Dekker Ondertitel: Zijn mooiste herinneringen aan de Tour de France in 21 etappes Auteur: Leo Aquina Oud-profwielrenner Erik Dekker beleefde de grootste zeges uit zijn carrière in Frankrijk. Hij won de klassieker Parijs-Tours en maar liefst vier etappes in de Ronde van Frankrijk. Voor De Tour van Erik Dekker keert hij terug naar het land van de Tour. Daar gaat hij op zoek naar de finishstraten van de etappes die hij er won, beklimt hij onder andere de fameuze Alpe d’Huez en de Aubisque en gaat hij op zoek naar de mooiste wegen om te fietsen. Het levert herinneringen op aan zijn zeges, valpartijen en weggevallen collega’s. Maar hij laat vooral de schoonheid zien van het Franse decor van de mooiste wielerkoersen van toen. In De Tour van Erik Dekker reist hij heel Frankrijk door – van de Vendée, via het Noorden, de Jura, de Vogezen, de Alpen naar de Pyreneeën, richting Bordeaux. Natuurlijk doet hij ook de mythische Mont Ventoux aan. Dit boek is een feest der herkenning voor de doorgewinterde wielerliefhebber en een ontdekkingsgids voor iedereen die graag zelf op de fiets door Frankrijk rijdt, in het spoor van Erik Dekker.

Hard gras 124 - februari 2019

‘Hard gras’ 124 opent met een grondige analyse van de veel bekritiseerde Ajax-coach Erik ten Hag door ‘voetbalnerd’ Sam Planting. ‘Als resultaten echt zouden tellen bij de beoordeling, de keiharde cijfers juist bewijzen dat Ten Hag allang een toptrainer is.’ Zeger van Herwaarden schrijft het vervolg van zijn verhaal over ‘de ratrace om jeugdig talent’. Iets waar schrijver Gerrit Janssens over mee kan praten met een zoon die schittert in de provinciale Vlaamse jeugdcompetitie. Verder onder meer een schitterend verslag van Erik Brouwer van een avondje Preben Elkjaer Larsen kijken in Kopenhagen en van Willem Dieleman over zijn vriend Bram die FIFA 2019 kampioen wil worden, achter de computer. Fictie is er van de Koen van Wichelen. Journalist Tan Tunali schrijft over racisme in het voetbal naar aanleiding van ‘de’ foto van Mesut Özil en Recep Tayyip Erdoğan. Kers op de taart in deze ‘Hard gras’ is de briljante gedichtencyclus van Nachoem M. Wijnberg, de eerste P.C. Hooftprijs-winnaar die het waagt over voetbal te dichten.

Cruijff! De gouden jaren 1982-1996

Na zijn terugkeer uit Amerika beleeft Johan Cruijff de topjaren van zijn voetbalcarrière bij Ajax, Feyenoord en Barcelona, als speler en als coach. Op 6 december 1981 speelt Cruijff met Ajax tegen Haarlem, maakt een onvergetelijke goal en wordt landskampioen. Het seizoen daarna opnieuw. Ajax dankt hem af maar hij haalt zijn gram met Feyenoord, wordt weer landskampioen én wint de beker. Ook als trainer behaalt hij zowel met Ajax als Barcelona succes na succes. Bert Hiddema kan zijn verhaal als geen ander vertellen, bijna alsof Cruijff zelf aan het woord is. Zijn nauwe band met de familie en vrienden van Cruijff is voelbaar op elke pagina. Waan je dicht op de huid van het voetbalgenie met deze warme en levendige biografie, die je voor geen goud wilt missen.

Toms tour

Dat de Tour de France eigenlijk een krantenfeuilleton in dagelijkse afl everingen is, weten we al sinds de allereerste editie. Goed, in later jaren hebben radio en televisie zich meester gemaakt van het evenement, beeld en geluid werden de dominante informatiedragers. Maar daar tussendoor bleven altijd de inktkoelies actief, de mannen – en een enkele vrouw – die de geest van de wedstrijd in geschreven woorden trachtten te vangen. Ze zaten met z’n allen in grote, vaak lawaaierige en bloedhete hallen, aan lange tafels, eerst achter typemachines, later achter laptops. Toen internet kwam leek hun laatste uur te hebben geslagen, maar dat bleek voorbarig. Het geschreven woord hield moedig stand, ook op internet overigens. Toen Bart Jungmann de redactie van De Muur benaderde met het idee een aflevering van het tijdschrift te vullen met een door hem te schrijven kroniek over de Tour van 2018, waren wij meteen enthousiast. En toen wisten we nog niet eens zeker of Tom Dumoulin wel zou meedoen. We hadden ..n keer eerder iets soortgelijks gedaan: met Erik Brouwer en de Giro van 2007 (De Muur no. 17). Dat leverde een Muurboek op dat je ook elf jaar later nog heel goed kunt lezen. Dat is het mooie van het magische geschreven woord: het maakt het vergankelijke tijdsbestendig. H.t voorbeeld voor elke schrijver-journalist die heet van de naald een grote wielerronde in ..n alomvattend verhaal wil vastleggen (en tevens de donkere, dreigende schaduw die boven dergelijke pogingen hangt), is De Ronde van Italië van de Italiaanse schrijver Dino Buzzati, uit 1949. Het verhaal over de strijd tussen Fausto Coppi en Gino Bartali, dat eerst als feuilleton was verschenen in de Corriere della Sera, kreeg eeuwigheidswaarde. Het boek is, ook bijna zeventig jaar later, nog altijd het bewijs dat het geschreven woord uiteindelijk prevaleert boven het beeld. Dat wilde Bart Jungmann ook laten zien. Hij wilde, pen en laptop in de aanslag, een stukje Tour terugveroveren met het woord, aantonen dat het geschreven woord nog altijd niets aan kracht heeft ingeboet en dat het iets blijvends kan zijn in een wereld waarin eindeloos veel beel4 den en geluiden ons als dansende luchtballonnetjes om de oren vliegen, om daarna in het niets te verdwijnen. Ambitieus, zeker. Maar wat ons betreft is hij glorieus geslaagd. Wij hebben overigens niets tegen het beeld. Zeker niet wanneer de miljoenen beelden waaruit een Tour de France bestaat, eerst door het filter van de kunstenaar zijn gegaan en die zijn selectie heeft gemaakt. Klaas Jan van der Weij is zo’n kunstenaar, wiens kijk op de wedstrijd met de koude omschrijving ‘sportfotograaf’ tekort wordt gedaan. Hij doet veel meer dan de werkelijkheid van de koers vastleggen; hij kiest, interpreteert en geeft er een verrassende draai aan, zodat we opeens dingen zien die ons niet waren opgevallen. Het was Klaas Jan van der Weij’s 24ste Ronde van Frankrijk. En zijn laatste, verklaarde hij na afl oop. Dat maakt de keuze uit zijn foto’s van de Tour 2018, gedaan door Van der Weij zelf, in deze Muur extra interessant. En stemt ook een beetje verdrietig, natuurlijk. Maar gelukkig heeft het beeld van de grote fotograaf meer gemeen met het woord van de nauwkeurig observerende schrijver dan met de ongebreidelde beeldproductie van televisiecamera’s, GoPro’s, vlogs en Facebookfi lmpjes. De goede foto is een blijvertje. JOHN KROON, PETER OUWERKERK, MART SMEETS, BERT WAGENDORP