Facebook Twitter

Webwinkel


Zoeken
Uitgebreid zoeken

 
LINNAEUS LEEST
Dept. Of Speculation/Verbroken beloftes - Jenny Offill
Een boek herlezen is een luxe die ik mezelf nauwelijks gun. In een hopeloze poging een beetje bij te houden wat er zoal verschijnt, heb ik de rust niet een boek na lezing opnieuw op te pakken. (Een van mijn collega's hier leest boeken die niet meer leverbaar zijn. Ik denk dat ik me dat pas toesta als ik tien jaar met pensioen ben.) Maar zo af en toe doe ik het. Soms heb ik gewoon best een goede smoes. Zo wilde ik heel graag weten of de vertaling van Dept. Of Speculation (dat ik twee maanden geleden in het Engels las) geslaagd was.
Lees verder
   


OP HET LINNAEUSPROGRAMMA

7-15 maart: Boekenweek, met als thema 'Te gek voor woorden'.
Dinsdag 17 maart: Lezing Ranne Hovius over de psychiatrie in de Nederlandse letteren (sluit aan op het Boekenweekthema).

   

PAS VERSCHENEN

De zanger van de wrok - Willem Frederik Hermans Biografie, deel II (1953-1995) - Willem Otterspeer
'Misschien blijft dit nog wel het meest fascinerende en intrigerende aan de persoon Hermans: de wonderlijke luciditeit van zijn zelfkwellerij, de onnavolgbare combinatie van inzicht en sadomasochisme, die zich in zijn literaire werk van het privédomein uitbreidt tot het geheel van de wereld. Dat parcours welsprekend in kaart te hebben gebracht lijkt me niet de geringste verdienste van deze biografie.' - Arnold Heumakers in NRC Handelsblad.

 
Door het oog van de tijd - de Reve-foto's van Eddy Posthuma de Boer
"We hadden geen intellectuele verstandhouding, maar we konden het goed met elkaar vinden. Ik bleef niet eten, maar we maakten in die paar uurtjes meestal wel een flesje leeg. We hadden het gemeenschappelijke belang: een goede foto maken. Gerard poseerde graag. Vaak had hij al iets in zijn hoofd als ik bij hem langskwam. Hij was een echte spulletjesman die van alles en nog wat verzamelde wat te maken had met geloof, drank, schrijfgerei, knuffeldieren, spreuken. Hij droeg dat aan en ik rangschikte dat om hem heen, net zolang tot ik tevreden was over de compositie. Hij was geen ijdeltuit die per se een bepaalde kant van zijn gezicht wilde tonen. Ik had de de regie, hij was heel gewillig." - Eddy Posthuma de Boer in gesprek met Arno Haijtema in de Volkskrant.

 
Magdalena - Maarten 't Hart
'Wat wil je precies: over je moeder schrijven of achter haar rug om over jezelf? Dat laatste natuurlijk. Het zijn doodgewone selfies. Ik lees dit soort boeken dus liever niet, de nieuwe Van Dis heb ik bijvoorbeeld niet gelezen. Ja, ik ga een beetje met de moeder van een ander zitten leven. En ze bestond nog echt ook! Mooi niet.
Wat wil 't Hart dus, om daar eens een tekst van Freud te parafraseren. Ik ben daar niet uit, de vertwijfeling bleef, maar in ieder geval las ik zijn boek met toenemende bewondering en ook stil in mezelf prevelend over zoveel ingehouden, schuwe en dan weer volstrekt ongegeneerde en vaak fraai weergegeven herinneringen. Als je zo kunt schrijven is het wat mij betreft toegestaan over alles te schrijven. Zelfs over moeders. En zeker over moeders die hun zoon liefkozend 'varkensbeest' noemen, zoals in het geval van Maartens moeder.
[...] Het hele boek barst van de golvende, swingende, innemende zinnen, die de jeugd van een benard kind toch maar mooi in beeld brengen. 't Hart verstaat bovendien de kunst het droog te houden, al zitten moeder en zoon in zijn boek regelmatig samen een potje te huilen, allebei erop uit via waterlanders alsnog hun zin te krijgen. Hij weet, zoals hij al vaak genoeg in eerder werk demonstreerde, precies hoe je al te zware sentimenten op een afstand moet houden.' - Kees 't Hart in De Groene Amsterdammer.

