Facebook Twitter

Webwinkel


Zoeken
Uitgebreid zoeken

 

ELKE WEEK KOOPZONDAG

Wij zijn nu elke zondag open

Wat is er nu fijner dan de zondag met een boek doorbrengen?
Juist: de zondag tússen de boeken doorbrengen!
En daarom zijn wij vanaf nu elke zondag open, van 13.00 tot 17.00 uur.
Zeven dagen per week (en met onze webwinkel ook nog eens 24 uur per dag) staan wij voor u klaar om u te helpen net dat ene boek te vinden voor de verjaardag van de buurvrouw, het afscheid van de baas of gewoon voor uzelf.
We zien u graag in de winkel!

   

LINNAEUS LEEST
Handleiding voor poetsvrouwen - Lucia Berlin
Het gebeurt me soms: dat ik een boek zo goed vind dat ik niet meer weet waar ik de woorden vandaan moet halen om uit te leggen waaróm ik het dan zo goed vind. En wat er dan precies zo bijzonder aan is. En waarom ik iedereen (nou ja, bijna iedereen) deze leeservaring gun. Ik ga blozen, stotteren en dingen roepen als: 'Ja nou, het is dus écht zó móói', waarbij zelfs mijn liefste collega's in de boekhandel het hoofd schudden en weer over gaan tot de orde van de dag.
Lees verder
   

PAS VERSCHENEN

Om niet te verdwalen - Patrick Modiano
'Modiano’s oeuvre cirkelt om personages die een raadsel met zich meedragen, figuren die op het eerste gezicht gewone levens leiden, in een café zitten, over straat lopen, boeken lezen of schrijven. Maar onder die schijnbare alledaagsheid bevindt zich een mysterie, over hun levens ligt een schaduw van nostalgie en verloren tijden, de schimmige nevel van vage handel, moord, misdaad en plotse verdwijningen. Iedere roman van Modiano heeft onderhuids elementen van een detective.
[...] Het gaat uiteindelijk om het verdriet veroorzaakt door banden die knarsen op het grind, om het geluid van een auto die wegrijdt. Om niet te verdwalen is een schitterende, schrijnende Modiano met een onvergetelijke laatste zin.' - Margot Dijkgraaf in NRC Handelsblad.

 
Virginia Woolf - een schrijversleven - Alexandera Harris
'Harris laat goed zien dat het lezen van Woolf nog altijd meer dan de moeite waard is. Ik ben altijd nogal van slag als ik over haar einde lees, en daar ontsnappen we in deze biografie natuurlijk ook niet aan, maar dan keer ik snel terug naar haar werk en zie ik tot mijn vreugde welke geweldige levenslust eruit spreekt en met welke enorme durf het geschreven is. Gelukkig legt Harris daar ook de nadruk op.' - Arie Storm in Het Parool.

 
De kinderen van Spiegelgrund - Steve Sem-Sandberg
''De kinderen van Spiegelgrund' is moeilijk onder te brengen in een genre. Net als zijn vorige roman, 'De onzaligen van Lotz', die het leven in het getto van Lodz beschreef, is ook Sem-Sandbergs nieuwe boek sterk gedocumenteerd. Maar tegelijk heeft de schrijver de feiten ingekleurd, om zo de onmondige slachtoffers van de geschiedenis een stem te geven. In die opzet is hij briljant geslaagd. Hij verbeeldt de droevige levens van kinderen die omwille van hun afkomst of gezondheidstoestand al bij voorbaat verdoemd waren. Sem-Sandbergs gedetailleerde verslag van het leven in deze gesloten nazistische microkosmos is een huiveringwekkend monument.' - Sofie Messeman in Trouw.

