Facebook Twitter

Webwinkel


Zoeken
Uitgebreid zoeken

 

ELKE WEEK KOOPZONDAG
Het is bij ons elke week koopzondag. Wij zijn dan geopend tussen 13.00 en 17.00 uur.

   


OP HET LINNAEUSPROGRAMMA

Donderdag 11 juni: Hard Gras-avond met Henk Spaan, Auke Kok, Erwin van der Pol en Hans van der Meer.
Aanvang 20.00 uur.
Binnenkort meer informatie.

   

PAS VERSCHENEN

Antwerpse velden - Hans van der Meer en Jan Mulder
"Een foto is een heldere blik op een raadsel. De kracht van een foto zoek ik in het beschrijvende, de zwakke plek is dat je veel niet weet. Juist dat maakt fotografie zo geschikt om vragen te stellen. Dat ik dat vaak doe zegt zeker iets over mij. Een eenzame keeper die voor zijn doel staat op een achterafveld roept bij mij al snel de vraag op naar de zin van het bestaan. Maar ik zie er ook de humor van in. Mulisch zei het al: Het beste is, het raadsel vergroten." - Hans van der Meer in gesprek met Joost van Velzen in Trouw.

 

Het koninkrijk -Emmanuel Carrère
'Het resultaat van de zeven jaar werk die Carrère in het schrijven van dit boek stak is een fascinerend, lastig definieer- of behapbaar, vaak ontwapenend, regelmatig nogal irritant narcistisch, soms willekeurig aandoend, maar hoogst informatief en eerlijk boek zoals ik er geen tweede ken.' - Ger Leppers in Trouw.

 

 

Onderworpen - Michel Houellebecq
'Houellebecq schreef met Onderworpen een verbluffend knappe roman.' - Arie Storm in Het Parool.

 

 
Zeldzame aarden - Sandro Veronesi
"Ik vond dat ik Pietro Paladini uit Kalme chaos te makkelijk had laten wegkomen. Hij is in dat boek in shock, niet omdat hij zijn vrouw verliest, maar omdat alles wat hij heeft verdrongen zich dreigt te manifesteren. De bedoeling was om hem volledig rekenschap te laten geven voor zijn leven als echtgenoot, vader, man. Hij zou eerlijk tegen zijn vrouw moeten zijn, maar zij is dood. Aan het einde van Kalme chaos denkt hij dat hij klaar is, maar dat is hij niet. Met dit nieuwe boek wilde ik hem dwingen zichzelf in de ogen te kijken." - Sandro Veronesi in gesprek met Joyce Roodnat in NRC Handelsblad.

 
Drijfzand - Henning Mankell
'Een indrukwekkend momento mori, dat dwars door de tijd heen het lot van de mens - de vergetelheid - probeert te vatten.' - Sofie Messeman in Trouw.

 
J - Howard Jacobson
'De comfortabele geruststelling uit Jacobsons eerdere boeken dat de jood zelf nog wel kan lachen om wat hem allemaal wordt aangedaan, blijft ten ene male achterwege. De uiterst consequentie van zijn toekomstbeeld is dat het jodendom telkens opnieuw tot bloei wordt gebracht alleen om dan weer op een haar na te worden uitgeroeid.' - Pieter van den Blink in de Volkskrant.

 
Een honger - Jamal Ouariachi
'Een honger lijkt geschreven met de ambitie om een Max Havelaar van ons tijdgewricht te zijn. In het hart van de roman ligt een maatschappelijk taboe dat op een zeker punt in een tamelijk daverend betoog aan de kaak gesteld wordt. Tegelijk is het, behoorlijk multatuliaans, opgetrokken uit een prikkelende mix van vormen en registers. Daarmee bewijst Een honger dat de nieuwe Nederlands schrijversgeneratie best tegelijk een hartgrondig geëngageerde roman én een persoonlijk en ontroerend (liefdes)verhaal kan schrijven.' - Thomas van Veen in NRC Handelsblad.

 
Komt een paard de kroeg binnen - David Grossman
'Ook Grossman kan door te schrijven ruwheid, domheid en dood niet overwinnen. Maar hij heeft ons wel weer een schitterende roman geschonken, hilarisch en ontroerend.' - Anet Bleich in de Volkskrant.