 
Niets is waar en alles is mogelijk - Peter Pomerantsev
'Het verslag van de Engels-Russische tv-maker Peter Pomerantsev over zijn verblijf in Rusland is even overbevolkt - gemiddeld een persoon op twee bladzijden - en hallucinerend als de romans Van Dostojevski. En evenals in de romans van Dostojevski komt er niet één saai mens in voor. In elk personage zit een fascinerende roman. Er zijn dus minstens honderdvijftig romans verstopt in dat ruim 285 bladzijden tellende boek.
[...] Niets is echt en alles is mogelijk is een krankzinnige wervelwind van topmodellen, performers, voetbalsupporters, nationalistische motorbendes, charismatische sekteleiders en charismatische criminelen, zwarte weduwen, miljardairs met hun liefjes, corrupte oppositieleiders en kleinere en grotere demonen, die af en toe tot stilstand komt en plaatsmaakt voor een vlijmscherpe analyse van het mechanisme van de macht en melancholieke lyrische uitweidingen.' - Sana Valiulina in De Groene Amsterdammer.

 
Dit kan niet waar zijn - Joris Luyendijk
"Die transparante interactie met zijn publiek, met een blog, een open e-mailadres, enzovoort, dat is nieuwe journalistiek! Met iedere nieuwe ontmoeting groeit het verhaal.
Verder vind ik het sterk dat hij, net als in zijn boek over journalistiek, laat zien dat het niet zozeer de mensen zijn die niet deugen, maar het systeem. Een van de raakste zinnen uit het boek vind ik: 'Waar alle liefde verdwenen is, blijft alleen de wil om te winnen over.'" - Jeroen Smit in gesprek met Han Ceelen in de VPRO-gids.

 
Brief aan vader - een keuze uit eigen werk - J.M.A. Biesheuvel
"Stijl, humor en inlevingsvermogen. Dat zijn de drie essentiële eigenschappen van een goede schrijver, daar draait het uiteindelijk allemaal om. Vroeger had ik maar een idee nodig, dan ging ik naar boven, kroop achter m'n schrijfmachine en typte zo 20 pagina's. [...] Ik ben zo blij als ik een verhaal heb.
Vroeger raakte ik door veel schrijvers geïnspireerd. Nabokov, Tsjechov, Conrad. Ik heb ze geïmiteerd, niemand die het merkte. Trouwens, vannacht nog heb ik een verhaal geschreven, naar Nabokov. Maar dat is helemaal niks hoor, dat gooi ik weg, het is een misfit. Nu heb ik een idee voor een verhaal over drie kaboutertjes, die allemaal stoute dingen doen, kinderstoutedingen, ik weet alleen nog niet welke.
Veel van mijn verhalen zijn autobiografisch. Er is slechts een verhaal dat ik helemaal heb verzonnen, Probleem van onsterfelijkheid en schoenen. Ik had ook graag goed willen kunnen tekenen. Ik doe het wel vaak maar ik kan het helemaal niet." - J.M.A. Biesheuvel in gesprek met Koos Breukel in de Volkskrant.

 
Idyllen - Ilja Leonard Pfeijffer
'Alles in deze bundel golft, deint en heeft ritme en Schwung. Dat geeft een roezig, bedwelmend effect. Pfeijffer schrijft in alexandrijnen (lange regels van twaalf of dertien lettergrepen), die allemaal rijmen volgens het rijmschema aabb. De vijftig idyllen zijn gemiddeld drie, vier bladzijden lang. Het leest allemaal als een trein – of, om het meest gebruikte beeld te gebruiken, als een schip op de eeuwig deinende zee.' - Guus Middag in NRC Handelsblad.

 
Alles wat vaststaat, verdampt - Darragh McKeon
'McKeon is een meester in het nauwgezet observeren van zijn personages en het vertellen van een verhaal in pakkende scènes. Het consequent gebruik van de tegenwoordige tijd geeft de dramatiche gebeurtenissen een grote directheid en brengt een geschiedenis van bijna dertig jaar geleden weer heel dichtbij. McKeon is zo'n schrijver die door zijn grote empathie met zijn personages laat zien hoe de geschiedenis de lotgevallen van individuele mensen binnendringt.' - Alle Lansu in Trouw.