 
KL - een geschiedenis van de naziconcentratiekampen - Nikolaus Wachsmann
'868 pagina's - notenapparaat en aanhangsels niet meegerekend - trekt Wachsmann uit voor zijn geschiedenis van de concentratiekampen en hij weet de aandacht moeiteloos vast te houden. De historicus beheerst de materie en zijn boek is een wonder van doseervermogen.
Moeiteloos verschaft Wachsmann de lezer inzicht in de continu veranderende systematiek van de kampen, de politiek en de intriges, en laat hij hem doordringen tot in de krochten van de kampen, tot in de ervaringen van de individuele gevangenen en bewakers.
Grote lijnen wisselt Wachsmann af met relevante details. Uit de overdaad aan gruwelijkheden kiest hij de sprekendste voorbeelden.' - Paul van der Steen in Trouw.

 
Aan de Maliebaan - de kerk, het verzet, de NSB en de SS op een strekkende kilometer - Ad van Liempt
"Loe de Jong heeft ooit gezegd dat over elke bladzijde van zijn hand een boek is te schrijven. Dat klopt, ik kan dat weten (en zweert met zijn vingers in de lucht gestoken), want ik heb alle delen gelezen. En dat heb ik dus een paar keer gedaan, uitwerken wat De Jong aanraakte, onder meer met mijn boek over de Utrechtse Maliebaan.
[...] Ik kan er slecht tegen als het allerergste niet gekend is. Het ergste moet geweten worden, dat is de motor van al mijn schrijven over de oorlog." - Ad van Liempt in gesprek met Jos Palm in NRC Handelsblad.

 
Vaderskind - Ad Fransen
"Ik had - en heb - een dualistische verhouding met mijn vader. De ene keer veracht ik hem, de andere keer heb ik enorm veel medelijden met hem. Er waren periodes dat ik hem op schoot wilde nemen, dat verleden van hem wilde overnemen. Ik vond hem heel zielig. Hij was maar aan het ploeteren om goed te zijn. Bezig met het in stilte afleggen van verantwoording voor zijn daden. Hij volgde EHBO-cursussen en had overal verbanddozen liggen, om maar hulp te kunnen schieten als dat ooit nodig was." - Ad Fransen in gesprek met Sara Berkeljon in de Volkskrant.
 
 
Ica - Eva Posthuma de Boer
"Ik bewonder Connie Palmen enorm. Ik heb haar werk altijd gelezen en ergens onbewust, denk ik nu, is dat altijd een soort motortje geweest: misschien wel door haar boeken ben ik het schrijven gaan ambiëren. Haar taal, de combinatie van mooie verhalen vertellen over mensen en haar filosofische inslag, haar aardsheid en humor en interessante spinsels, maar zonder dat ze daarin gaat zweven.
Opeens dacht ik: ik zou gewoon geen fascinerender personage dan haar kunnen verzinnen. Ik was in Frankrijk om aan mijn vorige roman te schrijven. Ik maakte een lange wandeling en toen dacht ik aan haar, zoals ik heel vaak aan haar dacht. Ik dacht; zij zet altijd anderen in, wat als ik haar inzet?" - Eva Posthuma de Boer in gesprek met Hans van der Beek in Het Parool.

 
Aquarium - David Vann
'Het is opnieuw moeilijk onverschillig te blijven onder Vanns eigenzinnige vertelkunst: zijn woede over onrecht, zijn solidariteit met zijn personages, zijn gevoel voor tragische familieverhoudingen. Hoewel 'Aquarium' in de loop van het boek het karakter krijgt van een weeënstorm die wel wat rustiger had mogen verlopen, verliest het nooit emotionele lading.' - Leonie Breebaart in Trouw.

 
Leven en wandel van Zorbás de Griek - Nikos Kazantzakis
'Een filosofische roman, maar ook het verhaal van een ontroerende vriendschap tussen twee mannen. [...] Het is bovendien een evocatie in zinnenprikkelende stijl van landelijk Kreta rond 1920, met haar natuurschoon en moeilijk te peilen bewoners. Maar Kazantzakis' grootste verdienste is toch de onvergetelijke vitaliteit en uitgelatenheid van het personage uit de titel.
[...] Dit boek is een tintelende oorvijg voor wie zijn leven verdoet met boeken lezen.' - Marco Kamphuis in NRC Handelsblad.

