Facebook Twitter

Webwinkel


Zoeken
Uitgebreid zoeken

 

KOOPZONDAG
Zondag 29 maart zijn wij geopend van 13.00 tot 17.00 uur (zoals elke laatste zondag van de maand*)


*Tipje van de sluier: op deze dag is het voor het laatst dat wij alleen op de láátste zondag van de maand geopend zijn...

   


ACTIVITEIT IN DE BIBLIOTHEEK
Zondag 29 maart in OBA Linnaeusstraat: Linnaeus live met
Lieke Marsman en Victor Schiferli

foto tessa posthuma de boer foto keke keukelaar
Een maandelijks gevarieerd programma over literatuur dat samen met Schrijvers in Oost en Linnaeus Boekhandel wordt georganiseerd. Schrijvers worden geïnterviewd over hun eigen werk en vertellen in de rubriek Uit de kast over hun favoriete boek.
Locatie: OBA Linnaeus, Linnaeusstraat 44, 1092 CL Amsterdam. Toegang € 10,-, met OBA-pas € 5,-. Reserveren: Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots, u heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. of 020-6940773.

   

LITERATOUR
De Boekenweek speciaal voor jongeren, van 23 tot en met 29 maart

Een van de Literatour-toptitels is Tijgereiland van Daan Remmerts de Vries.

tijgereilandLinnaeus Leest door Jeanine: Tijs is 13. Zijn ouders zijn net gescheiden, en hebben het ogenschijnlijk druk genoeg met zichzelf in deze nieuwe levensfase. Bovendien krijgt Tijs verantwoordelijkheden die eigenlijk te groot zijn voor een dertienjarige. Zo moet hij zijn labiele moeder een beetje in de gaten houden. De India-vakantie die hij samen met haar onderneemt, zet de dingen op scherp.
Daan Remmerts de Vries schrijft over het leven zoals het is, en niet zoals je het zou willen hebben!

Citaat:
Tijs zit aan tafel.
'Ga nou 'ns rechtzitten, Tijs' zegt z'n moeder. 'Je lijkt wel 'n ouwe man!'
'Dat is dan in ieder geval één ding waar jij en pappa het over eens zijn' denkt Tijs. Hij zegt het echter niet.

   

PAS VERSCHENEN

We zijn onszelf niet - Matthew Thomas
'De martelgang van het gezin - beschreven in even liefdevol als soms genadeloos hard proza, waaruit een perfect gevoel voor timing en detail spreekt - ontaardt nooit in larmoyant melodrama. Een indrukwekkende prestatie.
Zo indrukwekkend, dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat er dit jaar een nog beter debuut zal verschijnen.' - Dirk-Jan Arensman in Het Parool.

 
Berlijn Alexanderplatz - Alfred Döblin
'De meeste boeken zijn me te dik en langdradig, Berlijn Alexanderplatz is dik en snel, heeft een voorwaartse stuwing, in de muziek bekend als swing. Het heeft ook, om bij de muziek te blijven, soul. [...] Berlijn Alexanderplatz is in zijn kern een volksboek en de uitgever van de nieuwe Nederlandse vertaling had het goede idee om dat te laten zien op het omslag, namaak van een oude Duitse editie, maar wat is er tegen goede namaak? Vertaler Hans Driessen is het gelukt.' - Martin Schouten in de Volkskrant.

 
Altijd Viareggio - Rick Nieman
"Mannenvriendschap betekent dat je nauwelijks over problemen met elkaar praat. Ik niet, althans. Meestal gaat het eerst over de vorige keer dat je elkaar zag. Drank speelt daar dan vaak een belangrijke rol in. Die voetbalwedstrijd, die stapavond, of dat ene meisje. Het heeft wel iets melancholieks. Alles gaat ook heel langzaam in mannenvriendschap. Zolang je niemand verlinkt en niet aan de vriendin zit van één van je vrienden, blijft de loyaliteit heel lang goed. Zelfs als je een vriend uit het oog verliest en hij tien jaar later weer terugkomt, is er niks veranderd." - Rick Nieman in gesprek met Joep School in Het Parool.