 
Weerwater - Renate Dorrestein
"Een dagje reed ik rond in Almere en raakte overdonderd. [...] Ik bedacht me dat het een typische plaats was voor een Mariaverschijning en wist: de wereld vergaat! Sommige ideeën lijden schipbreuk omdat ze te weinig vlees op de botten hebben, maar toen ik dit plan in al zijn omvang tot me liet doordringen, wist ik dat ik iets goeds in handen had. Dit idee was voor mij bestemd, dit was het boek dat ik in Almere zou schrijven. Ik ging in op de uitnodiging van de gemeente. [...] Tot die uitnodiging was er niets geweest waarin ik mijn tanden had willen zetten, niets dat mijn schrijvershart had geopend. Maar deze stad maakte mij wakker. Almere redde mijn leven als schrijfster." - Renate Dorrestein in gesprek met Hinke Hamer in Trouw.

 
Strange days - Ad Visser
"In Strange days gaat het om de sfeer, hoe we dachten met z'n allen. [...] Het gaat er niet om wat het bizarste verhaal is uit het boek, het gaat erom dat we in een totaal andere tijd leefden toen. Alles kon. Iedereen was veel toleranter op alle gebieden, ten opzichte van de medemens, op het gebied van religie, van seksualiteit. Nu wordt dat allemaal tenietgedaan, ook vanuit de politiek. Dat is heel dom Je hebt gemiddeld tachtig jaar te leven voordat die computer in je hoofd gaat wapperen. Waarom zouden we het in die tachtig jaar zo ingewikkeld maken met elkaar? Geef een ander de ruimte. Gebeurt niet meer. Mensen die die tijd niet hebben meegemaakt, de sixties en de seventies, kunnen in die boek lezen van: hee, toen ging het zo. Dat vind ik leuk, die totaliteit." - Ad Visser in gesprek met Evelien van Veen in de Volkskrant.

 
De Patrick Melrose romans - Edward St Aubyn
"Ik vind de wereld aan de ene kant onpeilbaar, en aan de andere kant absurd en hilarisch. Mijn romans hebben een ritme van reflectie, analyse en horror, en in dat spectrum is ook plaats voor satire. Maar wanneer ik een bepaalde hoeveelheid satire heb geschreven, heb ik er genoeg van. Als ik me te lang met een bepaalde invalshoek heb bezig gehouden, word ik claustrofobisch en wil ik iets anders. Ik wil de lezer altijd een stap voor blijven." - Edward St Aubyn in gesprek met Rob van Essen in NRC Handelsblad.

 
De wandeling - Robert Walser
'De wandeling is Walsers meesterwerk (nee, nee, roept iemand in mij, dat was zijn roman Jakob von Gunten), dichter bij Walser kun je niet komen. Het is een metafoor voor zijn leven (is dat niet wat pompeus?) en voor het hem eigen scheppingsproces (ahum).' - Martin Schouten in de Volkskrant.
'De wandeling
is schitterend eigenzinnig en excentriek, humoristisch, sprankelend van stijl en diepzinnig tegelijk. [...] Veel lof verdient Machteld Bokhove voor haar subtiele en deskundige vertaling, die volledig recht doet aan het origineel. Een bijzondere prestatie.' - Wil Rouleaux en Trouw.

 
Wij - David Nicholls
'Terwijl wij ons vermaken met deze good read, pluist Wij ook het doorsnee huwelijk, de doorsnee ouder en de doorsnee vader van tegenwoordig uit. Zo stelt Nicholls ondertussen wezenlijke vragen over de manier waarop wij ons alledaagse leven leiden, over de toekomst die we uitstippelen, de verwachtingen die we koesteren. Is een eeuwig huwelijk nog iets van deze tijd? En, zoals hoofdpersoon Douglas zich afvraagt: waar zijn ouders anders voor dan voor het vormen en kneden van een kind?
Zo staat Wij midden tussen een komedie en tragedie in, en Nicholls houdt de spanning over de ontknoping lang vast. Douglas koerst misschien wel op de afgrond van zijn leven af - en vrolijk lachend gaan wij allen met hem mee.' - Thomas van Veen in NRC Next.
 
 
Medeweten - Antjie Krog
'De gedichten van Antjie Krog zijn genereus. In klank, woordkeus en strekking zijn ze overdonderend en 'welig'. [...] Vrolijkheid voert niet de boventoon in deze bundel. Een diep weten dat de mensheid gedoemd is te falen, en op de weg ernaartoe gruwelijkheden begaat, domineert. Hoe soepel de woorden ook vloeien en haperen op het juiste moment; altijd dreigt het gevaar dat iets, iemand een barst gaat vertonen en breekt.' - Maria Barnas in de Volkskrant.