 
Frans Kellendonk: De brieven - Samengesteld door Oek de Jong en Jaap Goedegebuure
'De uitgave van De brieven is een literaire gebeurtenis van de eerste orde. In de eerste plaats door het loepzuivere Kellendonkiaanse proza, de dodelijke typeringen, de hilarische tragiek die zijn handelsmerk was, en glasheldere, essayistische uitweidingen. Onwillekeurig vatten de brieven ook een tijdperk samen, waarin een generatie jonge homo's in de jaren zeventig de vruchten plukt van de 'emancipatie', en eigenlijk meteen daarna geconfronteerd wordt met de verwoestende Aidsepidemie. Maar wat de uitgave van de brieven van Kellendonk echt rechtvaardigt: ze werpen een verbazingwekkend helder licht op zowel zijn leven als zijn werk.' - Bas Heijne in NRC Handelsblad.
 
 
De nieuwe mens - de culturele revolutie in Nederland rond 1900 - Auke van der Woud
'Van der Wouds heldere stijl en vele originele voorbeelden maken De nieuwe mens tot een schitterend boek; een waar panorama van de immense transformatie die Nederland en de Nederlanders rond 1880 ondergingen.' - Marcel Hulspas in de Volkskrant.

 

Jaarboek Architectuur in Nederland 2014/2015 - Tom Avermaete e.a.
'Voor het eerst in de 28-jarige geschiedenis van het jaarboek Architectuur in Nederland is nieuwbouw in de minderheid.
[...] Jonge architecten die geen architectuur meer maken, renovaties die nauwelijks worden ontworpen en projectontwikkelaars die architectuur hebben afgeschaft - voor architecten ziet de toekomst er somber uit. Zo laat Architectuur in Nederland 2014/2015 tenslotte geen enkele twijfel bestaan: Nederland wordt steeds meer een land van architectuur zonder architecten.' - Bernard Hulsman in NRC Handelsblad.

 

Geronimo - Leon de Winter
'De Winter komt een uitmiddelpuntige aanprijzing toe. Geen fantasie kan de krankzinnigheid van de werkelijkheid benaderen, maar met dit universum van onwaarachtige complotten, ongehoorde acties en ontelbare schokeffecten komt hij een heel eind. In zijn eentje vormt de bedenker van VSV en Geronimo een buitencategorie, waarvoor een nieuwe overtreffende trap moet worden gemunt.
Leon de Winter is de lefste schrijver van Nederland.' - Arjan Peters in de Volkskrant.

 
Gevallen god - Kate Atkinson
"Ik houd van mijn vreselijke vrouwen! Ik begrijp ze. Veel van hen zijn van mijn moeders generatie. Die generatie was zo... gebonden door de conventies van de tijd. Ik denk dat die vrouwen vaak heel bitter waren als ze naar hun dochters keken: die konden werken, scheiden, kinderen krijgen zonder vader. Al die vrijheden die de generatie van mijn moeder niet had. Terwijl ze in de oorlog wel een glimp hadden opgevangen van een ander soort leven, met veel dansen en feesten, én werk!" - Kate Atkinson in gesprek met Ellen de Bruin in NRC Handelsblad.

 
De vrouw van Zagreb - Philip Kerr
"Schrijven is als duwen tegen een rotsblok. Begin je aan een boek, dan gaat het eerst heel langzaam, zeg maximaal vijfhonderd woorden per dag. Na twee of drie weken zit ik aan de duizend woorden per dag en dan kom ik als het ware opeens over een bepaald punt heen. Het is alsof het rotsblok dan van een berg rolt. Ik heb van tevoren niet precies bedacht hoe de plot in elkaar zit of hoe het zal aflopen, maar dan begint plotseling alles te kloppen en dan kan het hard gaan. Transfermaand schreef ik in twee, drie maanden. Over De vrouw van Zagreb deed ik iets langer." - Philip Kerr in gesprek met Arie Storm in Het Parool.

 
De halfbroer - Nicolien Mizee
'Mizee moet het vooral hebben van haar aanstekelijke stijl en woordkeuze: de tegendraadse observaties, de snedige dialogen, de soms onthutsend directe formuleringen.
[...] Mizee weet bijna alles een afstandelijke, licht onthechte toets mee te geven die enorm op de lachspieren werkt.
[...] De halfbroer is niet alleen een bijzonder aanstekelijke roman, maar er schemert ook een bruikbaar filmscenario doorheen, met veel mooie scènes.' - Janet Luis in NRC Handelsblad.