 
Ontbijt met de Borgias - DBC Pierre
"Je ouders halen je door de mangel. They fuck you up. Niet met opzet, maar toch. De mijne waren het product van de jaren zestig en zeventig, een tijdperk van positivistische waanideeën, waarmee ik geïntroduceerd ben en die uiteindelijk leugens bleken. Het heeft me lang gekost me los te maken van de invloed van die generatie. Dertig jaar lang deprogrammeren! Maar tegelijkertijd schonk het me de noodzaak me te uiten. Niet omdat ik dat leuk vind, maar omdat ik moet." DBC Pierre in gesprek met Auke Hulst in NRC Handelsblad.

 
De schepping van een aards paradijs - Piet Mondriaan 1919-1933 - Léon Hanssen
'Door dit boek, dat het middendeel van Mondriaans leven beschrijft, de periode 1919-1933 waarin hij in Parijs woonde, denk ik de man enigszins te kennen en te begrijpen. Dat is het grootste compliment dat ik een biograaf kan maken.
[...] Dit is een bewonderenswaardige biografie, omdat het Hanssen is gelukt een enorm aantal bronnen te onthullen (het volledige notenapparaat is digitaal beschikbaar) en omdat hij blijk geeft van een grote kennis van de cultuur van het interbellum. Hoewel het boek een korte periode beschrijft, zoomt het niet in op pietluttige feiten. Hanssen neemt de tijd voor zijn verhaal, maar blijft boeien.' - Aleid Truijens in de Volkskrant.

 
Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest - Joachim Meyerhoff
'Meyerhoff is een meester in de scherpe observatie die nooit de grenzen van het mededogen uit het oog verliest. Gezegend met een onverwoestbare humor, die af en toe hilarisch uitbarst, beschrijft hij de imposante gestalte van zijn vader, die op latere leeftijd steeds verder ineenschrompelt.
[...] Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest pretendeert geen grote literatuur te zijn. Wel is het een knap en vakkundig geschreven herinneringsboek waarin het geluk overheerst zonder ooit kitsch of jeugdsentiment te worden. Een weemoedige komedie." - Ger Groot in NRC Handelsblad.

 
Buurtsuperkookboek - Marianne Meijerink
"De buurtsupers hebben echt een sociale functie; het is één van de weinige plekken waar verschillende bevolkingsgroepen met elkaar communiceren. Je hoort er alle talen, er komen studenten, Surinaamse moeders, Nederlandse yuppenvaders, alles door elkaar. Het klinkt zo zwaar, maar ik vind dat het aanbod een brug slaat tussen culturen. Oude mensen kunnen er spullen kopen die ze van vroeger kennen en die uit de Albert Heijn zijn verdwenen, zoals schorseneren of meiraapjes." - Marianne Meijerink in gesprek met Linda Stulic in Het Parool.

 

De parkiet, de zeemeermin en de slak - Annemarie van Haeringen (vanaf 4 jaar)
"Ter voorbereiding las ik veel over Henri Matisse. Ik ontdekte dat hij voor de knipselvellen werkte met linel gouache, en wat bleek? Bij Van der Linde op de Rozengracht verkochten ze die verf, precies dezelfde tubetjes als toen! Ik heb alle Matissekleuren meteen gekocht en ben ermee aan de slag gegaan." - Annemarie van Haeringen in gesprek met Joukje Akveld in Het Parool.

 
Dertig dagen - Annelies Verbeke
'Dertig dagen demonstreert wat deze auteur vanaf haar debuut Slaap! (2003) in huis had maar niet altijd liet zien: humor, scherpte, wreedheid en mededogen. Nieuw is het geprononceerde engagement. Haar liefde voor het duistere en sprookjesachtige zie je terug, net als die voor het korte verhaal. Zien we Verbeke zelfs even de groetjes doen aan die andere koningin van de short story, Manon Uphoff? 'Ik vreet het niet op! Vergeet het maar!' wordt er geschreeuwd naar een drol die in de kamer ligt.
Hoe het ook zij, deze Verbeke mag je niet missen.' - Daniëlle Serdijn in de Volkskrant.