 
De schaduw van de grote broer - Laura Starink
'Duidelijk is dat er nog altijd een dikke stoflaag ligt op het verleden van de voormalige Oostbloklanden die Starink bezocht. Hier en daar staan welwillende historici klaar met schoonmaakemmers en poetsdoeken, maar hun gewrijf in de blinde vlekken van de geschiedenis lijkt het debat alleen maar te polariseren. De explosieve situatie in Oekraïne zorgt zelfs voor een nieuwe laag vuiligheid doordat de strijdende partijen stereotypen uit de Tweede Wereldoorlog misbruiken. Het zal nog wel even duren voor er ruimte is voor een nieuwe zienswijze op de eigen geschiedenis.' - Elias van der Plicht in Trouw.

 
Kroonsz - Marco Kunst (vanaf 14 jaar)
'Acht jaar werkte Marco Kunst aan deze doorwrochte filosofische avonturenroman met fantasy-elementen, die deels in de Gouden Eeuw speelt. Het is een duister, nachtmerrieachtig boek over grote thema's, dat wat taai begint, maar uitmondt in een bloedspannende thriller.' - Bas Maliepaard in Trouw.

 
Hallo muur - Erik Jan Harmens
"Ik drink nu twee jaar niet meer. Het is wel een beetje raar dat het boek er nu is en dat mijn verslaving zo open en bloot op straat ligt. Ik denk ook vaak: wat als ik nu weer ga drinken, wat gebeurt er dan? Stel dat ik een lezing geeft over Hallo muur en ik zet ineens voor het oog van het publiek een fles Chablis aan m'n mond. Niemand die me tegenhoudt natuurlijk, maar wat gebeurt er dan? Schelden de mensen me dan uit voor slappe zak? Vragen ze hun geld terug?" - Erik Jan Harmens in gesprek met zichzelf in het Ikterview in NRC Next.

 
Het boek van wonderlijke nieuwe dingen - Michel Faber
'Bij het verlies van zijn vrouw Eva, waarover hij in de Times en elders bijna ondraaglijk openhartig en teder sprak, verstomde elk protest dat je anders bij de beslissing dat Faber stopt met schrijven zou aantekenen direct. Waarna er weinig anders restte dan het openslaan van zijn zwanenzang, vanaf deze week dankzij zijn uitstekende vaste vertalers, Harm Damsma en Niek Miedema, ook in het Nederlands verkrijgbaar. Om na de laatste pagina meteen maar al zijn voorgaande romans te herlezen.
Dat laatste klinkt misschien een tikje hysterisch, maar we kunnen het iedereen aanraden. Simpelweg omdat die romans stuk voor stuk nog steeds verschrikkelijk goed zijn. Omdat je zult merken dat ze, bij alle onderlinge verschillen, een verbazend hecht verhaaluniversum vormen. En omdat Het boek van wonderlijke nieuwe dingen daar in veel opzichten een ideaal slotakkoord in blijkt.' - Dirk-Jan Arensman in de VPRO-gids.

 
Een schitterend vergeten leven - de eeuw van Frieda Belinfante - Toni Boumans
'Hier wordt een opmerkelijk leven voor de vergetelheid behoed.' - Paul van der Steen in Trouw.

 
De kat - Takashi Hiraide
'Takashi Hiraide (1950), vooral bekend als dichter, maakt zo slim gebruik van de spanning tussen wat gezegd en wat verzwegen wordt, dat 'De kat' je treft zoals poëzie dat kan doen. Het boek verscherpt je gevoeligheid voor het doodgewone.' - Annemarie van Niekerk in Trouw.

 
Harem - Ronald Giphart
'Ronald Giphart wordt ouder. Dat zal geen verbazing wekken, maar dat de schrijver aan het eind van dit jaar 50 wordt is ook af de lezen aan zijn nieuwe roman Harem. [...] Giphart leek de laatste jaren lang zoekende, met rare boeken over koken en feuilletons die nergens heen gingen, maar sinds de verhalenbundel De wake (2012) is hij terug, een beetje ouder, en dat staat hem goed.' - Arjan Peters in de Volkskrant.

