iets langere levertijd

Door de grote drukte gecombineerd met personeelskrapte bij Centraal Boekhuis en PostNL kan de levering van uw bestelling een dag langer duren dan u gewend bent.
De levertijd van boeken voor zowel thuisbezorging als in de winkel is doorgaans twee werkdagen in plaats van één werkdag.

feestelijke prijsuitreiking

Zondag 2 oktober: feestelijke uitreiking Jan van Luxemburg Prijs aan Lidewijde Paris

Inloop vanaf 14.30 uur
De prijsuitreiking is om 15.00 uur
Daarna zal Lidewijde een leesworkshop geven.

Lidewijde Paris, Het Jan van Luxemburg Programma en Linnaeus Boekhandel nodigen u van harte uit voor deze feestelijke middag.
Aanmelden via info@linnaeusboekhandel.
Lees verder

Lezing

Woensdag 5 oktober: lezing Judith Koelemeijer over Etty Hillesum

naar aanleiding van de verschijning van haar boek Etty Hillesum – het verhaal van haar leven
Toegang € 5,-. Aanvang 20.00 uur.
Reserveren via 020-4687192 of info@linnaeusboekhandel.
Lees verder

In de media

Landlijnen - Raynor Winn

"Toen ik Het zoutpad schreef, dacht ik dat niemand anders dan Moth het zou lezen, ik schreef het voor hem, ik probeerde de essentie van het pad voor hem vast te leggen. Dat hij, als hij het las, het gevoel zou hebben dat hij daar was, op het pad, vlak naast me. Maar toen werd het gepubliceerd en lazen zoveel mensen het. Toen pas realiseerde ik me wat ik eigenlijk had geschreven. Het was zo persoonlijk, dingen die ik misschien niet had gedeeld als ik me er daar volledig bewust van was geweest.
Toen ik begon aan mijn tweede boek, De wilde stilte, was ik in eerste instantie doordrongen van mijn lezerspubliek en schreef ik op een haast voorzichtige en ingetogen manier. Totdat ik inzag dat wat ik wilde zeggen op die manier niet overkwam. Alleen door mezelf te zijn en eerlijk te zijn kon ik goed overbrengen wat ik wilde zeggen. Dus vanaf dat moment hield ik mezelf steeds voor dat maar één persoon het zou lezen, alsof het een gesprek was. Dat heb ik geprobeerd vast te houden bij het schrijven van Landlijnen.’ - Raynor Winn in gesprek met Laura de Jong in de Volkskrant

Recitatief - Tony Morrison

'Anno 2022 voegt Morrisons klassieker zich tussen andere recent verschenen spraakmakende romans over de betekenis die we aan huidskleur geven, zoals De laatste witte man van Moshin Hamid en Identitti van de Duits-Indiase Mihu Sanyal.
Bijzonder is hoe Morrison je eerst medeplichtig maakt aan een geracialiseerd systeem om je vervolgens te laten voelen dat het niet per se zwart of wit is om te worden geschopt, om minder te zijn.
Online onderzoek leert dat dit nu veertig jaar oude korte verhaal in Amerika nog steeds nieuwe lezingen voortbrengt. Zadie Smith roemt in haar inleiding Morrisons streven om niet in te perken maar deuren te openen, een einde open te laten voor herinterpretatie. Recitatief is een een sprekend voorbeeld van.' - Jann Ruyters in Trouw

De droomfabriek - Gerwin van der Werf

'De huiver wordt steeds groter. Kan dat bepotelen van die lip nog door de beugel? Wie heeft hier eigenlijk wie het meest nodig? Is De droomfabriek nou een aanklacht in verhaalvorm over ons schoolsysteem vol ongelijke kansen, is het satire, expres dik aangezet, een reportageroman waarin staat wat er staat, of is dit onverwachts een #MeToo-boek, met ditmaal een in aanvang goedwillende vrouw in de daderrol? Het is dat allemaal, dat maakt het bijzonder.
[...]  De droomfabriek is op meerdere niveaus te lezen. In alle gevallen lees je een gaaf boek.' - Judith Eiselin in NRC

Elk boek is een gevaar - Andreas Burnier

'Burnier paste niet in haar tijd, in de heersende cultuur, ze paste eigenlijk nergens. Misschien is wat ze schreef daarom nu zo tijdloos, helder van stijl en inhoud. Het is goed dat Burnier nog één keer in volle glorie oprijst uit deze brieven, fragmenten en interviews. Lees haar werk, het is de moeite waard.' - Aleid Truijens in de Volkskrant.

Wat stilte wil - Arthur Japin

"Stijl is voor mij altijd een ingewikkeld begrip. Het suggereert dat je de vrijheid zou hebben om voor de ene of de andere stijl te kiezen. Dat ís bij mij niet zo. Ik bereid elk boek voor zoals een acteur een rol voorbereidt. Ik probeer eerst zoveel mogelijk over een romanfiguur te weten te komen. Op een gegeven moment ga ik als het ware improviseren vanuit zo’n persoon. Ter voorbereiding lees ik graag wat zíj hadden kunnen lezen. Wat lag er op hun nachtkastje? Dan komt er vanzelf een stem in me op, een eigen manier van spreken. Ik kan die stem niet veranderen. In mijn hoofd práát iemand nu eenmaal zo. Ik zat zo diep in de 19de-eeuwse romans dat die bloemrijke taal vanzelf naar boven kwam. Af en toe heb ik natuurlijk ook woorden van de Tachtigers gestolen. Als ik iets moois tegenkwam, zette ik het in een lijstje.
[...] Het gevaar van woorden heb ik nu eenmaal jong ­geleerd. Maar ik heb de wapens opgepakt en ze leren hanteren. Bij bedachtzaam gebruik doen ze wonderen. Het is gek voor een schrijver, maar zwijgen vertelt me meer. Als mensen niet praten, begrijp ik ze beter. Stilte, alleen al een blik, is leerzamer dan een zin. Tegelijk ben ik dol op taal, zeker op die van de Tachtigers. Daarmee wek ik Anna nu tot leven en krijgt ze weer een stem." - Arthur Japin in gesprek met Sander Becker in Trouw