 
Portret van een man - Jens Christian Grøndahl
'Ik roer in mijn koffie. "Het boek is mooi," zeg ik.
Grøndahl glundert.
"De vraag is natuurlijk of dat een compliment is," vervolg ik.
Grøndahl is niet van zijn stuk te brengen. "Ik begrijp wat je daarmee bedoelt," zegt hij. "Het modernisme heeft ervoor gezorgd dat het niet meer de gewoonte is om over kunst of literatuur in termen van schoonheid te spreken. Maar ik vind dat het erbij hoort. Zonder schoonheid is het allemaal niet vol te houden. Ik laat een personage en zijn crisis zien, maar ik probeer dat we mooi op te schrijven, zelfs als zijn moeder komt te overlijden."' - gesprek tussen Arie Storm en Jens Christian Grøndahl in Het Parool.

 
Het digitale proletariaat - Hans Schnitzler
'Zie ze tikken en swipen, zie ze met hun koptelefoons op hun oren, zie ze fotograferen en bellen en rennen met hun mobieltje als grote aanjager: de mensen zijn er maar druk mee, met de moderne technologie. En de grote grap is: ze zwoegen en zwoegen en doen dat allemaal voor niets. Intussen verdienen de Googles en Facebooks van deze wereld miljarden aan alle gegenereerde data. De consument is onbezoldigd medewerker geworden.
Filosoof Hans Schnitzler kan zich daar in mooie bewoordingen over opwinden.' - Michael Persson in de Volkskrant.

 
Vergeten reus - Kazuo Ishiguro
'Het resultaat is een uitgesproken wonderlijke en geregeld ongemakkelijke leeservaring. Er spelen zich in deze roman taferelen af die zo uit Lord of the Rings of Game of Thrones afkomstig lijken, maar voor het merendeel is dit een tergend verhaal waarin iedereen in woord en daad omtrekkende bewegingen maakt.
Ishiguro weigert tot het laatst de ongemakkelijke spanning tot ontlading te brengen. Misschien is het juist daardoor dat deze bespiegeling over de macht van het verleden en ons onvermogen eraan te ontsnappen tot lang na lezing van de laatste bladzijde blijft naklinken.' - Hans Bouman de Volkskrant.

 
Duizend jaar weer, wind en water in de lage landen deel 6 - Jan Buisman
'Verbanden, historische nieuwsfeiten, neerslagoverzichten, temperatuurstatistieken, weermannen, waterbeheerders, windkijkers – voor elk wat wils. Buisman is de ouderwetse, ideale leraar, met een enorm talent voor aanschouwelijkheid en vertellen. Vaderlandse wolkenluchten en de schilderkunst, over de Wonderbare Zalmvangst in de Merwede (1752), het balspelverbod op zondag te Woerden (1757), wolvenroedels bij Den Bosch (1757), de eerste goudvis in Nederland (1774), er komt geen einde aan.' - Atte Jongstra in NRC Handelsblad.

 
De Nederlandse literatuur van de 21ste eeuw - de nieuwe schrijvers van het nieuwe millennium - Nikki en Wim Brands
"Wat opvalt zijn de vele vrouwen die naam hebben gemaakt. Vroeger had je Hella Haasse, dat was het dan wel zo ongeveer, iets daarvoor Anna Blaman. Later had je Tessa de Loo. Maar nu is de vrouwelijke presentie opeens erg indrukwekkend. Ze zijn bovendien met een enorme vrijmoedigheid de literatuur ingewandeld." - Wim Brands in gesprek met Sebastiaan Kort in NRC Handelsblad.