 
Muidhond - Inge Schilperoord
'Muidhond lezen is een claustrofobische ervaring en huiveringwekkend elektriserend. De auteur volgt de verzenuwde Jonathan bij zijn onspectaculaire belevenissen: hij werkt in een visverwerkingsbedrijf, kookt voor zijn kortademige moeder en is aldoor op zichzelf. Maar alle details die Schilperoord noemt, met oog voor kleine imperfecties (er is een scherfje van zijn bord, er is een scherfje van Elke's tand, er zit een vlekje in haar oog) lijken voorbodes van een gruwel die stilaan op zwellen en uiteindelijk knappen staat, even onvermijdelijk als dat onverstoorbare zonlicht.
Hoe krijgt de debutante dit voor elkaar? [...] Schilperoords Muidhond voert ons naar een gebied waar we liever verre uit weg blijven en tegenspartelen helpt niet. Een duistere en grootse prestatie.' - Arjan Peters in de Volkskrant.

 
Boerenbloed - Kees Kooman
'Boerenbloed gaat over mateloosheid die tot ellende leidt. Als we niet oppassen gaat het met de landbouw dezelfde kant op als met de financiële sector: de productiezombies maken de dienst uit en we blijven achter met een uitgeholde sector die alleen maar verliezers kent.' - Hinke Hamer in Trouw.

 
Ik geef je de zon - Jandy Nelson (vanaf 15 jaar)
'Hoewel ik veel mooie boeken lees, was het alweer even geleden dat een roman me zo greep dat ik niet kon stoppen met lezen. De Amerikaanse Jandy Nelson, die debuteerde met 'De hemel begint bij je voeten', kreeg het voor elkaar met haar verslavende tweede young adult 'Ik geef je de zon', over eerste liefdes, jaloezie, kunst, familiebanden, verlies en rouw.' - Bas Maliepaard in Trouw.

 
In stilte - een filosofie van de afzondering - Jan-Hendrik Bakker
"Er zijn kluizenaars die helemaal de deur dichtdoen, die alle banden doorsnijden en oplossen in de stilte - maar die vallen buiten het bestek van mijn boek. De kluizenaars over wie ik schrijf, hebben zich teruggetrokken en zijn op de een of andere manier weer teruggekeerd. In ieder geval hebben ze van zich laten horen door brieven of boeken te schrijven." - Jan-Hendrik Bakker in gesprek met Martin Meijer in NRC Handelsblad.

 
We zijn onszelf niet - Matthew Thomas
'De martelgang van het gezin - beschreven in even liefdevol als soms genadeloos hard proza, waaruit een perfect gevoel voor timing en detail spreekt - ontaardt nooit in larmoyant melodrama. Een indrukwekkende prestatie.
Zo indrukwekkend, dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat er dit jaar een nog beter debuut zal verschijnen.' - Dirk-Jan Arensman in Het Parool.

 
De hemel - Bart Moeyaert
'Zwaarmoedig? Geenszins. Moeyaert schrijft verrassend lichtvoetig en biedt, hoe kan het ook anders met zo’n titel, hoop op verlossing, getuige zijn laatste woorden ‘het kan niet beter’. En zo is het.' - Mirjam Noorduijn in NRC Handelsblad.

 
Ketters - Ayaan Hirsi Ali
'Een groot deel van haar boek besteedt Hirsi Ali aan het nader verklaren van haar vijf stellingen om het geloof van haar voorouders te hervormen. Ze verschaffen helder inzicht in de aard van de islam en de problemen. Ze haalt vele bronnen aan. Ze schrijft ook over haar eigen ervaringen: haar reis ging van Mekka, via Medina naar Manhattan. Ze wenst toekomstige moslims meer vrijheid. Ketters is hierdoor behalve scherp en hoopvol ook een boek vol compassie, dat inzicht geeft in hoe vreedzame moslims kunnen worstelen met de eisen van hun starre geloof en de verlokkingen van de moderne samenleving.' Paul Steenhuis in NRC Handelsblad.