Het Koninklijk Huis - Herman Koch

'Waarachtig en fictief, pikant en toch eerlijk? De verwarring die dat oplevert tekent wel de meervoudige ambitie van Het Koninklijk Huis, en ik zal mijn oordeel alvast spoilen: die veelzijdigheid maakt het uiteindelijk tot een slimme en smeuïge roman die je tamelijk triomfantelijk dichtslaat.
[...] Wat lijkt te beginnen als satire ontpopt zich als een verrassend menselijk verhaal én zeer smakelijk spektakel. Dat is een combinatie die maar zelden écht werkt, maar die hier verrassende en vrolijk stemmende literatuur oplevert.' - Thomas de Veen in NRC

Ontwapend - mijn leven als vredesonderhandelaar bij gewapende conflicten - Fleur Ravensbergen

"Bijna iedereen met wie ik praat is zowel dader als slachtoffer. Dat is voor mij een belangrijke ontdekking geweest. Ik zit aan tafel met mensen van verschillende kanten van een conflict. En ze hebben allemaal hun ­eigen verhaal, over hun eigen rol, de rol van de ander, wat er in het verleden is gebeurd. Om een vertrouwensband op te kunnen bouwen is het noodzakelijk dat ik me in dat verhaal inleef. Zeker als je een-op-een met mensen praat, ontdek je de woede over wat hun is aangedaan en de mensen om wie ze geven. En je ontdekt de angst: als we dit of dat niet doen, wat gebeurt er dan? Wat ik heb gemerkt is dat ik vaak denk: ik snap wat je zegt, al ben ik het niet eens met wat je doet. Het vermoeiende en desoriënterende is dat ik, als ik dan met de andere kant praat, een vergelijkbare ervaring heb. Ik probeer in gedachten te houden dat ik praat met gewone mensen met ongewone problemen." - Fleur Ravensberger in gesprek met Nicole Lucas in Trouw

Wij zijn onze hormonen - Max Nieuwdorp

"Ik begrijp heel goed het succes van al die zelfhulpboeken. Het klinkt wat oneerbiedig maar er is een enorme markt voor. Er zijn zoveel mensen met hormonale problemen. Patiënten met hormoonziekten maar ook veel vrouwen met overgangsklachten. En artsen hebben die groep niet altijd genoeg te bieden. We zijn terughoudend met het geven van kunstmatige hormonen, want dan stopt de hormoonklier vaak helemaal met produceren. En als we wél hormonen geven, dan hebben we te weinig oog voor de patiënten die dan toch nog klachten houden. Die mensen gaan zelf op zoek naar verlichting. Terecht." - Max Nieuwdorp in gesprek met Ellen de Visser in de Volkskrant

Half leven - Aya Sabi

"De kern van dit boek is het leven van de kleine vrouw tegenover het geweld van de geschiedenis (migratie, oorlog) en hoe ze altijd wordt gedwongen om opnieuw te beginnen. En om er maar iets van te maken, hoewel de omstandigheden haar eigenlijk naar beneden drukken. Altijd ervoor zorgen dat ze zoveel harder haar best moet doen." - Aya Sabi in gesprek met Paul van der Steen in Trouw

De gebeurtenis - Peter Terrin

'Peter Terrin confronteert zijn lezers geregeld met zulke raadselachtigheden, het geeft zijn verhalen, met die vlakke en onthechte maar daardoor juist intrigerende toon, een voortdurende spanning: snap ik het wel helemaal? In dat opzicht is hij een meester van de suspense maar niet op de traditionele manier: er wordt niets opgelost, alles blijft, ondanks de sprekende details en de heldere taferelen, mysterieus. Op een bepaalde manier worden niet zijn personages maar wordt de lezer de hoofdpersoon in deze roman, want om zíjn ervaringen van al die vreemde momenten gaat het, en dat is een ontregelende maar ook bijzonder fascinerende ervaring.' - Rob Schouten in Trouw

Waarom wilde natuur niet meer bestaat - Emma Marris

'Ik heb het boek van Marris ademloos gelezen. Het is goed geschreven, rijk aan geweldige beschrijvingen van dierengedrag en ecologie, en verhelderend over allerlei kwesties rond natuur en natuurbeheer. Marris doet haar best optimistisch te eindigen en bepleit met verve een nieuwe relatie tussen mensen en ander leven. Toch is de kern van haar verhaal duister. Ze laat zien hoe we een adembenemende natuur door onze vingers laten glippen. Aan natuurbeheerders ligt dat niet: die kampen met dilemma’s maar doen wat ze kunnen. Het echte probleem, stelt Marris, is dat we domweg niet bereid zijn onze relatie met ander leven werkelijk te herzien. ‘Waar het aan ontbreekt is wilskracht.’' - Sander Kollaard in de Volkskrant