 
Op klompen door de dessa - oud-Indiëgangers vertellen - Hylke Speerstra
'En passant onthullen Speerstra's gesprekspartners waarschijnlijk wel een paar oorlogsmisdaden. Een gedode en gruwelijk verminkte kameraad wordt gewroken door het vuur te openen op dorpelingen. Of door een kampong in brand te steken. En soms krijg je daar bijna begrip voor. Door de angst, de martelende onzekerheid in de sawa's waar van alle kanten voortdurend gevaar loerde en het sadisme van de vijand die daarin de Nederlanders vaak overtrof.
Speerstra laat de mannen uitvoerig vertellen over hun jeugd en hun latere leven, zodat de verhalen over het Indische verleden hun plaats krijgen in de sociale historie van het Friese platteland.' - John Jansen van Galen in Het Parool.

 
Oliver - Edward van de Vendel (vanaf 15 jaar)
'De spanning in Oliver zit niet in de plot, maar in de krachtige beelden en de subtiele, vaak half afgemaakte dialogen tussen de personages en hun handelingen.
[...] Scandinavisch zwaar en beladen? Zeker. Maar Olivers vader heeft gelijk: voor alles is er een juiste vorm. En voor Oliver heeft Van de Vendel die in ieder geval gevonden.' - Mirjam Noorduin in NRC Handelsblad.

 
De kaneelwinkels & Sanatorium Clepsydra - Bruno Schulz
'Voor Schulz' stijl moet je voldoende weerstand hebben, al zal elke Schulz-lezer na het spervuur van broeierige associaties en gutsende zinnebeelden, verhit, duizelig en ietwat verzwakt achter blijven. Het onaangelengde proza van Bruno Schulz is dik en stroperig als bitterzoete hoestsiroop. Neem er maar één theelepeltje per dag van. Slik het langzaam door. En word beter.' - Bo van Houwelingen in de Volkskrant.

 
Up - Myrthe van der Meer
'Van der Meer laat mooi zien hoe wanhopig de patiënten op de psychiatrische afdeling zijn – en hoe normáál ook. Sommige van hen hebben het idee dat hun ook nog eens ten onrechte een stigmatiseringsprobleem wordt aangepraat omdat familie en werkgevers hun ziekte niet zouden begrijpen.
[...] Het is sowieso een verademing om over een hoofdpersoon met asperger te lezen bij wie de sociale onhandigheid er niet kilometers dik bovenop ligt. Van der Meer beschrijft haar met humor.' - Ellen de Bruin in NRC Handelsblad.

 
Dochters van de Mulan - hoe vrouwen in China veranderen - Bettine Vriesekoop
'De eeuwenoude tradities zijn niet uitgebannen, de leer van Confucius werkt nog altijd door, maar het betekent niet dat emancipatie en seksuele revolutie aan de Chinese vrouw voorbij zijn gegaan.
Of zij China veranderen, zoals de ondertitel belooft? Het is een te stevige conclusie voor dit moment. Vriesekoop lijkt dat zelf ook te beseffen als ze Dochters van Mulan een bescheiden caleidoscoop noemt van de seksuele geschiedens van de Chinese vrouw. Dat is het ook. Dat maakt haar werk niet minder onderhoudend en interessant.' - Lidy Nicolasen in de Volkskrant.

 
De vegetariër - Han Kang
'Vegetarisme, en vegeteren, zijn hier natuurlijk metaforen voor passief verzet. Lichaam en geest vormen voor vrouwen als Yeong-hye hun enige kans op privacy: het laatste terrein waar ze zeggenschap over hebben. Rond dat gegeven schept Han Kang een verstikkende sfeer.
[...] 'De vegetariër' is een roman die je bij de keel grijpt; een angstaanjagend verhaal over de eenling die ten onder gaat in een maatschappij waarin alles draait om verwachtingspatronen en sociaal aanvaardbaar gedrag.' - Hanna de Heus in Trouw.