 
De onderwaterzwemmer - P.F. Thomése
'De onderwaterzwemmer is een indringende vertelling.
Misschien is het wel goed dat Thomése nu en dan aan de lamp wil hangen en dan onvoorstelbaar flauw proza schrijft. Des te meer valt het op als deze auteur zich van zijn andere kant laat zien.' - Daniëlle Sardijn in de Volkskrant.

 
Gips - Anna Wolz (vanaf 10 jaar)
'Met de ervaring van negentien eerdere kinderboeken heeft Anna Woltz de techniek ook echt wel in de vingers: ze verliest geen moment de controle over haar verhaal. En dat is een prestatie, door het constante afwisselen van actie en bezinning, van ernst en humor - er is ontzettend veel te lachten in Gips.' - Thomas van Veen in NRC Handelsblad.

 
Om niet te verdwalen - Patrick Modiano
'Modiano’s oeuvre cirkelt om personages die een raadsel met zich meedragen, figuren die op het eerste gezicht gewone levens leiden, in een café zitten, over straat lopen, boeken lezen of schrijven. Maar onder die schijnbare alledaagsheid bevindt zich een mysterie, over hun levens ligt een schaduw van nostalgie en verloren tijden, de schimmige nevel van vage handel, moord, misdaad en plotse verdwijningen. Iedere roman van Modiano heeft onderhuids elementen van een detective.
[...] Het gaat uiteindelijk om het verdriet veroorzaakt door banden die knarsen op het grind, om het geluid van een auto die wegrijdt. Om niet te verdwalen is een schitterende, schrijnende Modiano met een onvergetelijke laatste zin.' - Margot Dijkgraaf in NRC Handelsblad.

 
Huil maar, ik wens je uitstel toe - Joubert Pignon
'Het lijkt juist de bedoeling van Huil maar, ik wens je uitstel toe om ons murw te beuken met meer absurdisme dan we kunnen verdragen. Het eerste effect daarvan is dat die paar verhalen die niet uit de bocht vliegen er extra door opvallen: in die meer realistische verhalen ben je extra op je hoede voor iets geks.' - Thomas van Veen in NRC Handelsblad.

 
Het verborgen veld - Cees Andriesse
'Het verborgen veld is vooral een boek met een boodschap over wetenschapsgeschiedenis: ook in de wetenschap telt alleen de menselijke maat. Grote ontwikkelingen zijn uiteindelijk toch terug te voeren op persoonlijke ingevingen en waarnemingen. Wie de wetenschap wil begrijpen, moet daarnaar op zoek, inclusief de vergissingen en misverstanden en persoonlijke beperkingen.' - Martijn van Calmthout in de Volkskrant.

 
Er zijn geen messen in de keukens van deze stad - Khaled Khalifa
'Khalifa's stijl staat veraf van de vaak logisch opgebouwde romans uit de westerse traditie. De chaotische wereld die hij schetst wordt weerspiegeld in de verwarrende en ontregelende compositie. Personages worden in een razend tempo opgevoerd, verdwijnen en keren terug. Al eerder beschreven gebeurtenissen komen opnieuw langs, als in een spiraal, waardoor je als lezer de greep op het verhaal verliest, en je de grond onder je voeten voelt wegvallen. En dat lijkt precies de opzet van Khalifa. Het is datgene wat de inwoner van Aleppo overkomt.' - Margot Dijkgraaf in NRC Handelsblad.

 
Virginia Woolf - een schrijversleven - Alexandera Harris
'Harris laat goed zien dat het lezen van Woolf nog altijd meer dan de moeite waard is. Ik ben altijd nogal van slag als ik over haar einde lees, en daar ontsnappen we in deze biografie natuurlijk ook niet aan, maar dan keer ik snel terug naar haar werk en zie ik tot mijn vreugde welke geweldige levenslust eruit spreekt en met welke enorme durf het geschreven is. Gelukkig legt Harris daar ook de nadruk op.' - Arie Storm in Het Parool.