 
De veertiende etappe - Tim Krabbé
'De veertiende etappe is misschien geen nieuwe De Renner, maar als een nog betere versie van 43 wielerverhalen uit 1984 schetst het op prachtige wijze de contouren van dat boek. Was De Renner het te bouwen huis, dan is De veertiende etappe zowel de fundering als de steigers. Het biedt herkenning aan kenners, verrast de nog onwetenden met de rijke blik op de wielersport en roept op tot meer verhalen. Tot die tijd is het fijn dat er een nieuwe Krabbé is..' - Arthur van den Boogaard in Het Parool.

 
Oriana, een vrouw - Cristina de Stefano
'Cristina de Stefano beschrijft overtuigend hoe Fallaci zich volledig overgaf aan haar werk. Met overgave is ook dit boek geschreven en de lezer rest niets anders dan zich op zijn beurt over te geven aan een tijdreis door de 20ste eeuw aan de hand van een grillige Italiaanse tante. Dat die alleen bij haar voornaam wordt aangeduid, versterkt het intieme karakter van dit portret, waarin iedere kritiek op 'Oriana' afwezig is.' - Pieter van de Brink in de Volkskrant.

 
Berlijn Alexanderplatz - Alfred Döblin
'De meeste boeken zijn me te dik en langdradig, Berlijn Alexanderplatz is dik en snel, heeft een voorwaartse stuwing, in de muziek bekend als swing. Het heeft ook, om bij de muziek te blijven, soul. [...] Berlijn Alexanderplatz is in zijn kern een volksboek en de uitgever van de nieuwe Nederlandse vertaling had het goede idee om dat te laten zien op het omslag, namaak van een oude Duitse editie, maar wat is er tegen goede namaak? Vertaler Hans Driessen is het gelukt.' - Martin Schouten in de Volkskrant.

 
De wolkenridder - M.M. Schoenmakers
'Schoenmakers heeft de psychologie van de dakloze met zijn binnensmonds gemompel, zijn zinloze projecten en zijn wanen op een bijzondere wijze in kaart gebracht. Hij brengt er een innerlijke logica en orde in; niet het treurige gezicht van de uitgestotene speelt de hoofdrol in 'De wolkenridder', maar wat deze zelf allemaal ervaart en verzint in het dagelijks leven. Daarmee is dit niet zomaar een roman over een maatschappelijk randverschijnsel maar vooral ook een boek van de verbeelding.' - Rob Schouten in Trouw.

 
Altijd Viareggio - Rick Nieman
"Mannenvriendschap betekent dat je nauwelijks over problemen met elkaar praat. Ik niet, althans. Meestal gaat het eerst over de vorige keer dat je elkaar zag. Drank speelt daar dan vaak een belangrijke rol in. Die voetbalwedstrijd, die stapavond, of dat ene meisje. Het heeft wel iets melancholieks. Alles gaat ook heel langzaam in mannenvriendschap. Zolang je niemand verlinkt en niet aan de vriendin zit van één van je vrienden, blijft de loyaliteit heel lang goed. Zelfs als je een vriend uit het oog verliest en hij tien jaar later weer terugkomt, is er niks veranderd." - Rick Nieman in gesprek met Joep School in Het Parool.

 
Ontbijt met de Borgias - DBC Pierre
"Je ouders halen je door de mangel. They fuck you up. Niet met opzet, maar toch. De mijne waren het product van de jaren zestig en zeventig, een tijdperk van positivistische waanideeën, waarmee ik geïntroduceerd ben en die uiteindelijk leugens bleken. Het heeft me lang gekost me los te maken van de invloed van die generatie. Dertig jaar lang deprogrammeren! Maar tegelijkertijd schonk het me de noodzaak me te uiten. Niet omdat ik dat leuk vind, maar omdat ik moet." DBC Pierre in gesprek met Auke Hulst in NRC Handelsblad.