 
Een meisje is maar half af - Eimear McBride
"James Joyce was belangrijk voor me, vooral zijn Ulysses, waarin hij laat zien dat alles kon. Maar bij hem staat het denken centraal. Ik heb het liever over a stream of preconsciousness, want ik zocht naar een taal voor het uitdrukken van de onmiddellijke ervaring. Ik wilde weten waaruit die bestaat voor je leert hoe je moet denken over wat je doet, deed of wat je hebt meegemaakt... In Een meisje wilde ik de taal openbreken om dieper te kunnen uitdrukken wat het betekent om te leven..." - Eimear McBride in gesprek met Manon Uphoff in NRC Handelsblad.

 
Donker ligt het eiland - Kevin Barry
'Gekkigheid, maar aanstekelijke gekkigheid. Gevat in soepele zinnen, verrassende beelden en uitstekende dialogen.' - Dirk-Jan Arensman in Het Parool.

 
Het goede verhaal - over fictie, waarheid en psychotherapie - J.M. Coetzee en Arabella Kurtz
'De dagboekuitwisseling tussen Coetzee en Paul Auster was vanuit literair oogpunt geslaagder, maar inhoudelijk misschien minder verrassend dan dit boek. Dat Kurtz erin geslaagd is Coetzee pagina's lang te laten filosoferen over literatuur, troost, schoonheid en de menselijke psyche, is een prestatie. En ja, Coetzee's bijdragen aan deze dialoog zijn minstens zo bestudeerd en strategisch al het zwijgen voor de camera van Wim Kayser. Alleen is de montage hier minder funest.' - Toef Jager in NRC Handelsblad.

 
Het nulnummer - Umberto Eco
Het nulnummer is veruit de dunste van Eco's romans. "Een roman beslist zelf wanneer het tijd is voor de allerlaatste punt. Soms heb je als schrijver zin om nog honderden pagina's door te gaan, maar de roman zegt: nee, dit is het. Ten tweede heb ik, zonder me ervan bewust te zijn geweest, een stilistische keuze gemaakt. Je zou kunnen zeggen dat mijn vorige romans symfonieën van Mahler waren, en Het nulnummer jazz, een nummer van Charlie Parker. Het boek legde me dat ritme op, met veel dialoog en weinig beschrijvingen. Ook in de liefdesscènes heb ik uiterste soberheid betracht: een paar woorden, tsak tsak, en dat is het.
[...] Misschien voelde ik ook dat ik geen zes of acht naar meer heb en dus een beetje tempo moest maken. Hoe het ook zij, sommigen vinden dat het verfrissend heeft gewerkt: mijn Franse redactrice gaf me het mooiste compliment en zei dat Het nulnummer geschreven lijkt door een twintigjarige." - Umberto Eco in gesprek met Edwin Krijgsman in de Volkskrant.

 
De Mulisch Mythe - Sander Bax
'Dat is de grootste verdienste van deze overzichtelijke, bijna praktische studie: niet de tekstexegese, al is die mooi meegenomen, maar de uiteenrafeling van de invloed van het buitenliteraire (dat in het geval van Mulisch toch weer deel uitmaakt van het primair literaire) op het publieke aanzien. Daarmee is De Mulisch Mythe een onderzoek naar imagobeheersing via populaire kanalen in een periode dat die nog maar net in opkomst waren. Derhalve is dit werk te lezen als een van de vroegste succesmodellen voor schrijverschap in het mediatijdperk - zijn het verdraaid nog aan toe niet die jonkies die daar het patent op hebben, maar is het de oude Mulisch zelf.' - Daniëlle Serdijn in de Volkskrant.

 
De zanger van de wrok - Willem Frederik Hermans Biografie, deel II (1953-1995) - Willem Otterspeer
'Misschien blijft dit nog wel het meest fascinerende en intrigerende aan de persoon Hermans: de wonderlijke luciditeit van zijn zelfkwellerij, de onnavolgbare combinatie van inzicht en sadomasochisme, die zich in zijn literaire werk van het privédomein uitbreidt tot het geheel van de wereld. Dat parcours welsprekend in kaart te hebben gebracht lijkt me niet de geringste verdienste van deze biografie.' - Arnold Heumakers in NRC Handelsblad.