 
De kinderen van Spiegelgrund - Steve Sem-Sandberg
''De kinderen van Spiegelgrund' is moeilijk onder te brengen in een genre. Net als zijn vorige roman, 'De onzaligen van Lotz', die het leven in het getto van Lodz beschreef, is ook Sem-Sandbergs nieuwe boek sterk gedocumenteerd. Maar tegelijk heeft de schrijver de feiten ingekleurd, om zo de onmondige slachtoffers van de geschiedenis een stem te geven. In die opzet is hij briljant geslaagd. Hij verbeeldt de droevige levens van kinderen die omwille van hun afkomst of gezondheidstoestand al bij voorbaat verdoemd waren. Sem-Sandbergs gedetailleerde verslag van het leven in deze gesloten nazistische microkosmos is een huiveringwekkend monument.' - Sofie Messeman in Trouw.

 
KL - een geschiedenis van de naziconcentratiekampen - Nikolaus Wachsmann
'868 pagina's - notenapparaat en aanhangsels niet meegerekend - trekt Wachsmann uit voor zijn geschiedenis van de concentratiekampen en hij weet de aandacht moeiteloos vast te houden. De historicus beheerst de materie en zijn boek is een wonder van doseervermogen.
Moeiteloos verschaft Wachsmann de lezer inzicht in de continu veranderende systematiek van de kampen, de politiek en de intriges, en laat hij hem doordringen tot in de krochten van de kampen, tot in de ervaringen van de individuele gevangenen en bewakers.
Grote lijnen wisselt Wachsmann af met relevante details. Uit de overdaad aan gruwelijkheden kiest hij de sprekendste voorbeelden.' - Paul van der Steen in Trouw.

 
Aan de Maliebaan - de kerk, het verzet, de NSB en de SS op een strekkende kilometer - Ad van Liempt
"Loe de Jong heeft ooit gezegd dat over elke bladzijde van zijn hand een boek is te schrijven. Dat klopt, ik kan dat weten (en zweert met zijn vingers in de lucht gestoken), want ik heb alle delen gelezen. En dat heb ik dus een paar keer gedaan, uitwerken wat De Jong aanraakte, onder meer met mijn boek over de Utrechtse Maliebaan.
[...] Ik kan er slecht tegen als het allerergste niet gekend is. Het ergste moet geweten worden, dat is de motor van al mijn schrijven over de oorlog." - Ad van Liempt in gesprek met Jos Palm in NRC Handelsblad.

 
Vaderskind - Ad Fransen
"Ik had - en heb - een dualistische verhouding met mijn vader. De ene keer veracht ik hem, de andere keer heb ik enorm veel medelijden met hem. Er waren periodes dat ik hem op schoot wilde nemen, dat verleden van hem wilde overnemen. Ik vond hem heel zielig. Hij was maar aan het ploeteren om goed te zijn. Bezig met het in stilte afleggen van verantwoording voor zijn daden. Hij volgde EHBO-cursussen en had overal verbanddozen liggen, om maar hulp te kunnen schieten als dat ooit nodig was." - Ad Fransen in gesprek met Sara Berkeljon in de Volkskrant.
 
 
Ica - Eva Posthuma de Boer
"Ik bewonder Connie Palmen enorm. Ik heb haar werk altijd gelezen en ergens onbewust, denk ik nu, is dat altijd een soort motortje geweest: misschien wel door haar boeken ben ik het schrijven gaan ambiëren. Haar taal, de combinatie van mooie verhalen vertellen over mensen en haar filosofische inslag, haar aardsheid en humor en interessante spinsels, maar zonder dat ze daarin gaat zweven.
Opeens dacht ik: ik zou gewoon geen fascinerender personage dan haar kunnen verzinnen. Ik was in Frankrijk om aan mijn vorige roman te schrijven. Ik maakte een lange wandeling en toen dacht ik aan haar, zoals ik heel vaak aan haar dacht. Ik dacht; zij zet altijd anderen in, wat als ik haar inzet?" - Eva Posthuma de Boer in gesprek met Hans van der Beek in Het Parool.

 
Aquarium - David Vann
'Het is opnieuw moeilijk onverschillig te blijven onder Vanns eigenzinnige vertelkunst: zijn woede over onrecht, zijn solidariteit met zijn personages, zijn gevoel voor tragische familieverhoudingen. Hoewel 'Aquarium' in de loop van het boek het karakter krijgt van een weeënstorm die wel wat rustiger had mogen verlopen, verliest het nooit emotionele lading.' - Leonie Breebaart in Trouw.

 
Naar boven