 
De schepping van een aards paradijs - Piet Mondriaan 1919-1933 - Léon Hanssen
'Door dit boek, dat het middendeel van Mondriaans leven beschrijft, de periode 1919-1933 waarin hij in Parijs woonde, denk ik de man enigszins te kennen en te begrijpen. Dat is het grootste compliment dat ik een biograaf kan maken.
[...] Dit is een bewonderenswaardige biografie, omdat het Hanssen is gelukt een enorm aantal bronnen te onthullen (het volledige notenapparaat is digitaal beschikbaar) en omdat hij blijk geeft van een grote kennis van de cultuur van het interbellum. Hoewel het boek een korte periode beschrijft, zoomt het niet in op pietluttige feiten. Hanssen neemt de tijd voor zijn verhaal, maar blijft boeien.' - Aleid Truijens in de Volkskrant.

 
Verbroken beloftes - Jenny Offill
'Je zou deze huwelijkscollage een moderne variant van de stream-of-consciousnesstechniek kunnen noemen. Zoals Virginia Woolfs romans een eeuw geleden een openbaring geweest moeten zijn, zo doet Jenny Offill vrouwen van nu alle recht: met hun gefnuikte ambities, hun rommelige levens en hun ietwat verbaasde constatering dat ook zij liefde nodig hebben en tot tederheid in staat zijn.' - Lennie Breebaart in Trouw.

 
Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest - Joachim Meyerhoff
'Meyerhoff is een meester in de scherpe observatie die nooit de grenzen van het mededogen uit het oog verliest. Gezegend met een onverwoestbare humor, die af en toe hilarisch uitbarst, beschrijft hij de imposante gestalte van zijn vader, die op latere leeftijd steeds verder ineenschrompelt.
[...] Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest pretendeert geen grote literatuur te zijn. Wel is het een knap en vakkundig geschreven herinneringsboek waarin het geluk overheerst zonder ooit kitsch of jeugdsentiment te worden. Een weemoedige komedie." - Ger Groot in NRC Handelsblad.

 
De blauwe draad - Anne Tyler
'Een borduurwerkje, een goed gebreide trui? Een schitterend timmerwerk? Of is het toch meer dan dat? Schrijven is beslissen en kiezen, en het is ontegenzeggelijk fenomenaal knap hoe Tyler in staat blijkt om gedurende de loop van een boek een onuitzonderlijk gezinsleven vorm te geven. Ja, het kabbelt, maar het is óók echt, en de sensatie dat we voelen hoe de tijd verstrijkt wordt extreem goed voelbaar gemaakt.' - Jessica Durlacher in de Volkskrant.

 
Buurtsuperkookboek - Marianne Meijerink
"De buurtsupers hebben echt een sociale functie; het is één van de weinige plekken waar verschillende bevolkingsgroepen met elkaar communiceren. Je hoort er alle talen, er komen studenten, Surinaamse moeders, Nederlandse yuppenvaders, alles door elkaar. Het klinkt zo zwaar, maar ik vind dat het aanbod een brug slaat tussen culturen. Oude mensen kunnen er spullen kopen die ze van vroeger kennen en die uit de Albert Heijn zijn verdwenen, zoals schorseneren of meiraapjes." - Marianne Meijerink in gesprek met Linda Stulic in Het Parool.

 

De parkiet, de zeemeermin en de slak - Annemarie van Haeringen (vanaf 4 jaar)
"Ter voorbereiding las ik veel over Henri Matisse. Ik ontdekte dat hij voor de knipselvellen werkte met linel gouache, en wat bleek? Bij Van der Linde op de Rozengracht verkochten ze die verf, precies dezelfde tubetjes als toen! Ik heb alle Matissekleuren meteen gekocht en ben ermee aan de slag gegaan." - Annemarie van Haeringen in gesprek met Joukje Akveld in Het Parool.

 
Naar boven