 
Brullen - Marie Kessels
'Mocht PSV dit jaar landskampioen worden, dan zal niemand van de supporters op het idee komen tijdens de huldiging ook Marie Kessels even op de schouders te nemen. Dat zou de welhaast onzichtbare auteur zelf ook niet op prijs stellen. Maar niemand anders dan zij heeft de Eindhovense hooligans met stilistische grandeur beschreven. Ik zie onze lawaaideskundige straks wel tussen de brullers staan, als het in mei zo ver is; eerder belangstellend dan gekweld, en zo stil dat niemand op haar let. Een auteur om niet over het hoofd te zien.' - Arjan Peters in de Volkskrant.

 
Magdalena - Maarten 't Hart
'Wat wil je precies: over je moeder schrijven of achter haar rug om over jezelf? Dat laatste natuurlijk. Het zijn doodgewone selfies. Ik lees dit soort boeken dus liever niet, de nieuwe Van Dis heb ik bijvoorbeeld niet gelezen. Ja, ik ga een beetje met de moeder van een ander zitten leven. En ze bestond nog echt ook! Mooi niet.
Wat wil 't Hart dus, om daar eens een tekst van Freud te parafraseren. Ik ben daar niet uit, de vertwijfeling bleef, maar in ieder geval las ik zijn boek met toenemende bewondering en ook stil in mezelf prevelend over zoveel ingehouden, schuwe en dan weer volstrekt ongegeneerde en vaak fraai weergegeven herinneringen. Als je zo kunt schrijven is het wat mij betreft toegestaan over alles te schrijven. Zelfs over moeders. En zeker over moeders die hun zoon liefkozend 'varkensbeest' noemen, zoals in het geval van Maartens moeder.
[...] Het hele boek barst van de golvende, swingende, innemende zinnen, die de jeugd van een benard kind toch maar mooi in beeld brengen. 't Hart verstaat bovendien de kunst het droog te houden, al zitten moeder en zoon in zijn boek regelmatig samen een potje te huilen, allebei erop uit via waterlanders alsnog hun zin te krijgen. Hij weet, zoals hij al vaak genoeg in eerder werk demonstreerde, precies hoe je al te zware sentimenten op een afstand moet houden.' - Kees 't Hart in De Groene Amsterdammer.

 
Niets is waar en alles is mogelijk - Peter Pomerantsev
'Het verslag van de Engels-Russische tv-maker Peter Pomerantsev over zijn verblijf in Rusland is even overbevolkt - gemiddeld een persoon op twee bladzijden - en hallucinerend als de romans Van Dostojevski. En evenals in de romans van Dostojevski komt er niet één saai mens in voor. In elk personage zit een fascinerende roman. Er zijn dus minstens honderdvijftig romans verstopt in dat ruim 285 bladzijden tellende boek.
[...] Niets is echt en alles is mogelijk is een krankzinnige wervelwind van topmodellen, performers, voetbalsupporters, nationalistische motorbendes, charismatische sekteleiders en charismatische criminelen, zwarte weduwen, miljardairs met hun liefjes, corrupte oppositieleiders en kleinere en grotere demonen, die af en toe tot stilstand komt en plaatsmaakt voor een vlijmscherpe analyse van het mechanisme van de macht en melancholieke lyrische uitweidingen.' - Sana Valiulina in De Groene Amsterdammer.

 
Dit kan niet waar zijn - Joris Luyendijk
"Die transparante interactie met zijn publiek, met een blog, een open e-mailadres, enzovoort, dat is nieuwe journalistiek! Met iedere nieuwe ontmoeting groeit het verhaal.
Verder vind ik het sterk dat hij, net als in zijn boek over journalistiek, laat zien dat het niet zozeer de mensen zijn die niet deugen, maar het systeem. Een van de raakste zinnen uit het boek vind ik: 'Waar alle liefde verdwenen is, blijft alleen de wil om te winnen over.'" - Jeroen Smit in gesprek met Han Ceelen in de VPRO-gids.

 
Naar boven