 

Liefde bij wijze van spreken - Yves Petry
"Ik ben wel de bedenker van deze roman, maar ik bedenk niets op voorhand. De boel vloeit er bij mij uit. Dus zitten er wendingen in die ik van te voren niet had bedacht en waarom ze plaatsvinden weet ik ook niet altijd. Nee, ik wil mezelf verrassen en vermaken tijdens het schrijven. Ik doe twee jaar over een boek en ik zit achter mijn bureau toch wel een beetje in een isolement, dus dan wil ik graag voelen dat ik groei tijdens het schrijven. Iets maken wat van tevoren is bedacht, lijkt me een afschuwelijk soort arbeid. Het kan zijn dat het succesvolle romans oplevert, maar ik kan mij daar met de beste wil van de wereld niet mee bezighouden." - Yves Petry in gesprek met Greta Riemersma in de Volkskrant.

 
De ijsmakers - Ernest van der Kwast
'De ijsmakers is een goede roman, waar bij tweede lezing opvalt hoe doordacht het spel tussen de druk van de familie en het verlangen naar vrijheid is in de verschillende generaties. Het verschil tussen de culturele wereld van Giovanni en zijn ijsmakende broer Luca wordt knap verbeeld, waarbij Van der Kwast er geen enkel misverstand over laat bestaan wie de dichter van de twee is: inderdaad, de ijsmaker.' - Arjen Fortuin in NRC Handelsblad.

 
Rode kornoeljes - Kerim Göçmen
'Hoofdpersoon Gülbahar belichaamt het aloude dilemma van Turkije: doen we mee met de moderne tijd of houden we het bij onze oude waarden? Rode kornoeljes gaf mij beter inzicht in de Turkse ontwikkelingen van de twintigste eeuw. Göçmen vertelt zijn verhaal rustig en eenvoudig, maar vol subtiliteit. Zowel de politieke veranderingen op de achtergrond (er komen voor het eerst vrije verkiezingen aan) als de dorpsbewoners op de voorgrond worden heel genuanceerd neergezet.' - Rob Scholten in Trouw.
 
 
De wet als kustwerk - een andere filosofie van het recht - Willem Witteveen
Grandioos en bescheiden. Veeleisend en begripvol. Briljant, intellectueel en met oog voor de alledaagse werkelijkheid van mensen. Dat is het magnum opus van Willem Witteveen, een van Nederlands meest begaafde denkers over de wet als instrument van vrede en rechtvaardigheid.
Juist in een week waarin de rechtsstaat, het vrije woord en de democratie worden bedreigd, laat een monumentaal boek zien waar het om gaat – met de boodschap dat we harder moeten werken om die waarden in leven te houden. Het is de blijvende gift van de wijze en strijdbare rechtsgeleerde en PvdA-senator Witteveen, die afgelopen zomer omkwam bij de ramp met de MH17.
[...] Een klaroenstoot voor zorgvuldige wetgeving die aan evenwichtige en hoge normen voldoet. Zijn vader, zijn zoon en heel Nederland mogen hem er diep dankbaar voor zijn. De enige manier om hem er respect voor te betuigen is er verder mee aan het werk te gaan. In de Eerste én de Tweede Kamer. En daar buiten. Laat de vraag bij ontwerpen van wet voortaan zijn of ze Witteveenwaardig zijn.' - Marc Chavannes in NRC Handelsblad.

 
Luister naar de wind/Flipperen in 1973 - Haruki Murakami
'Voor fans is deze uitgave onmisbaar, al was het maar omdat de Engelse vertalingen lastig te krijgen zijn en soms wel duizend dollar doen op eBay. De voorwoorden van Murakami bieden duidelijk meerwaarde, zelfs als ze elkaar overlappen. Maar verwacht niet een volgroeide Murakami. Luister naar de wind en Flipperen in 1973 vormen de aanzet tot zijn schrijverschap. Niet meer, maar ook niet minder.' - Auke Hulst in NRC Handelsblad.

 
Koning Eenoog- leven en werk van Henk van Woerden - Toef Jaeger
'En zo ontvouwt Jaeger, met flinke sprongen en terzijdes, de achtergronden van een boeiend en rusteloos schrijverschap, van een eenling in het leven en in de kunst. Veel persoonlijke feiten verwerkte Van Woerden in zijn romans en verhalen, maar Jaeger legt zonder veel onnodige uitleg toch nieuwe dwarsverbanden. Niet in de laatste plaats omdat zij voortdurend Van Woerdens werk en leven aan elkaar blijft koppelen en diens schrijfproces toont.' - Alfred Schaffer in NRC Handelsblad.

 
Naar boven